Nogmaals Nie Wieder

Jodenhaat is een Perpetueel Mobiel

Okee dames en heren, u dacht dat het vorige week ongezellig was, dan moet u de pennenvrucht voor deze zaterdagmorgen eens proeven. Een troost vooraf: de inleiding zal korter zijn. Want het meeste is vorige week al lang uitgeschreven in dit Nieuwsbriefje.

Normaliter voel ik mezelf altijd wat lichter nadat ik zwaarwegende kwesties op een stukje internet heb neergelegd, maar dat was ditmaal niet het geval. Iets voelt namelijk ‘anders’ dit keer, aan zowel de aanslagen zelf, als aan de respons richting de slachtoffers. Niet alleen merk je de gebruikelijke onwil om islamterreur te veroordelen (dat zijn we onderhand wel gewend, helaas), je proeft ook een bijna net zo sterke onwil om op te komen vóór de joodse slachtoffers. Als zij de kanarie zijn, zijn westerse media, universiteiten en publieke instellingen momenteel hun koolmijn - en is de verstikking ook voelbaar voor pro-Israëlische columnisten en cartoonisten die de kooltekening proberen te schetsen van deze joodse kanaries en hun koolmi…