Het internet bevrijdt zich van benepenheid

Let the chips fall where they may

Een jaar geleden was mijn voorspelling voor 2023 de dood van Twitter. Niet vanwege Musk, maar vanwege de gebruikers. Ik zat er naast.

Sinds Elon Musk zich met een wastafel in zijn armen toegang tot het hoofdkantoor van Twitter verschafte, is de levende dad joke onder ‘s werelds rijkste mensen plotseling niet meer de man die de planeet gaat redden met elektrische auto’s. In de ogen van velen is zijn missie om van Twitter (weer) een digitale marktplaats voor vrije ideeën te maken een misdaad tegen minderheden, kunstmest voor wild woekerend fascisme en niet te vergeten het einde van de democratie as we know it.

Deze angstige beweringen worden uiteraard in de kolommen en rubrieken van kranten en tv uitgedragen, maar ook op Twitter zelf. Hele volksstammen hebben hun Muskhaat in hun bio gezet, schrijven iedere negatieve reactie die ze op hun eigen tweets krijgen toe aan Musk, verzinnen een oplevende opkomst van haatzaaiende trollenlegers en complotzaaiende algrotimes van Chinese en Russische…