Hamas, Israël en de antisemitische antithese van lichtzinnig liberalisme
Kijk naar de berichtgeving, zou ik willen zeggen
De afgelopen maand denk ik vaak terug aan hoe de islam de afgelopen twee decennia voortgewoekerd heeft in Europa, niet om een herhaling in opsommingen van aanslagen, bloed en de schaamte van het wegkijken aaneen te kunnen rijgen, maar in een poging om uit te zoomen en vooruit te blikken in de hoop érgens een soort omslag te ontwaren. Een tegenbeweging die de noodzaak begint te voelen dat ‘nu of nooit’ wel een beetje heel erg ‘nu’ begint te worden.
Het lukt niet echt. Natuurlijk zie je met iedere nieuwe misser van de media, die talrijk zijn omdat ze nagenoeg allemaal de ideologische terreur van Hamas verwarren met een vrijheidsstrijd tegen een vermeende onderdrukker, heus meer ogen open gaan bij kijkers en lezers die in Israël wél de ingetogen moraal van een ontwikkeld democratisch land zien, en onder grote delen van de Palestijnse bevolking de waanzin van hun regime, religie en fanatisme ontwaren. Hamas schiet letterlijk op Palestijnse burgers waar het IDF vluchtcorridors voor probeert…
