Een lange tweet (op 15-7-26) van de bekende historicus Niall Ferguson eindigde zo: “Als historicus moet ik erkennen: ik heb volledig gefaald. (En dat geef ik niet lichtvaardig toe.)”
Waarin had hij gefaald?
“(…) Mijn drijfveer (als historicus) was ervoor te zorgen dat burgers de lessen van de geschiedenis leerden - waaronder de cruciale les dat antisemitische retoriek kan uitmonden in genocidale werkelijkheid wanneer zij door een moderne staat wordt overgenomen. Toch zie ik vandaag hoe deze haat wordt genormaliseerd en hoe de Holocaust wordt gebagatelliseerd. Populaire en invloedrijke conservatieven, zoals Tucker Carlson, en het publiek van de Conservative Political Action Conference (CPAC) dulden inmiddels mensen die nazi-revisionisme verspreiden. En het gif dat aan jonge conservatieven wordt verkocht door radicaliserende figuren als Nick Fuentes is zelfs nog erger dan de traditionele Holocaustontkenning. Zij ontkennen de Holocaust niet zozeer, maar bespotten haar en verheerlijken haar zelfs.”
Ik herken dat.
Wat we nu meemaken aan antisemitische walgelijkheid ervaar ik ook als falen. We zijn, toen we zelf kinderen waren en met onze kinderen, naar het Achterhuis geweest, we hebben ‘Het Dagboek van Anne Frank’ gelezen, we hebben gewezen op de struikelstenen, we hebben ‘De Bezetting’ van Loe de Jong bekeken, we hebben lezingen over de Holocaust gevolgd, we hebben verteld over de vernietigingskampen, we hebben persoonlijke verhalen verteld… Wat hebben we niet gedaan om te zorgen “Dat nooit weer!”
Maar wat zien we nu: het komt weer opzetten, het neemt toe.
Waar heb ik gefaald? (Ik ook inderdaad.) Toen ik nog les gaf dacht ik wel eens: besteed ik niet overmatig veel aandacht aan die oorlog omdat ik er door geobsedeerd ben? Maar het was ook de tijd van rassendiscriminatie, van Martin Luther King, van de KKK. We konden goed laten zien wat “vooroordelen” waren. Daarbij kwam dat toen ik op de lagere school zat en later op de middelbare school al het onderwijzend personeel de oorlog aan den lijve hadden meegemaakt. Als kind, als puber.
Oorlog was onze morele meetlat. Zonder oorlog was de literatuur na de Wereldoorlog saai. Hermans, Mulisch, Reve, maar ook Campert, Minco, Kousbroek…
Maar nu is er zoveel antisemitisme dat ik Niall gelijk moet geven. Waar ging het fout? Waar faalden wij?
Het onderwijs werd een links instituut. Logisch, want de onderwijzers waren links. En op de middelbare school waren de docenten links. Logisch, want op de universiteit waren de hoogleraren links. Ik chargeer, maar niet veel. En in het narratief van links is Israël een fascistische staat. Want nationalistisch, want koloniaal, want agressief, want racistisch… al die onzin die je nu weer hoort. En nu, na al die jaren, erkent Niall, die niet links is (en getrouwd is met Ayaan Hirsi Ali), dat hij heeft gefaald.
Ikzelf denk dat de veranderende samenstelling van ons volk er ook mee te maken heeft. Amsterdam kent 180 nationaliteiten waarvan sommigen puur antisemitisch. Wellicht vriendelijke mensen, maar antisemitisch. Waarom? Omdat hun geloof dat van ze eist. Eind jaren zeventig, toen ik les gaf, vermoedde ik niet dat er zoveel “anderstaligen” (zo noemden we ze) bij ons in Nederland zouden komen wonen.
Ze waren leuk, zielig soms, vooral als ik hoorde dat ze naar het Centraal Station gingen om daar te kijken naar de treinen die ze “naar huis” zouden rijden.
Het is anders gelopen.
Israël heeft momenteel een PR-probleem. Zo’n schurk als Frans Timmermans schaamt zich niet (integendeel!) als hij Israël Holocaustgedrag verwijt. Hij is een typische linkse denker die de geschiedenis verdraait om zijn ego te bevredigen. Dat hij, als een politicus met een voorbeeldfunctie, weer een onnoemlijk aantal mensen heeft besmet met zijn antisemitische opmerkingen, is een teken van ons falen.
Kunnen we ons falen ongedaan maken?
Dan zal het onderwijs moeten veranderen. Het basisonderwijs en het hoger onderwijs. Dan zullen andere historici moeten doceren dan die egogeile Boekestijn. Dan zal de publieke omroep moeten veranderen. Dan zullen D66 en PRO moeten veranderen. Dan zullen de Volkskrant, NRC Handelsblad, Trouw, Het Parool en het AD moeten veranderen. Dan zal zo’n instituut als Amnesty moeten veranderen, dan zullen de rijkssubsidieregelingen anders moeten worden, of verdwijnen.
Ik twijfel - gek hè?
Heeft deze Blauwe Hap u goed gesmaakt? Dan wordt een fooitje gewaardeerd:
Of neem een betaald abonnement om Nijmans Nieuwsbriefje vrij, onafhankelijk, breed en kritisch te houden:
Schunnige Zinnetjes
Antisemitisme: Er worden tegenwoordig meer Joden uitgescholden dan er Joden zijn.
“Nou je het zegt: Femke Halsema heeft inderdaad helemaal niets van een kruising tussen Willeke Alberti en De Zangeres Zonder Naam, behalve dat ze dat wil zijn.”
De beste bescherming voor Iran zijn de bedreigingen van Trump.
Asielzoeker: “Ik vind het volkomen belachelijk dat vrijheid van mening hier mag. Dat maakt slachtoffers van ons.”
In Ceuta hadden ze deze vakantie heel goedkoop mensenvlees voor op de bbq. Maar daardoor veroorzaakten ze een bosbrand.
“Mijn vrouw doet in alles Andrew Tate na.”
Onze buren, die bij Bordeaux op vakantie gingen, zijn als buren van kleur teruggekomen.
Domme moed: aan een bosbrand je sigaret aansteken.
Het is Frans Timmermans gelukt om rood de kleur van de NSB te maken.
Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl
Het onderwijs is doodziek, triest maar waar. En iedere docent die het tij wil keren wordt tot paria gemaakt.
Heel herkenbaar en mooi verwoord Theodor. De machteloosheid het tij te keren voel ik ook. Onze generatie is uitgerangeerd en het voelt voor mij als falen dat de generatie die het nu voor het zeggen heeft zich niets meer van ons ‘oude sukkels’ aantrekt, onze mening ridiculiseert en ons in de ‘foute’ hoek zet. In een dispuut met Volkskrant of NRC lezers over dit onderwerp*, voel ik me steeds machtelozer alleen staan met mijn mening. Er ontstaat ruzie, einde discussie en voortaan wordt het onderwerp voor de lieve vrede maar gemeden. En dit zijn dan vaak z.g. hoog opgeleide mensen die Hamas een verzetsclubje vinden en alles wat Israëlisch /Joods is nazi’s noemt.
Maar veel artikelen op Substack, maar ook Wynia’s week e.a. media geven mij wel weer hoop dat het ‘gezond verstand’ gelukkig bij velen nog bestaat. Wat ontbreekt is samen sterk.
* Antisemitisme, Israël-Gaza, immigratie, islam, stikstof en klimaat etc.