Helemaal zonder woorden (en al helemaal geen dik wijf)

Woorden doen ertoe. Beter om ze niet meer te gebruiken

Ditmaal geen inleiding boven de doorplaatsing van m’n Revu-cursiefje, omdat woorden ongewenst zijn. Meteen ter zake dus - maar let op: zonder woorden.

Zonder woorden

Hier hadden woorden kunnen staan. Welgeteld 450 want dat is de enige beperking waar dit cursiefje aan gebonden is. Nooit en te nimmer heeft de redactie van Nieuwe Revu me in de bijna vijf jaar dat ik columns mag schrijven voor het roemruchte blad me een strobreed in de weg gelegd in hoe, waarmee en op welke toon ik die 450 woorden invul. Maar de tijden veranderen.

Om te voorkomen dat de column die hier en nu op deze plek in dit tijdschrift staat, in de toekomst onder druk van sensitiviteitslezers, beroepsslachtoffers, cultuurmarxisten of censors van een andere steile stempel wordt aangepast, herschreven of ronduit verboden, kies ik er voor om deze week geen woorden te gebruiken. Want woorden doen er toe en woorden kunnen kwetsen.

Wat gisteren niet meer door de beugel kan, wordt aan vandaag aangepast. Wat vandaag wordt neergep…