'Het tragische aan Timmermans is dat ik hem niet anders kan zien dan als eeuwige loser'
Een vuige Minister van Staat
Nee, deze column gaat niet alleen over antisemitisme. Dat ik me er überhaupt mee bezig moet houden, is trouwens stinkvervelend. Nee, Jodenhaat is de aanleiding om het over iets heel anders te hebben: over vuige leugens en veiligheid voor iedereen. De aanleiding: Frans Timmermans heeft zich op volstrekt duistere wijze tegen het Nederlandse regeringsbeleid inzake Jodenhaat gekeerd.
Wat is het geval? De regering en de Tweede Kamer hebben in november 2018 de internationale definitie van antisemitisme officieel gesteund. Deze is opgesteld door de International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA), waarvan Nederland lid is. Over die definitie is minstens een decennium gesteggeld. Omdat menigeen niet uit zichzelf snapt waar Jodenhaat over gaat, heeft de IHRA voorbeelden gegeven. Zoals: “Het huidige beleid van Israël gelijkstellen met dat van de nazi’s.”
Dat is precies wat Timmermans heeft gedaan in een gesprek met schrijver Ilja Leonard Pfeijffer. Het werd opgetekend door Danny Illegems en gepubliceerd in de Belgische krant De Morgen op 25 juli 2026. Het citaat zwerft al een week door het internet-heelal, maar voor wie het heeft gemist, geef ik het hierbij:
“In hetMidden-Oosten wordt momenteel een heel volk uitgeroeid. We kijken ernaar en we zwijgen, terwijl de Palestijnen letterlijk in zee worden gedreven – en erger. De redenering van rechts en extreemrechts in Israël is: wij Joden kunnen alleen maar overleven als de Palestijnen weg zijn. Dat is exact dezelfde redenering als die van de nazi’s destijds: wij – het Duitse volk, het Arische ras – kunnen alleen maar overleven als de Joden weg zijn. Dat vind ik ronduit verbijsterend. Hun grootouders en overgrootouders is in de nazitijd iets verschrikkelijks overkomen: de Holocaust, waarbij ze werden vernietigd, en nu doen zij precies hetzelfde met een ander volk.”
Daar bleef het niet bij. De oud-EU-commissaris en oud-leider van de PvdA voegde er aan toe:
“Ik ben nog beladen met de geschiedenis van de Holocaust, maar mijn kinderen snappen hier helemaal niks van. Zij zeggen: ‘Hoezo, het bestaansrecht van Israël staat op het spel? Je kunt uit het bestaansrecht van een volk toch niet afleiden dat het een ander volk mag uitroeien?’”
De ene leugen na de andere waarop deze ‘visie’ van Timmermans is gebaseerd, is ontkracht. Andrew Fox schreef daar op 26 juli 2026 een inzichtelijk artikel over. De titel is ‘Collapse of the Blood Libels’. Hij publiceerde het op Substack, gratis te lezen. En aanbevolen.
Frans Timmermans had afgelopen november de koning van het linkse kiezersvolk moeten worden, maar kwam op miserabele wijze op zijn achterste naast de troon terecht. Tijd genoeg voor deze politieke hotemetoot om eerdere stukken van Fox met min of meer dezelfde informatie te lezen. Of ieder ander feitenrelaas en/of analyse van wat zich in de Israël-Gaza-oorlog heeft afgespeeld (en nog afspeelt). Ik onthoud me van speculaties waarom Timmermans dat kennelijk niet heeft gedaan, en zo hartstochtelijk de verkeerde kant van de geschiedenis heeft gekozen.
Het zij zo. Ware het niet dat Timmermans juist deze maand een erebaan in de wacht heeft gesleept. Hij is Minister van Staat geworden. Op voordracht van de regering-Jetten. Samen met Johan Remkes en Thom de Graaf. Ik ben redelijk hoog opgeleid, maar wat een ‘Minister van Staat’ is en doet, moest ik opzoeken. Ze geven de koning advies. ChatGPT frommelt er ‘wijze’ bij, maakt er dus ‘wijze adviseur’ van, maar die kwalificatie verraadt alleen maar de vooringenomenheid van dit AI-gereedschap. Wijs? Ik heb er zo mijn twijfels over.
Gevestigde macht, gevestigde macht, gevestigde macht
Nederland heeft er negen, en er is geen voorgeschreven wettelijk aantal. Een Minister van Staat wordt benoemd door de koning en is dat voor het leven. Wat er gebeurt als een Minister van Staat dement wordt, is onbekend. De werkwijze van de Ministers van Staat evenmin. Wat doen die negen Staatsbobo’s? Worden ze individueel om advies gevraagd? Of gezamenlijk? Zijn er notulen van de gesprekken van de Minister(s) van Staat met de koning? Zitten ze lekker met zijn tweeën of met zijn tienen te kwekken, en/of zijn er ambtenaren bij zo’n gesprek aanwezig?
Waarom heeft de lintjesknipper van Nederland, die officieel weinig politieke invloed heeft, eigenlijk advies nodig? Ze worden niet betaald, maar is er wel een plafond voor hun onkostenvergoeding? Gaan ze jaarlijks gezellig en goed samen uit eten? En zo ja, betalen de inwoners van Nederland dat dan, of houden ze de eer aan zichzelf en rekenen ze af met hun financieel zeer toereikende pinpassen? Zijn ze het wel eens venijnig met elkaar oneens of is het vooral een gezelschap dat de elite-neuzen in dezelfde richting moet zien te krijgen? Is er wel eens een Minister van Staat zo dronken dat de ware aard aan het licht komt en de echte, onzalige gedachten zonder omhaal op tafel komen?
Wie geven op dit moment de ‘wijze’ adviezen aan koning Alex? Herman Tjeenk Willink (1991), Winnie Sorgdrager (1998), Jaap de Hoop Scheffer (2008), Piet Hein Donner (2018), Jan Peter Balkenende (2018), Sybilla Dekker (2018) en de aanwinsten van juli 2026: Thom de Graaf, Johan Remkes en Frans Timmermans. Drie CDA’ers, twee D66’ers, twee PvdA’ers en twee VVD’ers. Het is ook interessant om te zien aan welk wijs adviseurschap in de laatste dertig jaar door de dood een einde kwam: aan dat van Max van der Stoel, Hans van Mierlo, Pieter Kooijmans, Els Borst, Ruud Lubbers, Wim Kok, Jos van Kemenade, Hans van den Broek en Frits Korthals Altes.
Wie de namen op een rijtje ziet, ziet gevestigde macht, gevestigde macht, gevestigde macht. Sterker nog: oude (!) gevestigde macht. De PVV is al sinds 2010 een van de grootste, af en toe zelfs de grootste partij (in 2025 zelfs net zo groot als D66). Maar de PVV ontbeert duidelijk wijze politici die bij de koning op de thee mogen om bijvoorbeeld eens pro-Joods en pro-Israël bij te kletsen. Althans, dat moet je toch concluderen.
En in al die kleinere partijen zitten kennelijk ook geen personen die wijs, intelligent, goed geïnformeerd, geworteld in de samenleving en moedig genoeg zijn om de koning van een iets dwarsere mening dan het ambtenaren-verhaal op de hoogte te brengen. Renske Leijten bijvoorbeeld. Of Kees van der Staaij, om maar iemand te noemen. Dit kabinet had hen heel goed kunnen voordragen als Minister van Staat. Maar nee, het werden kopstukken uit de VVD, D66 en de in elkaar geflanste kreukpartij PRO van Jodenleugenaar Timmermans en Extinction Israël-pleitbezorgster Kati Piri.
De onderliggende haat is zo oud als de islam
Wie denkt dat de Jodenhaat van de nieuwe Minister van Staat alleen een probleem is voor Joden, vergist zich. Dat is niet omdat Joden de touwtjes in de wereld in handen hebben, zoals complotdenkers in hun onwrikbare Festgefrorenheit denken. Wat er wel speelt, is de clustering van haat-objecten. Want aanvallen op Joden, synagogen, joodse scholen en bijeenkomsten van Joden zijn geen apart verschijnsel. Al lijkt dat vaak zo omdat het bij wijze van spreken een ‘oud’ verschijnsel is.
Aanvallen op LHBTG’ers zijn ook eeuwenlang voorgekomen, dat wil zeggen op individuen. Maar aanvallen op LHBTG’ers als groep is nieuw. Aanvallen op willekeurige burgers die uit het niets lijken te komen, zijn ook nieuw. Aanvallen op individuele vrouwen zijn er altijd geweest. Maar de doelbewuste aanval op groepen jonge meisjes en vrouwen zoals in Engeland en Duitsland is gebeurd, is nieuw. De aanvallen op individuele blanke mannen zijn er altijd geweest, maar dat zij collectief worden aangevallen terwijl er geen oorlog is, zoals tijdens rellen in Engeland en Frankrijk, is nieuw.
Maar de onderliggende haat is niet nieuw, maar 1400 jaar oud. Zo oud als de islam. De haat richt zich nu eens tegen Joden, dan weer tegen niet-islamitische vrouwen, nu eens tegen Christenen, dan tegen homo’s en lesbiennes, en niet eens meer sporadisch tegen doodgewone Kerstmarktgangers. Allemaal gebrandmerkt als ongelovigen die geen recht hebben op leven.
Het is geen toeval. De Duits-Libanese moslim Abdul Ballout die met zijn bus inreed op LHBTG’ers tijdens de Pride in Berlijn afgelopen week. Het is geen toeval. De moslim (hij beweerde dat Allah hem deze opdracht had gegeven) die op 27 juli 2026 twee willekeurige vrouwen met keukenmessen zwaar verwondde in Parijs; een derde vrouw kwam er gelukkig beter af. Het is geen toeval. De twee moslims in Sydney die vijftien Joden en andere Chanoeka-vierders in december 2025 doodschoten en veertig andere slachtoffers maakten. Het is geen toeval. De ene Afghaan die in 2025 in München twee mensen doodden, en 44 gewonden veroorzaakte, door in te rijden op de mensenmassa, en de andere Afghaan in Aschaffenburg die twee doden en drie gewonden op zijn geweten heeft. Het is allemaal geen toeval.
In Berlijn was een Syrische dader degene die een bezoeker van het Holocaustmonument aanviel. Ook in Bielefeld maakte een Syriër slachtoffers: vijf. Weer een andere Syriër maakte een einde aan het leven van een mens in het Oostenrijkse Villach, en viel ook vijf anderen aan met een mes. En zo verder. Vorig jaar en dit jaar. En bijna zonder uitzondering schreeuwden ze ‘Allahoe Akbar’.
Timmermans blames the victim
Vanwege al die wereldwijde aanvallen door moslims – duizenden in de afgelopen jaren met tienduizenden slachtoffers - zou Frans Timmermans toch een licht moeten zijn opgegaan na de pogrom van 7 oktober 2023 in de Israëlische dorpen en steden die grenzen aan Gaza. Timmermans had toch wel wat wijsheid kunnen opdoen in de anderhalf jaar daarna toen de gegijzelden door de gewelddadige moslims van allerlei soort in Gaza werden gevangen gehouden, verkracht, uitgehongerd en gemarteld; de wijsheid die hij nu bij de koning nodig heeft.
Maar nee, Timmermans blames the victim. Hij zegt niets over Hamas die zijn burgers als menselijke schilden heeft gebruikt. Hij zegt niets over de jihadisten (alle soorten) die Gazanen hebben verhinderd te schuilen in de 500 kilometer tunnels die ze onder Gaza groeven met hulpgeld van regeringen en NGO’s. Hadden de burgers – mannen, vrouwen en kinderen - wel beschutting mogen zoeken, dan zouden er nauwelijks burgerslachtoffers zijn gevallen.
De Israëli’s als nazi’s, mijnheer Timmermans? Er zijn geen gaskamers in Gaza. De bevolking van Gaza is niet de zee ingedreven. Er is bij de Israeli’s (en het Joodse volk) nooit ook maar de gedachte of wens geweest, Frans Timmermans, om de Palestijnen in Gaza uit te roeien. Er was (en is zeker nog) honger in Gaza, maar een hongersnood met tot op het skelet uitgemergelde lichamen is er nooit geweest. Integendeel, er zijn naar schatting tussen de 120.000 en 140.000 kinderen geboren sinds 7 oktober 2023. Ja, er is ellende, mijnheer Timmermans, in dat mini-stukje land waar zoveel mogelijk is. En dat is afschuwelijk. Maar de Israëli’s en Joden op zo’n valse manier beschuldigen, is vuig. Wat de onbegrijpelijke reden daarvoor ook mag zijn. Gewoon vuig. Een Minister van Staat onwaardig.
Het tragische aan Timmermans is dat ik hem niet meer anders kan zien dan als eeuwige loser.
Als een verantwoordelijke leider die eigenlijk harikiri zou moeten plegen om wat veel meer is dan een faux pas. Want als Minister van Staat moet hij kunnen adviseren over de veiligheid van alle burgers in dit land. Niet alleen over de veiligheid van Joden, maar ook over de veiligheid van LHBTG’ers, vrouwen, jonge meisjes, Christenen, zwarten, atheïsten, mannen-zonder-kleur, moslims die de islam vaarwel hebben gezegd (en daardoor op een dodenlijst staan) en… goedwillende moslims.
Veiligheid kan niet gebouwd worden op een fundament van leugens. Veiligheid zonder waarheid bestaat niet. Dat hij dat niet weet, betekent dat hij nu al als Minister van Staat, pas enkele dagen in dit ereambt, heeft gefaald. Een vuige Minister van Staat – arm Nederland!
Wilt u Nijmans Nieuwsbriefje helpen groeien zonder doorlopend abonnement? Een vrijblijvende donatie is ook welkom!
Minister van Staat. Een troostprijs voor deze zielige man.