Die absolute veerkracht is juist de grootste steen des aanstoots voor booslims en hun zuurlinkse strijdmakkers. Wie zelf niets kan, geeft de ander altijd de schuld van zijn eigen falen en misgunt de ander zijn succes, zijn bereikte resulaten, zelfs zijn huiselijk geluk of de tijd met zijn familie.
Dit is waarom ik zo van jouw stukken hou! Want er zijn altijd 2 kanten aan een medaille, plus randjes. Dat besef is weer subliem in woorden gegoten, ter leringhe ende vermaeck.
Dat schilderij en die trouwfoto... het deed mij aan het huwelijk van mijn ouders denken, na de 2e WW oorlog.
Mijn vader kwam uit militaire dienst terug in NL waar toen nog aan alles gebrek was. Hij en mijn moeder besloten toch te trouwen (mijn moeder in een zelfgemaakte trouwjurk van parachutestof, buitgemaakt in de polder) en er samen het beste van proberen te maken. Ze moesten gaan inwonen, op 1 kamer. Toen het 1e kind op komst was, maakte mijn moeder babymeubeltjes van groentekistjes, die ze met behang beplakte. Want er was vrijwel niets.
Toch hadden deze mensen de veerkracht, het mouwen opstropen, de wilskracht en hoop om iets van hun leven te gaan maken.
Jack Kean is de man waarop ik mij met name richt als ik op zoek ben naar redelijk objectieve duiding. Ik hoop dat Israel een einde maakt aan dit verderfelijke regiem en dat de prachtige Perzen weer in vrede kunnen leven
Ik (h)erken het, bijna obligate, sentiment. Maar wat is het alternatief? Dat weet je zelf ook wel. En je zwartgallige toekomstvisie over Israël, dat (h)erken ik ook. Maar 1 ding weet ik zeker: het huidige Europa is dan allang (als eerste) verdwenen.
Dankjewel, Bart. Dit stuk is me uit het hart gegrepen.
Ik heb zelf in 'een oorlog' gezeten - en ik ergerde me aan de glorificering, de verheerlijking, commercialisering, dweperij of marketing (het precieze woord kan ik niet vinden) van oorlog. Er werden zelfs hippe popliedjes en gevoelige balades over de oorlog en de strijd uitgebracht die luidkeels werden meegezongen. Stoere videoclips op televisie. Veteranen die als popsterren werden onthaald.
Maar oorlog zonder al die pracht en praal die het moeten verbloemen is gewoon smerig, lelijk, tragisch en brengt alleen maar ellende met zich mee - voor de mensen die hem uit mogen vechten.
Maar nodig is die commercialisering wel. Om mensen te mobiliseren. Om nationalisme/een nationaal gevoel te kweken. Want zonder dat ga je geen oorlog winnen.
En helaas is het kwaad (Iran) hier een tumor die je niet uit kunt roeien met een kuurtje (lees: de-escaleren). Nee, die moet je gewoon met alle middelen te lijf gaan tot-ie murv geslagen is. Dus blijkbaar is het nodig. (En oorlog gaat blijkbaar ook mee met zijn tijd. Zelf ben ik er inmiddels voorstander van om het met drones en computers uit te vechten op een leeg stuk woestijn - er hoeft immers geen mens meer aan te pas te komen, toch?)
Ik kan me niet zo goed verwoorden - daarom ben ik zo blij met jouw stukken. Daarom nogmaals ontzettend bedankt, Bart!
Wow wat een goed stuk. Deze dagen voel ik zowat dezelfde weerstand bij mijn algoritme en oorlogsretoriek die over de kijker wordt heen gestort. Jouw mitsen en maren kan ik volledig onderschrijven. Thanks.
"Je kunt niet het Pallierapaille verwijten achter propaganda aan te lopen, en dan zelf als een klappende zeehond naar beelden van bommenregens kijken omdat ditmaal de doelwitten wel in lijn liggen met je eigen wereldbeeld."
Zonder de medaille vast te spijkeren zodat nog slechts één kant te zien is; dat kan natuurlijk wel en zelfs heel goed. Ik had het elke keer als er weer iets was ontmanteld in Gaza, of een of andere commandant of zijn opvolger gespot en gedroned of anderszins gedood was. Ik had het met die briljante en genadeloos goeie actie tegen Hezbollah met 'de piepers' En ik heb het nu weer met de bommen op Iran (en opnieuw op Hezbollah), die de eerste dag al een serie sadisten verpulverden en die ook vandaag weer een aantal Iraanse Quds Force-commandanten heeft gedood in Beiroet. Net zoals we achteraf en dus nog steeds onze waardering uiten aan de soldaten van Churchill & co, zo dienen we ook (voor mijn part als zeehonden) onze steun en waardering te uiten aan de piloten en andere soldaten die 'ons' willen verlossen van het geteisem in Iran & Libanon. Juist omdát het in lijn ligt met 'ons' wereldbeeld; dat van het vrije Westen. Dik en blijvend applaus dus voor de hedendaagse helden aan Israëlische en Amerikaanse kant, die met hun acties bewerkstelligen dat die vrijheden nog gevierd kunnen worden.
Ik snap je punt en ik heb dezelfde positieve sentimenten over 'onze kant'. Ik verkies de Amerikaanse (en Israëlische) vlag any day boven die van China, Rusland en het Iraanse regime maar het punt is dat propaganda wel als zodanig tegen kritisch licht gehouden moet blijven worden, en overheden (ook de goeie) niet de meest betrouwbare bron van zuivere info zijn. Derhalve betreur ik ook hoe media ons hierin in de steek laten, door zelf óók een expliciet moralistische kant te blijven kiezen ipv trachten te duiden wat er werkelijk gebeurt (en niet wat ze willen dat we zouden moeten zien).
I know you do. Mede daarom waardeer ik jouw propaganda zo :-)!
Echter; 'beelden van bommenregens' is (voor mij) nog geen propaganda maar beelden van bommenregens.. die je succesvol kunt noemen of treurig of allebei.
Ik zie/er is geen tegenstelling tussen Pallierapaille verwijten achter propaganda aan te lopen en die beelden in Iran zien en daar enthousiast over zijn. Oorlog moet je winnen. En vooral willen winnen.
Meanwhile zie ik, oh ja, genoeg propaganda, retoriek en fog of war - daar blijf ik ook kritisch op/gevoelig voor (yep; ook voor die van 'de goeie'). That said - at the end of the war; als je die gewonnen hebt was je wellicht ook de beste in propaganda en retoriek en fog of war...it comes with the job and the winner did the best job in all aspects. Kijk hoe Hamas het deed; wereldwijd uiterst succesvol en volgens sommigen zijn het nog steeds de besten en/of gaan ze winnen na deze soort tussenstand in de Gaza-competitie met nog een paar wedstrijdjes te gaan..
We, joe and mie, blijven sowieso alert op media die ons (zo goed als) blijvend in de steek laten but...betreur het niet te lang of te vaak, spreek ik even iedereen aan hier, want voor je het weet moraliseren 'we' er net zo hard op los als hunnie.
Die absolute veerkracht is juist de grootste steen des aanstoots voor booslims en hun zuurlinkse strijdmakkers. Wie zelf niets kan, geeft de ander altijd de schuld van zijn eigen falen en misgunt de ander zijn succes, zijn bereikte resulaten, zelfs zijn huiselijk geluk of de tijd met zijn familie.
Dank voor je overwegingen en afwegingen.
Dit is waarom ik zo van jouw stukken hou! Want er zijn altijd 2 kanten aan een medaille, plus randjes. Dat besef is weer subliem in woorden gegoten, ter leringhe ende vermaeck.
Dat schilderij en die trouwfoto... het deed mij aan het huwelijk van mijn ouders denken, na de 2e WW oorlog.
Mijn vader kwam uit militaire dienst terug in NL waar toen nog aan alles gebrek was. Hij en mijn moeder besloten toch te trouwen (mijn moeder in een zelfgemaakte trouwjurk van parachutestof, buitgemaakt in de polder) en er samen het beste van proberen te maken. Ze moesten gaan inwonen, op 1 kamer. Toen het 1e kind op komst was, maakte mijn moeder babymeubeltjes van groentekistjes, die ze met behang beplakte. Want er was vrijwel niets.
Toch hadden deze mensen de veerkracht, het mouwen opstropen, de wilskracht en hoop om iets van hun leven te gaan maken.
Op die schouders staan wij.
Trouwjurken van parachute-stof. Altijd zo’n schitterend beeld gevonden.
Jack Kean is de man waarop ik mij met name richt als ik op zoek ben naar redelijk objectieve duiding. Ik hoop dat Israel een einde maakt aan dit verderfelijke regiem en dat de prachtige Perzen weer in vrede kunnen leven
Ik (h)erken het, bijna obligate, sentiment. Maar wat is het alternatief? Dat weet je zelf ook wel. En je zwartgallige toekomstvisie over Israël, dat (h)erken ik ook. Maar 1 ding weet ik zeker: het huidige Europa is dan allang (als eerste) verdwenen.
Eens met alles.
Dankjewel, Bart. Dit stuk is me uit het hart gegrepen.
Ik heb zelf in 'een oorlog' gezeten - en ik ergerde me aan de glorificering, de verheerlijking, commercialisering, dweperij of marketing (het precieze woord kan ik niet vinden) van oorlog. Er werden zelfs hippe popliedjes en gevoelige balades over de oorlog en de strijd uitgebracht die luidkeels werden meegezongen. Stoere videoclips op televisie. Veteranen die als popsterren werden onthaald.
Maar oorlog zonder al die pracht en praal die het moeten verbloemen is gewoon smerig, lelijk, tragisch en brengt alleen maar ellende met zich mee - voor de mensen die hem uit mogen vechten.
Maar nodig is die commercialisering wel. Om mensen te mobiliseren. Om nationalisme/een nationaal gevoel te kweken. Want zonder dat ga je geen oorlog winnen.
En helaas is het kwaad (Iran) hier een tumor die je niet uit kunt roeien met een kuurtje (lees: de-escaleren). Nee, die moet je gewoon met alle middelen te lijf gaan tot-ie murv geslagen is. Dus blijkbaar is het nodig. (En oorlog gaat blijkbaar ook mee met zijn tijd. Zelf ben ik er inmiddels voorstander van om het met drones en computers uit te vechten op een leeg stuk woestijn - er hoeft immers geen mens meer aan te pas te komen, toch?)
Ik kan me niet zo goed verwoorden - daarom ben ik zo blij met jouw stukken. Daarom nogmaals ontzettend bedankt, Bart!
Bravo Zulu weer Bart.
Wow wat een goed stuk. Deze dagen voel ik zowat dezelfde weerstand bij mijn algoritme en oorlogsretoriek die over de kijker wordt heen gestort. Jouw mitsen en maren kan ik volledig onderschrijven. Thanks.
Uitstekend stuk weer Bart.
Wat een goede duiding , hulde 👌🏻
"Je kunt niet het Pallierapaille verwijten achter propaganda aan te lopen, en dan zelf als een klappende zeehond naar beelden van bommenregens kijken omdat ditmaal de doelwitten wel in lijn liggen met je eigen wereldbeeld."
Zonder de medaille vast te spijkeren zodat nog slechts één kant te zien is; dat kan natuurlijk wel en zelfs heel goed. Ik had het elke keer als er weer iets was ontmanteld in Gaza, of een of andere commandant of zijn opvolger gespot en gedroned of anderszins gedood was. Ik had het met die briljante en genadeloos goeie actie tegen Hezbollah met 'de piepers' En ik heb het nu weer met de bommen op Iran (en opnieuw op Hezbollah), die de eerste dag al een serie sadisten verpulverden en die ook vandaag weer een aantal Iraanse Quds Force-commandanten heeft gedood in Beiroet. Net zoals we achteraf en dus nog steeds onze waardering uiten aan de soldaten van Churchill & co, zo dienen we ook (voor mijn part als zeehonden) onze steun en waardering te uiten aan de piloten en andere soldaten die 'ons' willen verlossen van het geteisem in Iran & Libanon. Juist omdát het in lijn ligt met 'ons' wereldbeeld; dat van het vrije Westen. Dik en blijvend applaus dus voor de hedendaagse helden aan Israëlische en Amerikaanse kant, die met hun acties bewerkstelligen dat die vrijheden nog gevierd kunnen worden.
Ik snap je punt en ik heb dezelfde positieve sentimenten over 'onze kant'. Ik verkies de Amerikaanse (en Israëlische) vlag any day boven die van China, Rusland en het Iraanse regime maar het punt is dat propaganda wel als zodanig tegen kritisch licht gehouden moet blijven worden, en overheden (ook de goeie) niet de meest betrouwbare bron van zuivere info zijn. Derhalve betreur ik ook hoe media ons hierin in de steek laten, door zelf óók een expliciet moralistische kant te blijven kiezen ipv trachten te duiden wat er werkelijk gebeurt (en niet wat ze willen dat we zouden moeten zien).
I know you do. Mede daarom waardeer ik jouw propaganda zo :-)!
Echter; 'beelden van bommenregens' is (voor mij) nog geen propaganda maar beelden van bommenregens.. die je succesvol kunt noemen of treurig of allebei.
Ik zie/er is geen tegenstelling tussen Pallierapaille verwijten achter propaganda aan te lopen en die beelden in Iran zien en daar enthousiast over zijn. Oorlog moet je winnen. En vooral willen winnen.
Meanwhile zie ik, oh ja, genoeg propaganda, retoriek en fog of war - daar blijf ik ook kritisch op/gevoelig voor (yep; ook voor die van 'de goeie'). That said - at the end of the war; als je die gewonnen hebt was je wellicht ook de beste in propaganda en retoriek en fog of war...it comes with the job and the winner did the best job in all aspects. Kijk hoe Hamas het deed; wereldwijd uiterst succesvol en volgens sommigen zijn het nog steeds de besten en/of gaan ze winnen na deze soort tussenstand in de Gaza-competitie met nog een paar wedstrijdjes te gaan..
We, joe and mie, blijven sowieso alert op media die ons (zo goed als) blijvend in de steek laten but...betreur het niet te lang of te vaak, spreek ik even iedereen aan hier, want voor je het weet moraliseren 'we' er net zo hard op los als hunnie.