On the road, in de verkeerde richting
Ondanks uw gemengde gevoelens waag ik me nogmaals aan een dagboek. Of een road book, want we zijn op reis. Nee: op een missie!
Hoewel een nooit bezochte stad zien opdoemen, een niet eerder aanschouwd natuurschoon doorkruisen of een historische locatie aandoen op zichzelf nooit een gesel is, verbleekt mijn interesse in bestemmingen bij de liefde voor de beweging over de wegen daarlangs of erheen. Eindpunten zijn hinderlijke onderbrekingen want de lust voor lange road trips wordt gedreven door het onderweg zijn, het rijden zelf, de rustgevende ruis van de banden op het asfalt en het sonore ronken van een motor in het vooronder, afgewisseld met het fluiten en blazen van de wind langs buitenspiegels en ruitenwissers. Altijd dezelfde geluiden, in steeds een andere symfonie, die een malend hoofd met steeds meer stilte vullen des te langer de reis duurt. Het is de enige manier waarop ontspanning mij vindt zonder ernaar te hoeven zoeken.
Op de talloze retourtjes tussen Nederland en Portugal die ik in recente jaren reed, fantaseerde ik soms onbedoeld over met welke geweldige openingszin het boek dat ik nooit zal schrij…
