Haasten naar het einde

Ieder voor zich, met eigen argumenten

Sinds we in Portugal wonen, een land met een publieke beschaving die grenst aan het bedeesde, valt één ding het meest op aan Nederlanders, Fransen en zelfs Belgen en Duitsers van middelbare leeftijd of ouder: ze hebben vaak enorme haast om hun zelfverzonnen recht om vooraan te staan op te eisen. 

Op een terras, als ze niet snel genoeg geholpen worden (en dat kan in Portugal soms best even duren). In de rij bij de Lidl, waar ze steevast kijken alsof er een kassa bij moet, geprojecteerd in misprijzende blikken naar de volle kassaband van hun voorganger. Op de weg, waar het bijna altijd Nederlandse of Franse kentekens zijn die op drukke kruisingen hun voorrang nemen, ook als het eigenlijk net niet kan.

Ze lijken het niet door te hebben, de jachtige drammerigheid zit collectief in de maatschappij ingebakken. Het heeft dezelfde verontrustende vanzelfsprekendheid als van jongeren die denken dat hun toekomst dreigt te worden afgepakt door klimaatverandering. Beide generaties zijn bang dat er v…