Waar de Koran bestudeerd wordt, zijn vrijheid en gelijkwaardigheid ongewenste demonen
Theodor ziet steeds meer hoofddoekjes
Schrijf u in voor deze nieuwsbrief en u krijgt iedere woensdag een Blauwe Hap van Theodor Holman geserveerd.
In 1969 liep ik (“sixteen, going up seventeen”) met Saskia mee naar de Haarlemmer Houttuinen, waar zich het clubhuis bevond van de Socialistische Jeugd. Vol vuur vertelde ze over een actie van “Dolle Mina”. Die was net opgericht. Ik herinner me dat we vooral spraken over het legaliseren van abortus. We deden met elkaar ‘het heel erge’ niet om allerlei schimmige, emotionele redenen – we waren weliswaar stoer, maar vooral te jong, te onzeker en te onbekend met het verschijnsel seks. Toch begreep ik onmiddellijk dat ‘abortus’ wel eens handig zou kunnen zijn. (Veel later in mijn leven nog twee keer gebruik van gemaakt, maar dit terzijde).
Uiteraard kwam eveneens ter sprake dat man en vrouw gelijkwaardig aan elkaar moesten zijn en dat het ‘traditionele rolpatroon’, zoals onze ouders dat voorleefden, niet meer van deze tijd was. Natuurlijk hadden de acties onze grote sympathie. We liepen dus mee met de Dolle Mina-demonstraties en we discussieerden ‘de tieten op onze rug’ (uitdrukking van vriend Willem Kloppers) over het onrecht dat vrouwen werd aangedaan.
Nu, meer dan vijftig jaar later, is er nog van alles mis en ik ondersteun nog steeds de doelstellingen van de moderne Mina’s, maar…
Toen ik op 8 maart met hondje Koos aan het wandelen was, kwam ik op de Vijzelgracht terecht, waar de Internationale Vrouwendag-vereniging met een mars aan het demonstreren was. Mijn hart werd warm, want ik las enkele spandoeken die werden meegedragen en ik was het overal mee eens. Dat komt niet vaak meer voor.
Opeens woei er een Palestijnse vlag bijna in mijn gezicht, en daarna nog één en nog één. Enkele vrouwen met Palestijnse sjaals om marcheerden dapper mee, alsof ze nooit meer thuis zouden komen. Er was ook een kartonnen bordje met “Gaza Genocide”. Meefietsers, zal ik maar zeggen. Het zag er ook wat hulpeloos uit: de beschreven achterkant van een Bol.com-doos waarin vast een boek had gezeten van Anja Meulenbelt, die vermoedelijk volgend jaar de Nobelprijs voor literatuur krijgt.
Het verwonderde me. Bij dit soort demonstraties zie je altijd wel wat rode vlaggen met een gele hamer en sikkel, maar Palestijnse banieren waren nieuw. Ik begreep dat het een knipoog was naar de actualiteit, met een lui oog. Terwijl ik terug naar huis liep, dacht ik eerst: “Wat stom. Als er nou ergens geen vrouwenrechten zijn, dan is dat in Gaza. Gelijkwaardigheid is daarentegen volgens mij nogal duidelijk aanwezig in Israël.” (Ik zag trouwens geen Israëlische vlaggen).
Eenmaal thuis bedacht ik dat die Palestijnse vlaggen misschien wel duidelijk wilden maken dat juist in Gaza de gelijkwaardigheid tussen man en vrouw nog ver te zoeken is. Die vlaggen konden best ‘Help ons!’ betekenen. In islamitische landen is die gelijkwaardigheid namelijk niet of nauwelijks aanwezig of wordt, zoals bekend, verborgen onder een zwarte doek. Door zo’n doek lijken alle vrouwen weliswaar gelijk, maar dat zegt niets over de gelijkwaardigheid.
(Wat ik nog weet, is dat trouwens die eerste Dolle Mina’s later ook tegen de hoofddoek waren. Daar heb ik nog een keer Cisca Dresselhuijs over geïnterviewd, destijds hoofdredacteur van Opzij. Terecht vond zij de hoofddoek een teken van onderdrukking).
Dolle Mina’s zouden in islamitische landen eigenlijk dagelijks moeten demonstreren, samen met alle LHBTQI-groepen die er zijn. Maar we weten dat zoiets niet gaat gebeuren; waar de Koran bestudeerd wordt, zijn vrijheid en gelijkwaardigheid ongewenste demonen.
Is er, vijftig jaar later, hier iets meer gelijkwaardigheid gekomen tussen man en vrouw? Ik heb er niet goed zicht op, maar gezien de enorme hoeveelheid demonstranten is er nog veel te doen. Wel zie ik in het straatbeeld steeds meer hoofddoekjes. Ergerlijk? Niet ergerlijker dan een juffrouw die een lelijke legging draagt. Ik zou het wel willen verbieden, maar dat doe je niet.
Over die hoofddoekjes discussieer ik al sinds de moord op Theo van Gogh. “Weet je wel dat ik geheel vrijwillig deze hoofddoek draag!”, hoorde ik steeds. En ook: “Vrijheid betekent ook dat ik deze hoofddoek mag dragen.” Ik riposteerde dan met het blote-kont-vrijheidsideaal. “Ook al wilt u in uw blote kont over straat lopen, dan gaat u uw gang maar.” Dat was iets beleefder dan ik Theo van Gogh ooit in een debat heb horen zeggen: “Ik vind het ook goed als jij je man in een moskee wil aftrekken of pijpen.”
Maar ach, een godsdienst die een hoofddoek verplicht en die je vervolgens vrijwillig om je schedel vouwt en dat een teken van vrijheid noemt, is in ieder geval niet gelijkwaardig aan de man die dat niet voorgeschreven krijgt. Ik blijf mij erover verbazen dat vrouwen in Iran hun hoofddoek willen afrukken en dat ik daar Nederlandse moslima’s niet over hoor.
Het zal best dat er bijzonder intelligente vrouwen zijn die hoogleraar, arts, atoomgeleerde of literator zijn en “geheel vrijwillig” een hoofddoek dragen. Maar ik vind de hijab, niqab, khimar, chador en burqa lelijk en bedreigend, en ze zetten mij aan tot actie om te laten zien dat de islam een burgerlijk, niet verrijkend, vrouwonvriendelijk, naargeestig en een godsdienstvrijheid beperkend geloof is.
Schunnige Zinnetjes
“Ik ben overgegaan op een nieuwe auto die op tweedehands diesel rijdt.”
De Iraanse jaknikkers halen tegenwoordig Amerikaanse bommen uit de grond.
Op Bluesky zijn de Iraanse bommen van watten en zijn de Israëlische bommen kleine gaskamers.
Bijna elke Nederlandse commentator weet beter dan Trump wat Trump wil.
Monica Geuze, Bas Smit en Bram Krikke hebben geïnformeerd wat een woning kost aan de straat van Hormuz.
Dat we elkaar begrijpen, is niet onbegrijpelijk maar wel onmogelijk.
Gemeentepolitiek is landspolitiek, maar dan belangrijker.
Voor zijn verjaardag hebben we Rob de Wijk een fles Arend Jan Boekestijn gegeven.
Hegseth: “Omdat Hij het wil heeft God heeft een tattoo van mij op zijn arm.”
Die gevonden voeten en benen in de Dordste Kil zijn waarschijnlijk van Ajax-spelers
Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl
Boekentip!
Theodor heeft een nieuw boek uit! De trip van Ferdinand Hania, een roman die nu eens schrijnend en dan weer tragikomisch tijdsbeeld oproept van jong zijn in de jaren zeventig en tachtig. Te koop bij Ezo Wolf Uitgevers à 23,95 euro.
Wekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!
U kunt uw notificaties voor de verschillende auteurs, podcasts en rubrieken van Nijmans Nieuwsbriefje beheren via uw accountpagina. U kunt de missie van NN voor een nieuwe rebellie van de redelijkheid hier ondersteunen.
De Nederlandse Dolle Mina’s zouden moeten opkomen voor gelijke rechten voor alle vrouwen, d.w.z. alle kleuren, gezindten, geaardheid etc. Dit lukt natuurlijk nooit als je toestaat dat hoofddoeken (zelfs voor kinderen) en bij uniformen kunnen en zaken als besnijdenis, maagdenvlies operaties en sharia wetten onbesproken laat. Ik erger mij steeds meer aan de grote hoeveelheid hoofddoekdragende vrouwen met name in de grote steden. (In Bloemendaal en Wassenaar ver te zoeken) En ik wil ook geen huisarts of specialist of docent waarvan ik al op voorhand weet wat haar geloof is en dus haar opvattingen over zaken als abortus, sex voor het huwelijk, alcohol etc Je ziet ook apotheken gerund door moslims, verstrekken zij dan euthanasie middelen? Een openbare school met hoofddoek of stilteruimte/ gebedsruimte moet naar mijn mening niet kunnen. Leerlingen die niet mee mogen naar zwemles of uitstapjes en schoolreisjes is een gruwel in mijn ogen.
Ik voel ook een bepaalde arrogantie en dedain in de trant van ‘kijk mij eens zedig zijn’ bij hooddoekdraagsters.
Vrijheid-blijheid geldt niet voor alle mensen met /zonder of wat dan ook.
Hoe ver die afschuwelijke hoofddoeken al hun weg vinden in ons land daar kwam ik deze week achter. In de wekelijkse folder van de Kruidvat werd er geadverteerd met een hijab geschenkset voor de ramadan. In Iran worden vrouwen gemarteld, verminkt, verkracht en vermoord omdat ze deze vodden niet meer willen dragen en hier kun je deze vodden dus gewoon bij je lokale Kruidvat halen. Walgelijk en het maakt mij zo ontzettend kwaad!