Schrijf u in voor deze nieuwsbrief en u krijgt iedere woensdag een Blauwe Hap van Theodor Holman geserveerd.
Het spijt me heel erg, maar ik ben niet goed in nieuwjaarsstukjes.
Dat verplichte “De beste wensen” of “Gelukkig nieuwjaar”. Bah! Ik weet dat het een ritueel is – en rituelen zijn regels zonder zin. Het valt me op dat we altijd dit soort rituele, zinloze zinnen debiteren op momenten dat we eigenlijk niets te zeggen hebben. Kees is dood, je bezoekt de familie – tja, wat zeg je dan? “Gecondoleerd” biedt uitkomst.
Of er is een nieuw jaar en je ziet de buren op straat, met wie je samen op jacht gaat naar ambulancebroeders en politie- en brandweerambtenaren. Wat moet je dan in godsnaam zeggen? “Dag buurvrouw, wat is het weer gewoon weer hè?” Nee, je zegt: “De beste wensen.” Juist omdat het niets betekent, kan het geen kwaad.
Negentig procent van onze communicatie is bedoeld om niet te hoeven communiceren, omdat we dat eigenlijk niet kunnen. We slaken kreten en kramen klanken uit, maar begrijpen wat die klanken precies betekenen doen we niet. Is jammer pindakaas, of hoe heet dat.
Terwijl ik je deze mail aan het tikken ben, hoor ik op de radio weer iemand waarschuwen tegen “islamofobie”. Dat zou racisme zijn. Dat hoorde ik ook al vlak na de moord op Theo van Gogh. Iemand (ik meende uit de Tweede Kamer) definieerde islamofobie “als haat en angst, en dus discriminatie tegen de islam en moslims”.
Ik was boos. Ja, wij hadden een hekel aan de islam, maar niet aan moslims. Ja, wij haatten de islam, want de Koran initieerde een gedrag dat vrijheid beperkte. Wij hadden ook een hekel aan christelijke religies. We – Theo en ik dus – zagen alleen wel een verschil tussen de Bijbel en de Koran. De Bijbel vonden we vele, vele, vele malen mooier, rijker en beter geschreven (en vertaald). De Koran was angstwekkend in zijn imperatieven.
En dan het vraagstuk van “discriminatie”. Ja, ik discrimineer als het gaat om de islam. Ik vind het christendom beter. En het atheïsme ook, al betekent dat voor mij niets anders dan dat je niet gelooft in een god. (Theo was trouwens enorm bijgelovig. Hij geloofde in waarzegsters en waarzeggers. Hij bezocht die in New York, en hier in Nederland ook wel. Die vrouw die af en toe bij Harry Mens zit, Liesbeth van Dijk, “voorspelde” ook de toekomst voor Theo. Nadat Theo was geliquideerd, kwam ze bij ons op kantoor en vroegen we: “Liesbeth, dit had jij toch moeten voorzien!” “Heb ik ook,” zei ze, “ik zei tegen Theo: je gaat een lange reis maken. Ik wist natuurlijk niet dat hij een reis naar de hemel ging maken.” “Natuurlijk niet,” heb ik toen herhaald.)
Ik had trouwens weer een fijn gesprek met een dame die nogal links was. Althans, ze stemde GroenLinks-PvdA. Zij is een medicijnvrouw met een groot hart. Ze gaat dagelijks naar het hospitaal om mensen te genezen. Zij was het – zij dus, niet ik – die mij vertelde dat veel van “die jongens” hiernaartoe zijn gekomen “om geld te verdienen dat ze naar huis moeten sturen”. Ik betoogde, niet onlogisch volgens mij, dat die jongens dan arm bleven en wel moesten gaan roven.
Armoede immers, beweert ook GroenLinks-PvdA, tast de moraal aan. Wie arm is, moet het goede wel stelen omdat hij ten voorbeeld wordt gehouden voor alles wat slecht is. Maar mijn medicijnvrouw begon te pruttelen over de slechtheid van het kapitalisme en het eindigde ermee dat ze zei dat ze “eigenlijk helemaal niet zo links” is. “Ik stem gewoon op een partij die mij vertelt hoe de wereld zou moeten zijn. Dat dat een utopie is, weet ik ook wel.” Stemmen op utopieën. Ik wilde eigenlijk zeggen: “Hoe kan het dat je zulke matige ideeën over een utopie hebt? Ik vind die GroenLinks-PvdA-utopie doodeng.”
We hadden het nog even tussen het bloeddruk meten door over Venezuela. “Jij vindt het zeker goed wat Trump heeft gedaan?”, zei ze. “Ach, het doel heiligt de middelen.” Daarna zweeg ik om de bloeddruk omlaag te krijgen.
Het deed me denken aan een interview in m’n kop met mijnheer Nederlandse Moraal.
“Dag mijnheer Nederlandse Moraal. Fijn dat ik u even mag interviewen.’’
“Dat staat nog te bezien. Ik ben voor een vrije pers, maar ik wil dat u andere kleren aantrekt, want uw hemd en uw trui zijn gemaakt in Afrika door kinderhandjes. Dat kan natuurlijk echt niet!”
“O…Ja… Mag ik mijn kleren dan hier op deze stoel leggen?”
“Gaat u gang, maar ik zie dat u geen duurzame bamboe onderbroek aanheeft.”
“Moet die…eh… ook uit?”
De Nederlandse Moraal is de lucht die uit een ballon komt die wordt lekgeprikt. Je schrikt van de knal, maar het is niks. Ik zei dat tegen dokter Links.
Zij zweeg. Ach, als ze maar mensen geneest.
Ik genees geen mensen. Ik maak ze alleen maar ziek. En daarvoor word ik dan gestraft met allerlei fysieke ongemakken waarvoor ik dan weer een medicijnvrouw nodig heb. Zo houden links en rechts elkaar in evenwicht.
Weet je dat ik het behoorlijk vervelend vind dat ik rechts ben? Ik vind het helemaal niet leuk. Daar zal ik het wel eens een andere keer over hebben.
Heb ik je al een gelukkig nieuwjaar gewenst? Het is onaardig als je mensen tegenkomt die dat niet doen. Als ze het niet zeggen vind ik dat domweg onbeleefd. Het zijn maar twee woorden, en die kunnen zo belangrijk zijn. Ja toch?
Tot ziens! Mooi zo! Dank je! Beleefd aanbevolen.
Theodor
Schunnige Zinnetjes
Trump neemt zoveel aspirine dat wij er hoofdpijn van krijgen.
Als een presentator van een talkshow vraagt: wat kunnen we eraan doen, dan kunnen we er niets aan doen.
Heeft Pettit al gezegd dat het Joden zijn die in Teheran de relletjes beginnen?
Evolutie: de benzine is zo duur geworden dat uit de auto’s benen groeien.
Onder de gearresteerde jongeren na die oud en nieuwrellen zat Kapitein Haddock met duizend bommen en granaten.
Maduro heeft in de gevangenis onmiddellijk om fetanyl en wat coke gevraagd. Trouwens: dat vroegen zijn medegevangenen aan hem.
De meest tragische cabaretier: “Dag mijnheer Wilders, weet u misschien wat grappen over uzelf?”
Als Trump de Nobelprijs voor de vrede niet krijgt, dreigt hij de wereld binnen te vallen.
Trump wil vast Nederland binnenvallen als hij hoort dat wij een enorme gasvoorraad expres ongebruikt laten.
Burgemeester Halsema bestuurt haar stad vanuit een doorzichtige vuilniszak. Pardon: de stad is een doorzichtige vuilniszak.
De moraal: Als je er geld aan zou moeten uitgeven, zou je eisen dat je het gratis krijgt. Maar als je het gratis kan krijgen, zou je denken dat het niets waard is.
Moorden: “We zijn bezig met een remake waarin The Godfather 13 is.”
Getuige: “Ik zag Nederlanders die met een boot uit het asielzoekerscentrum vluchten.”
Mis: Vondelkerk.
Theodor Holman serveert ook stukjes op SlordigLeven.nl
U kunt uw notificaties voor de verschillende auteurs, podcasts en rubrieken van Nijmans Nieuwsbriefje beheren via uw accountpagina.
Een mooi jaar toegewenst met mooie gedachten, gezondheid en vrolijkheid voor u en Koos. Hoop nog heel veel briefjes van u te mogen lezen.
Ik heb meer dan twintig jaar in winkels gewerkt. Vanaf 22 december verliet iedere(!) klant de winkel met "prettige jaarwisseling" en vanaf 2 januari kwam iedere(!) klant de winkel binnen met de woorden "en nog de beste wensen". Let vooral op het woordje 'en'! Om gek van te worden!!