Wat zijn uw herinneringen aan het Oekraïne-referendum?
GeenPeil Oekraïne-referendum: tien jaar geleden
Op 6 april is het tien jaar geleden dat Nederland naar de stembus ging voor het raadgevend referendum over het EU Associatieverdrag met Oekraïne. Daarin stemde bijna tweederde van de opgekomen kiezers tegen het verdrag. Het werd met een inlegvelletje van Mark Rutte via een geitenpaadje naar Brussel alsnog aangenomen. Miljoenen mensen zagen als gevolg hiervan hoe de democratie steeds verder onder de burgers vandaan getrokken wordt.
Onlangs deelde ik The Interview Tapes van een gesprek met een ‘journalist’ van Argos, die onder valse voorwendselen een vraaggesprek met me hield om een vooraf ingenomen conclusie maar weer eens te benadrukken: Ze Rusjuns zaten overal achter! Want kiezers die “verkeerd” stemmen, kunnen natuurlijk nooit op eigen kracht een individueel, afgewogen stembesluit nemen.
Wat ik zelf, op slag van tien jaar na het feest der democratie dat GeenPeil op gang bracht, aan u wil vragen: wat zijn uw herinneringen aan het referendum? Want het was natuurlijk niet “mijn” referendum, maar dat van alle kiezers.
Het zou me derhalve deugd doen om herinneringen van vrijwilligers en flyeraars te horen. Van mensen die debatten voerden en de straat op gingen. Van gemotiveerde leden van het Leger des Peils.
Net zo graag hoor ik ook de inbreng en herinnering van andere voor-stemmers, tegen-stemmers en niet-stemmers, en ook van critici & liefhebbers van dit referendum of van directe inspraak in het algemeen. Alle stemmen tellen, Nederland is immers op papier nog steeds een democratie.
Daarom dit oproepje:
Als u wat herinneringen wilt delen, ontvang ik ze graag op geenpeil@nijmansnieuwsbriefje.nl. (Liefst wat minder lang van stof dan ikzelf ben ;)
Of het nou nostalgische gedachten zijn of lang gekoesterde ergernissen over het referendum, de campagne, de organisatie, de politieke respons en de retoriek in de media, of de uitkomst en wat daarmee gebeurde. Of u nou voor of tegen het referendum was, of u wel of niet gestemd heeft, en voor of tegen het verdrag bent: alles is welkom. Wat heeft u ervaren, wat heeft u geleerd, hoe kijkt u er nu op terug?
Uit de opbrengst wil ik een selectie maken om te publiceren. Vermeld daarom even of uw naam er bij mag of liever anoniem. Deadline: zaterdag 4 april einde dag.
Ik hoop van u te horen!
N.b. Vandaag geen Nijman & Charante Podcast. Hoewel Maaike in nu Portugal is, ben ikzelf voor onverwachte familiezaken juist even in Nederland. Onderstaand de meest recente uitzending, ook deels over het referendum en het Argos-prutswerk daarover.






Leuk! Ik ben toen in Waalre en Eindhoven gaan flyeren, heb een hele rits beeld gemaakt, heb gewafeld en een bijeenkomst bezocht. Ik zal je de links naar de foto's sturen dan kun je die naar behoeven gebruiken. Zónder bang te zijn voor een aanmaning, want ik heet geen ANP.
In die tijd genoot ik van het toen nog studentikoze GeenStijl en zo kende ik het referendum. Ook leerde ik van de film van Oliver Stone over de Oekraïense nazi bestuurders en de moordaanslagen op de Russisch gezinden, dit alles vele jaren voor de inval van Poetin. Ik zag en zie het als normaal dat er vooral in grensstreken Russisch gezinden waren. Ik ergerde me kapot aan die idioten Hans van Baalen en Nonkel Fietsenrek "namens de EU" op dat Maidanplein. De EU is gewoon een corrupte bureaucratische bolsjewiekenkliek die uiteraard meer geld en macht wil dus en Oekraïne erbij. In dat kielzog dan ook bij de NAVO natuurlijk. Tegen dat laatste had Poetin al vele malen een zeer duidelijke grens getrokken. Rutte stond intussen weer ongestraft te liegen dat het slechts een handelsverdrag was. Nou ik ben dan zo'n gek die dat hele verdrag gaat lezen en ja hoor er stonden wel degelijk op diverse plekken toezeggingen in over letterlijk militaire (financiële) steun. Ondanks dat beroepsoplichter Rutte weer weg kwam met dat inlegvelletje van zijn Machiavelli bureaux (die man is wel handig maar niet zo intelligent dat hij dat allemaal verzint) heb ik erg genoten van die paar minuten roem voor het nuchtere volk, die paar druppels op de gloeiende plaat van eurocommunisme en politieke corruptie. Die pseudointellectuele dodebomenmedia maken zich zelfs nu nog totaal belachelijk. Alle bewondering en steun voor jou Bart Nijman.