Waarom is het nieuws volgen zo vreselijk vermoeiend tegenwoordig? Omdat je niet meer weer wie je kunt geloven, wat hun belangen zijn en of ze je proberen te vertellen wat er aan de hand is, of aan het programmeren zijn wat je daarvan moet vinden. Het maakt een mens paranoïde - maar het internet biedt ook steeds minder houvast. Nou kennen wij toevallig een podcast die uitstekende houvast biedt voor dat gebrek aan houvast, en dat is Radio Blauwe Hap.
We bieden een opleiding in paranoia, vol wantrouwen in informatie maar niets over Dennis Schouten en Lale Gül en wel wel een anekdote over Smuk, een Surinamer en een banaan. En anders pakt u maar een boek, bijvoorbeeld De Trip van Ferdinand Hania, geschreven door ene Theodor Holman (Ezo Wolf, 23,95 euro), met daarin ‘nu eens schrijnend en dan weer tragikomisch tijdsbeeld van jong zijn in de jaren zeventig en tachtig’.
Over dat boek merkte Rob Fransman op dat geen enkel zichzelf serieus nemend medium er een recensie over heeft geschreven: “Toch vreemd. Kranten geven iedere modieuze huppeltrut moeiteloos een hele pagina. ‘Belangrijk boek,’ schrijven ze dan, ‘de auteur legt haarfijn uit hoe het slavernijverleden heeft geleid tot haar heroïneverslaving.’ Of iets dergelijks. Maar over Holmans roman: geen woord. Zelfs geen slechte recensie.” Maar strekt dat júist niet tot aanbeveling, tegenwoordig?
Rest mij verder slechts om iedereen die een woord, tweet of mailtje van troost stuurde over Smuk, daarvoor te bedanken. Het delen van persoonlijke beslommeringen en sentimenten gaat meestal met enige terughoudendheid gepaard, maar wordt altijd weer met zachtheid onthaald. En dat is dan toch erg fijn.
Wie ons een beetje op gang wil houden, kan abonneren via deze pagina of doneren aan Radio Blauwe Hap via deze link.
MP3 voor Lex
Paar woordjes aan huishoudelijkheden
Hoewel getracht wordt de reguliere dienstverlening op NN enigszins op gang te houden, kan het rooster wat gaten vertonen want soms moet je de tijd even stil zetten, of zelf de zandloper bijvullen.
Op 1 april heb ik anderhalf uur telefonisch onderhoud gehad met een jurist van ANP. De korte versie is dat mijn dossier van halfbakken claims gesloten is, maar het gesprek en de houding van ANP bevatte meer dan genoeg aanknopingspunten voor een vervolgverhaal. Dat loopt niet weg: het volledige telefoongesprek is door mij opgenomen, dus het transcript is feitelijk en volledig.
Daarnaast heb ik een kleine 100 (!) e-mails met zo’n 20.000 woorden (!!) ontvangen over uw GeenPeil-herinneringen, die ik de aandacht wil geven die het verdient. Ook dat vergt wat tijd, sortering en zorgvuldigheid. En energie, die even ontbreekt. Het frappante is: op de dag dat we Smuk moesten laten inslapen, zouden we eigenlijk in Tel Aviv zijn geland voor tien dagen ‘werkvakantie’. De oorlog voorkwam dat we naar Israël konden vliegen, en zo bleek dat toch met een zekere zegen gepaard te gaan.
