Ook Hannah Arendt (en zelfs onze vaderlandsche Stalinfan Mulisch) schreef over de banaliteit van het kwaad n.a.v het Eichmannproces. Het idee, dat in ieder van ons een beul schuilt leverde haar later veel kritiek op, omdat ze zich had laten ‘charmeren’ door het keurige voorkomen van Eichmann. Gestroomlijnde, sympathieke charme-offensieven van ijdeltuiten, daarvan hebben we er nu ook meer dan genoeg.
Ik voel mij als niet joodse vrouw, geboren niet lang na WO2, elke week onveiliger in een net dat steeds strakker wordt ingetrokken door de zich deugend noemende mensen, die met steeds luidere stemmen antisemietische leuzen en palivlaggen laten horen en zien plus politici die bloemen leggen bij een Naqba herdenking die met stuitende leugens wordt verspreid. Als ik dat gevoel al heb, hoe erg moeten onze joodse burgers hier en in heel West-Europa zich voelen? Het is een herhaling van de nazi PR in de jaren 30 dat de holocaust kon plaatsvinden en ik begrijp niet dat de DPGkranten, de NPO zich wentelen in deze propaganda. Walgelijk en gevaarlijk!!
Ik ben nog aan het lezen. Maar dit trof me: 'Die ontwaren immers al nazi’s in mensen die het feit verdedigen dat je van een geboren man geen biologische vrouw kunt maken (terwijl - oh ironie - zijzelf degenen zijn die medische experimenten op kinderen en tieners toejuichen of uitvoeren).' Even voor de lezers: 'die' is woke links. Ik ga nu verder met lezen. Ben het tot nu toe volkomen met je eens Bart.
Ik woon in een straat met meerdere Palestijnse vlaggen - een wappert bij mijn pas gescheiden buurvrouw in de menopauze. Het lijkt me dat ze het fijn vindt om te protesteren, om boos te zijn, om zich ergens in vast te bijten. Letterlijk in vast te bijten - ze herhalen dogma's als mantra's waardoor er niet met ze te discussiëren valt.
Een ding weet ik wel: een Israëlische vlag hoef ik hier niet op te hangen. Niet dat ik laf ben (of misschien wel een beetje), maar ik heb geen zin in een cobra in mijn brievenbus of rode verf op mijn net geverfde deur.
Dus protesteer ik in stilte. Gisteravond via 9,90 voor 10 stemmen op Israël - wat ik ook écht het allermooiste liedje en de mooiste vertolking vond. Ik ben vriend van het Joods Historisch. En het CIDI. Ik koop met graagte Joodse waar en soms - na een biertje of twee - laat ik mijn stem horen in discussies, wat me overigens al enkele vriendschappen heeft gekost (nee, niet rouwig om - zulke goede vrienden waren het blijkbaar niet).
Tips wat ik nog meer zou kunnen doen zijn van harte welkom.
Ik denk dat je met je ‘stille verzet’ in de vorm van donaties en steun aan pro-Israëlische organisaties al meer bereikt dan mensen die gratis een vlag ophangen.
De film "er ist wieder da" liet het al zien. Het zit in ieder van ons.
Hulde voor Hans Teeuwen die luid en duidelijk laat horen wat hij vindt van deze ,propalestijnse,anti israel, burgemeesters. Kransen leggen bij een verzonnen naqba monument, echt , niet te geloven.
Progressief Nederland? Anti Nederland. Anti Israel, anti gewone burgers, anti cohesie. Arme Joodse Nederlanders, arm Israel en ook arm Nederland. Uiteindelijk zullen ook wij de prijs betalen voor deze geestelijke dwaling van de politieke elite ben ik bang.
Noodopvang tegen de letter en geest vd Spreidingswet eronder willen laten vallen.
Door wie? Ingevlogen interim burgemeester van VVD-huize zonder band/feeling/huis in Loosdrecht. Eerst op eigen titel, na recente excuus video blijkbaar na overleg met ‘de Raad’.
Welke Raad? Die er nog zit op oud mandaat omdat inwoners van zijn Gemeente toevallig niet mee mochten doen aan laatste democratische Gemeenteraadsverkiezingen in maart jl. want komt fusie aan.
Gewoon testen hoever je gaan kan met de bevolking. Telkens weer.
Inwoners van Nederland, waaronder Joodse mensen, zoveel mogelijk in de kou laten staan plus extra schofferen en stigmatiseren is een patroon, geen uitzondering meer.
Al lezende voel ik alweer zo'n ontzettende woede opkomen over het afschuwelijk oprukkende antisemitisme, niet alleen in de media maar ook in de politiek en op straat. Ik zie het op reacties, die ik ontvang als ik reacties plaats op Israëlische accounts op FB. Nederlandse mannen van mijn leeftijd (70 jaar) die mij voor Zio hoer uitmaken. De Mo's, die expliciet vertellen wat ze seksueel met mij willen doen. Hoezo heeft deze religie een ziekelijke verhouding tot seks? Maar waar ikzelf het meeste van schrik is dat ik enorm aan het verharden ben. Ik, die altijd mordicus tegen de doodstraf was. Ik bemerkte dat bij het zien van een ondervraging door de Shin Bet van een Hamasser, die doodleuk vertelde hoe hij en zijn vader een meisje talloze keren verkracht hadden en daarna hadden vermoord op 7 oktober. Het enige wat ik toen dacht en nog steeds denk: Hang maar op. Hang al die terroristen maar op. En dat is zo frustrerend. Maar als ik op X zie dat leiders van die terreurgroep door het IDF geëlimineerd zijn dan plaats ik altijd een instemmend en dankbaar bericht. Ben ik onmenselijker aan het worden of erken ik dat het ultieme kwaad bestaat en dat de wereld tegen dit kwaad beschermd moet worden door het te verwijderen. Hetzij door de IDF, de Mossad, de Shin Bet of door de doodstraf voor de meest gruwelijke misdaden. Ik kan het helaas niet anders zien.
Ik denk dat er een realiteit doordringt die ook mensen die een leven in vrede hebben geleefd, dwingen tot afwegingen van een hardere aard wanneer de - understatement - minder vriendelijke kanten van de menselijke aard en ideologische motieven zich (steeds nadrukkelijker) roeren. Zolang je niet zelf naar geweld grijpt, leest dit alsof je morele kompas nog prima afgesteld staat.
Het is een dagelijks innerlijk gevecht tussen compassie, rancune, wraak en vergeving. Als ik in het totaal ontaarde publieke debat een pro-Israëlstandpunt inneem om wat tegenwicht te bieden, beginnen de stemmetjes in mijn hoofd. Ze schreeuwen over wat ik hier in Israël, waar ik nu ben en eerder woonde, zelf politiek verafschuw: sommige elementen in de huidige coalitie. Moet ik dat meenemen in mijn uitingen? Doe ik het wel, dan geef ik brandstof aan de idioten. Doe ik het niet, dan ben ik hypocriet.
Ik ben tegen de doodstraf, maar wil nooit meer een Gilad Shalit-deal. Het leven zit vol morele puzzeltjes waaraan altijd stukjes ontbreken. Zo’n puzzel los je nooit helemaal op.
Steeds weer geweldig om te zien hoe Bart Nijman schrijft. En vlak zijn echtgenote niet uit. Maar ergens heb ik de idee dat het makkelijker is om te oordelen over wat er in Nederland plaats vindt vanuit een ver oord (en dat zeg ik terwijl ik me op dit moment ongeveer 30 kilometer van Olhao bevindt). Als je naar Nederland kijkt vanuit de gedachte dat het een democratie en rechtsstaat is, zijn veel ontwikkelingen onbegrijpelijk. Maar als je zoals Daudt (UvA, 70'er en 80'er jaren) meent dat Nederland nooit het regentendom uit de 17e eeuw is ontgroeid, wordt veel een stuk beter verklaarbaar. Alleen zijn de regenten nu ultra-"links" (zolang het natuurlijk maar wel goed betaald). "Je gaat het pas zien als je het door hebt" (vrij naar Cruijff).
Ik weet niet of het ik ‘makkelijker oordelen’ zou (willen) noemen, maar ik denk wel dat de fysieke afstand ook een mentale afstand schept die iets beter in staat stelt om een groter plaatje te zien (oid), dan wanneer je zelf de dagelijkse ergernissen in Nederland aan den lijve ondervindt.
De Joodse community zien gevaar al van verre aankomen want lessen getrokken uit het verleden, die gaan zich redden.
Als het moment daar is gaan de schmierende bestuurs-schlemielen met herdenkingskrans en al heel lelijk als eerste ten onder. Dat is ook een les uit het verleden...een herdenkingskrans voor zichzelf hebben ze al...
Eindelijk een stuk waarin ik de Bart Nijman herken die ik jaren lang volgde op GeenStijl.
Ik ben zo vrij de tip te geven Irvin Yaloms (Joods, psychiater) Het Raadsel Spinoza te lezen. Een historische roman over de preoccupatie van de beruchte Nazi Alfred Rosenberg met Spinoza.
Er zal een dag komen dat wij beseffen: we zijn allen Joden. Dat zal natuurlijk een minderheid zijn en het is tevergeefs en te laat. Maar het nu al signaleren (Nijman, Hammerstein,Teeuwen) is dure plicht.
Wat betreft Barts (zelf)citaat in de T. column van 26 april jl. over de het verschil in de wijze van handhaven door de politie: dit komt door het feit dat klimaat- en pallieprotesten geen bedreiging vormen voor de instituties/overheid. Protesten over het asielbeleid (met nadruk op beleid) zijn daarentegen wél gericht tegen (het beleid van) instituties/overheid en vormen daarom een bedreiging voor hen. Daarin ligt het verschil in optreden en vooral de gewelddadige variant hiervan door de politie (uiteraard als uitvloeisel van besluitvorming binnen de lokale driehoek) bij demo’s die juist gericht zijn tegen overheidsbeleid (zie bijv. ook corona en de zogenaamde Els-demo op het Malieveld).
Kijk in het verlengde hiervan ook hoe de AIVD haar (binnenlandse) dreigingsdoctrine vertolkt: deze komt hoofdzakelijk van (extreem/radicaal) rechts (gericht tegen beleid/instituties) en minder van links (gericht op vermeende wereld- en geopolitieke problemen zoals klimaat, Gaza e.d.). Zolang protesten niet direct gericht zijn tegen het beleid van overheidsinstanties/instituties dan is de-escalerend optreden het adagium voor politie inzet.
Als je uiteindelijk alles afpelt en abstraheert kom je uiteindelijk uit wie hier nu werkelijk in dit land aan de knoppen draaien: dat is de vierde macht a.k.a. de (links/liberaal georiënteerde) ambtelijke top, de innig verweven carrousel van NGO’s, de benoemde kongsie van bestuurders/magistratuur en MSM. Dit als resultaat van de jarenlang succesvolle geïnvesteerde mars door de instituties waar rechts van de VVD zo vreselijk naïef mee omgaat (of domweg de kans gewoon niet krijgt).
Politici/volksvertegenwoordigers en bewindspersonen zijn slechts passanten (tenzij zij deel uitmaken of gaan uitmaken van voornoemde gremia aan links/liberale zijde).
Het progressieve wereldbeeld is heel, heel diep in Holland doordrenkt ja. Het is zelfs al deels gefossiliseerd tot olie, die op een oplaaiend vuur gegoten kan worden.
Als je zo vaak ziet hoe de mens een spons is die alle denkbeelden, hoe diepzinnig of hoe plat, hoe goed of hoe kwaad, kan opzuigen, dan kan ik me voorstellen dat je niet wil leven. Gelukkig ben ik geen psychiater en kan ik het zien en zien en zien en dan gewoon uit zelfbescherming (of -bedrog) m’n handen voor m’n ogen houden en heel hard “lalalala” zingen. De een z’n corona is de ander z’n 7 oktober. Gelukkig is er ook voor mij de zon, de koffie en de zuidpunt van het Avondland. Treurige mensapen zijn we
Ook Hannah Arendt (en zelfs onze vaderlandsche Stalinfan Mulisch) schreef over de banaliteit van het kwaad n.a.v het Eichmannproces. Het idee, dat in ieder van ons een beul schuilt leverde haar later veel kritiek op, omdat ze zich had laten ‘charmeren’ door het keurige voorkomen van Eichmann. Gestroomlijnde, sympathieke charme-offensieven van ijdeltuiten, daarvan hebben we er nu ook meer dan genoeg.
'Ordinary men' van Christopher Browning beschreef dit fenomeen ook al.
Ik voel mij als niet joodse vrouw, geboren niet lang na WO2, elke week onveiliger in een net dat steeds strakker wordt ingetrokken door de zich deugend noemende mensen, die met steeds luidere stemmen antisemietische leuzen en palivlaggen laten horen en zien plus politici die bloemen leggen bij een Naqba herdenking die met stuitende leugens wordt verspreid. Als ik dat gevoel al heb, hoe erg moeten onze joodse burgers hier en in heel West-Europa zich voelen? Het is een herhaling van de nazi PR in de jaren 30 dat de holocaust kon plaatsvinden en ik begrijp niet dat de DPGkranten, de NPO zich wentelen in deze propaganda. Walgelijk en gevaarlijk!!
Ik ben nog aan het lezen. Maar dit trof me: 'Die ontwaren immers al nazi’s in mensen die het feit verdedigen dat je van een geboren man geen biologische vrouw kunt maken (terwijl - oh ironie - zijzelf degenen zijn die medische experimenten op kinderen en tieners toejuichen of uitvoeren).' Even voor de lezers: 'die' is woke links. Ik ga nu verder met lezen. Ben het tot nu toe volkomen met je eens Bart.
Dankjewel, Bart (en Hans). Voor het tegengeluid.
Ik woon in een straat met meerdere Palestijnse vlaggen - een wappert bij mijn pas gescheiden buurvrouw in de menopauze. Het lijkt me dat ze het fijn vindt om te protesteren, om boos te zijn, om zich ergens in vast te bijten. Letterlijk in vast te bijten - ze herhalen dogma's als mantra's waardoor er niet met ze te discussiëren valt.
Een ding weet ik wel: een Israëlische vlag hoef ik hier niet op te hangen. Niet dat ik laf ben (of misschien wel een beetje), maar ik heb geen zin in een cobra in mijn brievenbus of rode verf op mijn net geverfde deur.
Dus protesteer ik in stilte. Gisteravond via 9,90 voor 10 stemmen op Israël - wat ik ook écht het allermooiste liedje en de mooiste vertolking vond. Ik ben vriend van het Joods Historisch. En het CIDI. Ik koop met graagte Joodse waar en soms - na een biertje of twee - laat ik mijn stem horen in discussies, wat me overigens al enkele vriendschappen heeft gekost (nee, niet rouwig om - zulke goede vrienden waren het blijkbaar niet).
Tips wat ik nog meer zou kunnen doen zijn van harte welkom.
Ik denk dat je met je ‘stille verzet’ in de vorm van donaties en steun aan pro-Israëlische organisaties al meer bereikt dan mensen die gratis een vlag ophangen.
Wat een goed idee, ik heb me meteen aangemeld als vriend en gedoneerd.
De film "er ist wieder da" liet het al zien. Het zit in ieder van ons.
Hulde voor Hans Teeuwen die luid en duidelijk laat horen wat hij vindt van deze ,propalestijnse,anti israel, burgemeesters. Kransen leggen bij een verzonnen naqba monument, echt , niet te geloven.
Progressief Nederland? Anti Nederland. Anti Israel, anti gewone burgers, anti cohesie. Arme Joodse Nederlanders, arm Israel en ook arm Nederland. Uiteindelijk zullen ook wij de prijs betalen voor deze geestelijke dwaling van de politieke elite ben ik bang.
Loosdrecht is weer een testcase. Waarom?
Noodopvang tegen de letter en geest vd Spreidingswet eronder willen laten vallen.
Door wie? Ingevlogen interim burgemeester van VVD-huize zonder band/feeling/huis in Loosdrecht. Eerst op eigen titel, na recente excuus video blijkbaar na overleg met ‘de Raad’.
Welke Raad? Die er nog zit op oud mandaat omdat inwoners van zijn Gemeente toevallig niet mee mochten doen aan laatste democratische Gemeenteraadsverkiezingen in maart jl. want komt fusie aan.
Gewoon testen hoever je gaan kan met de bevolking. Telkens weer.
Inwoners van Nederland, waaronder Joodse mensen, zoveel mogelijk in de kou laten staan plus extra schofferen en stigmatiseren is een patroon, geen uitzondering meer.
Ja, Loosdrecht is niet bij toeval gekozen. VVD’er, interim, gemeente die wordt opgeheven…. Alles riekt naar moedwillig zo gekozen.
Nu al benieuwd naar uitslag van hun uitgestelde Gemeenteraadsverkiezingen dadelijk.
Al lezende voel ik alweer zo'n ontzettende woede opkomen over het afschuwelijk oprukkende antisemitisme, niet alleen in de media maar ook in de politiek en op straat. Ik zie het op reacties, die ik ontvang als ik reacties plaats op Israëlische accounts op FB. Nederlandse mannen van mijn leeftijd (70 jaar) die mij voor Zio hoer uitmaken. De Mo's, die expliciet vertellen wat ze seksueel met mij willen doen. Hoezo heeft deze religie een ziekelijke verhouding tot seks? Maar waar ikzelf het meeste van schrik is dat ik enorm aan het verharden ben. Ik, die altijd mordicus tegen de doodstraf was. Ik bemerkte dat bij het zien van een ondervraging door de Shin Bet van een Hamasser, die doodleuk vertelde hoe hij en zijn vader een meisje talloze keren verkracht hadden en daarna hadden vermoord op 7 oktober. Het enige wat ik toen dacht en nog steeds denk: Hang maar op. Hang al die terroristen maar op. En dat is zo frustrerend. Maar als ik op X zie dat leiders van die terreurgroep door het IDF geëlimineerd zijn dan plaats ik altijd een instemmend en dankbaar bericht. Ben ik onmenselijker aan het worden of erken ik dat het ultieme kwaad bestaat en dat de wereld tegen dit kwaad beschermd moet worden door het te verwijderen. Hetzij door de IDF, de Mossad, de Shin Bet of door de doodstraf voor de meest gruwelijke misdaden. Ik kan het helaas niet anders zien.
Ik denk dat er een realiteit doordringt die ook mensen die een leven in vrede hebben geleefd, dwingen tot afwegingen van een hardere aard wanneer de - understatement - minder vriendelijke kanten van de menselijke aard en ideologische motieven zich (steeds nadrukkelijker) roeren. Zolang je niet zelf naar geweld grijpt, leest dit alsof je morele kompas nog prima afgesteld staat.
Het is een dagelijks innerlijk gevecht tussen compassie, rancune, wraak en vergeving. Als ik in het totaal ontaarde publieke debat een pro-Israëlstandpunt inneem om wat tegenwicht te bieden, beginnen de stemmetjes in mijn hoofd. Ze schreeuwen over wat ik hier in Israël, waar ik nu ben en eerder woonde, zelf politiek verafschuw: sommige elementen in de huidige coalitie. Moet ik dat meenemen in mijn uitingen? Doe ik het wel, dan geef ik brandstof aan de idioten. Doe ik het niet, dan ben ik hypocriet.
Ik ben tegen de doodstraf, maar wil nooit meer een Gilad Shalit-deal. Het leven zit vol morele puzzeltjes waaraan altijd stukjes ontbreken. Zo’n puzzel los je nooit helemaal op.
Steeds weer geweldig om te zien hoe Bart Nijman schrijft. En vlak zijn echtgenote niet uit. Maar ergens heb ik de idee dat het makkelijker is om te oordelen over wat er in Nederland plaats vindt vanuit een ver oord (en dat zeg ik terwijl ik me op dit moment ongeveer 30 kilometer van Olhao bevindt). Als je naar Nederland kijkt vanuit de gedachte dat het een democratie en rechtsstaat is, zijn veel ontwikkelingen onbegrijpelijk. Maar als je zoals Daudt (UvA, 70'er en 80'er jaren) meent dat Nederland nooit het regentendom uit de 17e eeuw is ontgroeid, wordt veel een stuk beter verklaarbaar. Alleen zijn de regenten nu ultra-"links" (zolang het natuurlijk maar wel goed betaald). "Je gaat het pas zien als je het door hebt" (vrij naar Cruijff).
Ik weet niet of het ik ‘makkelijker oordelen’ zou (willen) noemen, maar ik denk wel dat de fysieke afstand ook een mentale afstand schept die iets beter in staat stelt om een groter plaatje te zien (oid), dan wanneer je zelf de dagelijkse ergernissen in Nederland aan den lijve ondervindt.
Ik geloof al heel erg lang dat er in iedereen een nazi/fascist schuilt, maar ook dat je daar kan tegen vechten en de andere kant kiest.
Juist door deze bewustwording sta ik nu pal achter het Joodse volk en zie de parallellen die Bart opnoemt ook.
Elke dag in de berichtgeving word je er weer op gewezen.
Maar je moet tegen groepsdenken vechten en er dan voor kiezen om maar uitgesloten te raken.
Ik denk dat de mensen die het langste hun rug recht houden de ware helden zijn.
En ondertussen scherp analyseren wat er precies gebeurt.
Dank je Bart voor weer een stukje verduidelijking
De Joodse community zien gevaar al van verre aankomen want lessen getrokken uit het verleden, die gaan zich redden.
Als het moment daar is gaan de schmierende bestuurs-schlemielen met herdenkingskrans en al heel lelijk als eerste ten onder. Dat is ook een les uit het verleden...een herdenkingskrans voor zichzelf hebben ze al...
Die gaan niet ten onder hoor. Bankrekening elders/overzee, huis elders/overzee, schaapjes op het droge....
Die wachten niet op de laatste vertrekkende schepen of vliegtuigen als hier elke nacht 'kristallnacht' plaats gaat vinden.
Eindelijk een stuk waarin ik de Bart Nijman herken die ik jaren lang volgde op GeenStijl.
Ik ben zo vrij de tip te geven Irvin Yaloms (Joods, psychiater) Het Raadsel Spinoza te lezen. Een historische roman over de preoccupatie van de beruchte Nazi Alfred Rosenberg met Spinoza.
Er zal een dag komen dat wij beseffen: we zijn allen Joden. Dat zal natuurlijk een minderheid zijn en het is tevergeefs en te laat. Maar het nu al signaleren (Nijman, Hammerstein,Teeuwen) is dure plicht.
Wat betreft Barts (zelf)citaat in de T. column van 26 april jl. over de het verschil in de wijze van handhaven door de politie: dit komt door het feit dat klimaat- en pallieprotesten geen bedreiging vormen voor de instituties/overheid. Protesten over het asielbeleid (met nadruk op beleid) zijn daarentegen wél gericht tegen (het beleid van) instituties/overheid en vormen daarom een bedreiging voor hen. Daarin ligt het verschil in optreden en vooral de gewelddadige variant hiervan door de politie (uiteraard als uitvloeisel van besluitvorming binnen de lokale driehoek) bij demo’s die juist gericht zijn tegen overheidsbeleid (zie bijv. ook corona en de zogenaamde Els-demo op het Malieveld).
Kijk in het verlengde hiervan ook hoe de AIVD haar (binnenlandse) dreigingsdoctrine vertolkt: deze komt hoofdzakelijk van (extreem/radicaal) rechts (gericht tegen beleid/instituties) en minder van links (gericht op vermeende wereld- en geopolitieke problemen zoals klimaat, Gaza e.d.). Zolang protesten niet direct gericht zijn tegen het beleid van overheidsinstanties/instituties dan is de-escalerend optreden het adagium voor politie inzet.
Als je uiteindelijk alles afpelt en abstraheert kom je uiteindelijk uit wie hier nu werkelijk in dit land aan de knoppen draaien: dat is de vierde macht a.k.a. de (links/liberaal georiënteerde) ambtelijke top, de innig verweven carrousel van NGO’s, de benoemde kongsie van bestuurders/magistratuur en MSM. Dit als resultaat van de jarenlang succesvolle geïnvesteerde mars door de instituties waar rechts van de VVD zo vreselijk naïef mee omgaat (of domweg de kans gewoon niet krijgt).
Politici/volksvertegenwoordigers en bewindspersonen zijn slechts passanten (tenzij zij deel uitmaken of gaan uitmaken van voornoemde gremia aan links/liberale zijde).
Het progressieve wereldbeeld is heel, heel diep in Holland doordrenkt ja. Het is zelfs al deels gefossiliseerd tot olie, die op een oplaaiend vuur gegoten kan worden.
Als je zo vaak ziet hoe de mens een spons is die alle denkbeelden, hoe diepzinnig of hoe plat, hoe goed of hoe kwaad, kan opzuigen, dan kan ik me voorstellen dat je niet wil leven. Gelukkig ben ik geen psychiater en kan ik het zien en zien en zien en dan gewoon uit zelfbescherming (of -bedrog) m’n handen voor m’n ogen houden en heel hard “lalalala” zingen. De een z’n corona is de ander z’n 7 oktober. Gelukkig is er ook voor mij de zon, de koffie en de zuidpunt van het Avondland. Treurige mensapen zijn we