Je ziet Joden eigenlijk nooit Palestijnse vlaggen verbranden - Theodor Holman
Holman mijmert over symboliek
Schrijf u in voor deze nieuwsbrief en u krijgt iedere woensdag een Blauwe Hap van Theodor Holman geserveerd. Word in een paar klikken betalend abonnee en bescherm het vrije woord tegen verbranding en bekladdingen.
Even een stukje dagboek van een vriend:
“Wat heb ik een leuke dag gehad.
Eerst verbrandde ik een vlag. Dat gaf al veel bevrediging.
Daarna was er een pop - ik kon niet precies zien wie het precies moest voorstellen (ik denk Trump) maar de eigenaar was één van ons - en die hebben we eerst geslagen (die pop dus hè, niet de eigenaar) en daarna hebben we die ook in brand gestoken. Erg lekker.
Maria had oude schoenen (ook kinderschoenen!) verzameld en die hebben we toen naar een portret gegooid wat één van ons had opgehangen. Daarna hebben we dat portret van de muur gegooid en zijn we erop gaan stampen. Pfff, dat luchtte op zeg. O ja, nu vergeet ik nog te melden dat we dat portret uiteindelijk in de fik hebben gestoken. Fantastisch! Het vuur der gerechtigheid! Straks gaan we een herdenkingsmonument bekladden!”
Ach ja…
Ik snap het wel. Zo’n vlag staat voor een land dat weg moet. Dan verbrand je zo’n stuk stof. Dat is goedkoper dan dat land zelf veroveren. Je levert een zeer geringe inspanning - je houdt een vlammetje bij een stukje textiel - en je kunt de illusie hebben dat je een oorlog al hebt gewonnen.
Dat geldt ook voor het bekladden van een monument en daar schrijf je dan een tekst op: “Fuck Israël.” Of: “Genocide!”
Zo’n vlag en zo’n herdenkingsmonument zijn symbolen.
Symbolen zijn handig, hoor je wel eens. Ik twijfel daar aan. Aan een vlag kun je weliswaar meteen zien tot welke stam je behoort, maar je weet tegelijkertijd wie je vijand is. Tegenwoordig zie ik met grote regelmaat grote groepen jongelui met Palestijnse vlaggen zwaaien en antisemitische leuzen schreeuwen. Ik denk dan meteen aan de grote nazi-bijeenkomsten met duizenden nazivlaggen die Leni Riefenstahl in Triumph des Willens (1935) toonde. Die gedachte stelt me enigszins gerust, want de nazi’s die gek waren op vlagvertoon en symbolen, verloren uiteindelijk de oorlog. Enigszins…
Er werden wel zes miljoen Joden vergast, maar uitgeroeid, wat wel de bedoeling was, lukte niet. Zal nooit lukken. In vergelijking met Israël zie je hier trouwens heel weinig demonstraties met Israëlische vlaggen, terwijl daar best reden voor zou zijn, want Joden worden, volgens de laatste onderzoeken, meer en meer gediscrimineerd. Nu hoor ik ook wel dat als je met een Joodse vlag zou lopen je het gevaar loopt in elkaar geslagen te worden. Dat lijkt mij juist, want dat onderschrijft de nazi-ideologie van de Palestijnen die Israël van de kaart wil vegen.
Vlagverbranding en monumentenbekladding is altijd een teken van onmacht. Het polemische gehalte is gering. En omdat de omgeving erdoor wordt verstoord, ontwikkel je meer irritatie dan dat je mensen overhaalt tot jouw standpunten. Je hoort niemand zeggen: “Nu ik die tekst in bloedrode letters op het monument op de Dam heb gezien ben ik ervan overtuigd geraakt dat Israël genocide pleegt.”
Al die symboolvernietigingen, vlagverbranding, monument bekladding, etcetera - hebben trouwens iets kinderachtigs.
Tot het moment… dat mensen een symbool worden. De Twin Towers waren het symbool van westers kapitalisme en de redenering van Al Qaida luidde destijds: “Wij willen het Amerikaanse kapitalisme steunt vernietigen en dus pakken wij de Twin Towers.” Dat daarbij 2753 lieden opkwamen, deerde hen niet. Die mensen in die Twin Towers waren voor Al Qaida ook symbool van het kapitalisme.
Dat er gewone burgers stierven, deerde Al Qaida niet, want ze voerden immers een oorlog tegen Amerika en in een oorlog sterven gewone burgers. Tevens calculeerden ze hun eigen verlies in. Bin Laden zei zelf dat hij Amerika “een lesje” wilde leren. Maar welk lesje? Het kapitalisme werd een ideologie die alleen maar omvangrijker werd.
Na 7 oktober werd duidelijk dat Hamas iets wilde doen met zijn fascistische ideologie en dus vielen ze Israël aan. De Twin Towers was nu een festival met vooral jeugd. En weer hetzelfde. Hamas verloor, zoals Nazi-Duitsland verloor, zoals Hamas verloor. Als mensen symbolen worden, zie je de mens niet meer.
Nogmaals: je ziet Joden eigenlijk nooit Palestijnse vlaggen verbranden. Je hoort nooit van Joden die zomaar, op een zonnige dag in Londen, wat Palestijnen doodsteken. Nimmer heb ik gemerkt dat een Palestijnse filmregisseur zomaar in Amsterdam op straat wordt vermoord. Zelfs het NOS Journaal heb ik nooit horen melden dat een Joodse man eigenlijk geestelijk verward was en daarom zomaar begon te liquideren. Die Joodse man bestaat namelijk niet.
Waar een monument wordt beklad, wil men vernietigen waar dat monument voor staat. Waar een Palestijnse vlag wappert, staat hij altijd op een modderschuit.
Schunnige Zinnetjes
Je vraagt je soms af hoe lang het nog duurt voordat FvD een Palestijnse organisatie is.
Nadat ze een stuk monument hadden verkracht, werden ze verwelkomd in hun clubhuis.
Op bevrijdingsdag sta ik altijd stil bij de zaken waarvan Nederland bevrijd moet worden. Na twee uur sta ik nog stil.
“Wanneer worden die mensen eindelijk wakker?” - “Als ze dood zijn.”
Virussen op boot: “Mogen wij ook eens vakantie hebben?”
Je kunt zeggen van die bedreiger van Amalia en Alexia wat je wil, maar hij had wel smaak.
Nieuws: Een nieuwe ijstijd heeft de klok een uur vooruit gezet. Opwarming aarde daardoor uitgesteld.
Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl
Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!
U kunt uw notificaties voor de verschillende auteurs, podcasts en rubrieken van Nijmans Nieuwsbriefje beheren via uw accountpagina. U kunt de missie van NN voor een nieuwe rebellie van de redelijkheid hier ondersteunen.