‘Hoe vermoord je eigenlijk een land?’ - Theodor Holman
Deterrence, schrikt dat eigenlijk nog af?
Hoe zal het Iraanse volk zich nu voelen?
Hoe voelt een volk zich dat is verraden?
Ik herinner me dat je vroeger om de zoveel tijd op een plein in Teheran zo’n honderdduizend of meer leden van de Revolutionaire Garde zag. Vooraan zat een tulbandman op een ongemakkelijke troon - het zal een ayatollah zijn geweest, maar ik weet niet meer welke want ik hou dat niet goed bij - en de menigte, die zich tot totale hysterie opwerkte, scandeerde continu ‘Dood aan Amerika! Dood aan Israël!’
Ondertussen doodden ze hun eigen mensen, want die waren ruim in voorraad.
Maar nu vermoed ik dat een deel van het volk dat hoop koesterde en zich terecht door Amerika verraden voelt, eveneens zal roepen dat “Amerika” dood moet.
Verraad maakt je machteloos en dan kan je twee dingen doen: dat je je koest houdt. of dat je je bek opentrekt. Ik raad aan je koest te houden. Wie kiest voor het heldendom probeert uiteindelijk nog iets zinvols van zijn suïcide te maken. Wie held wil zijn, moet ooit diep wanhopig zijn geweest.
Hoe vermoord je eigenlijk een land? Ik zou het niet direct weten. Daarom vind ik zo’n leus altijd iets kinderachtigs hebben. Alsof je de atlas opent en hee, Amerika is weg. En kijk, Israël ook! Verdomd, die zijn in 2026 door Iran een kopje kleiner gemaakt. Aan de andere kant kan zo’n leus alleen maar betekenen: ‘wij, de Revolutionaire Garde van Iran, keuren het goed als de atoombom tegen Amerika en Israël wordt ingezet, want anders krijg je zulke landen niet weg’. Die leus moet ooit waarheid worden.
Israël beseft dat. Maar Amerika niet. Amerika gelooft in “deterrence”, afschrikking.
(Lezers, ik betreed nu een gebied waar ik weinig van weet, namelijk defensiepolitiek. Maar ik ga een poging wagen.)
Eens kijken wat de NAVO hierover te vertellen heeft: “At its core, deterrence is the ability to alter an actor’s cost-benefit calculus so they decide against taking an undesired action. It succeeds only when the opponent clearly understands that the costs of acting outweigh any potential gains.”
Belangrijk is die laatste zin… that the costs of acting outweigh any potential gains.
Keer op keer wordt duidelijk (en het wordt steeds duidelijker) dat waar de islam regeert, de dood het grootste offer is dat ze kunnen brengen. Dat is pas winst! De vraag is natuurlijk waarom ze dan niet massaal zelfmoord plegen. Dat komt omdat Allah meent dat ze hier op aarde nog wat te doen hebben - namelijk Israël van de kaart vegen, ons allemaal bekeren, Amerika vernietigen, etc. Niet goedschiks, dan kwaadschiks.
Dus de ayatollahs worden niet afgeschrikt. Ze kiezen geen eieren voor hun geld, maar zien de totale vernietiging van zichzelf als ondergeschikt indien dat eveneens de totale vernietiging van Israël en Amerika teweeg kan brengen. “Maar in de straat van Hormuz kiezen ze toch wel voor een wapenstilstand?” Nou, die wordt keer op keer expres geschonden en over die nucleaire deal weten we nog niets.
Het ultieme offer, de dood, is door de hele geschiedenis heen een wapen geweest en wordt krachtiger, meedogenlozer als het religieus wordt geïnspireerd. Bij gebruik zal de Allerhoogste zielsveel van je houden en zal Hij je alles schenken wat je wil. Tja, als je gelooft dat een simpele moord op een ongelovige je al 72 maagden kan schenken, dan kan de vernietiging van een heel land elke wens van je in vervulling doen gaan.
(Maar wat wens je dan?)
De martelaar, de sjahied, is een reclametruc die het zwartste wit moet laten lijken. Nergens is het leven zo waardeloos als bij de fanatieke islam; alles wat ze dierbaar is, schenken ze aan de dood.
Deterrence raakt, zo zien we tegenwoordig, zijn zinvolle betekenis kwijt.
Ook Poetin denkt tegenwoordig over het atoomwapen na.
En ik denk dat Trump ook niet twee keer zal nadenken om het atoomwapen in te zetten als dat zou moeten.
Ook dat begrijp ik. Momenteel zijn de grote leiders ongeveer even oud. Net zo oud als ik.
Mijn lievelingswens zou zijn om weer pacifist te worden, zoals ik vroeger was. Maar steeds regelmatiger fantaseer ik over een pistool waarmee ik bepaalde mensen kan vermoorden. De jongen die hier in de straat de 83-jarige zeer lieve mevrouw S. heeft aangevallen en beroofd. De vrouw die de poten van haar hond heeft vastgebonden en hem daarna in de Prinsengracht heeft gegooid. De jongens die twee jaar lang hun klasgenootje hebben gepest waarna hij zelfmoord pleegde.
De politie pakt me en ik krijg, weet ik veel, tien jaar gevangenisstraf. Wat maakt het uit, over drie, vier jaar ben ik vermoedelijk dood of zo seniel dat ik niet eens weet wie ik ben en waar ik leef. En zo ontwaakt in mij de fascist die ik verafschuw. Het gaat vanzelf. Dat ik me nog weet te beheersen komt door de dunne laag beschaving die ik nog bezit, al zit die onder het brokkelige craquelé.
Dat gevoel wat ik ken, hebben die leiders ook, maar dan met minder beschaving.
De dood, vernietiging, lijden, raakt ze niet meer; vanaf je vijftigste sterf je namelijk al bij stukjes en beetjes. Je weet dat er eigenlijk geen oplossingen zijn. Je wilt de boel schoon achterlaten…
Ik wou dat ik het Iraanse volk dat die ayatollahs weg willen hebben een mooie nucleaire bom kon geven. Vertel maar niet verder.
Schunnige Zinnetjes
Dus door die afslank-injectie raak je vergiftigd waardoor je geen zin meer in eten krijgt. Kan je dan niet beter een half uurtje naar Rob Jetten kijken.
Het verschil tussen die afslank-injectienaald en mijn vriendin is totaal weggevallen.
Door die afslank-injecties is mijn vrouw een verdunde oplossing van zichzelf geworden.
Als er wordt gelachen tijdens bepaalde talkshows hoop ik altijd dat er één of twee letterlijk stikken van de lach.
In het Stedelijk Museum krijgen witte mannen tegenwoordig de zwarte piet.
Eerlijk is eerlijk: Affelay heeft niet de harten van de Nederlanders gestolen.
Identiteit: Als Nederlander voel ik mij in Amsterdam heel vaak een bedreigde jongen uit het Midden-Oosten.
Identiteit: Als voetballer van het Nederlands elftal voel ik me Duitser.
Als straf moesten de Nedelandse voetballers in de kleedkamer naar een opname van “Orgel Joke” luisteren.
Heeft deze Blauwe Hap u goed gesmaakt? Dan wordt een fooitje gewaardeerd:
Of neem een betaald abonnement om Nijmans Nieuwsbriefje vrij, onafhankelijk, breed en kritisch te houden:
Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl
Jaag NN nog verder omhoog in de ranglijsten! Tot en met Independence Day kunt u abonneren met vijftig procent opstartkorting. Betaal maar 25 euro voor het eerste jaar, of een jaar lang slechts 2,50 per maand. Gebruik deze link of de button hieronder:
Abonnees kunnen meedoen aan discussies in de comments, ontvangen extra content en hebben toegang tot het volledige archief.
Eerlijk gezegd dacht ik, na de titel gelezen te hebben, dat je op een rijtje ging zetten hoe dat in mijn/ons/land gebeurt.
Maar ik vind dit stuk ook weer heel goed Theodor.
Dank!
Lang leve Orgel Joke!