‘Jesse Klaver lijkt me een schat, maar ik kan hem nooit echt volgen’
En de PvdA is onnodig geworden
Schrijf u in voor deze nieuwsbrief en u krijgt iedere woensdag een Blauwe Hap van Theodor Holman geserveerd.
Jesse Klaver lijkt me een schat, maar ik kan hem nooit echt volgen. Hij probeert banaliteiten altijd te brengen als sambal bij een Indische maaltijd maar het heeft de uitwerking van een glas lauwe melk. Je wordt er slaperig van.
Tegen Mona Keijzer: “Weet u hoe ik dat noem, mevrouw Keijzer?” (Welbewuste Youp van’t Hek-pauze, alleen niet met diens professionaliteit, om dan te knallen als een leeggelopen luchtballon met:) “Palingpopulisme!”
Okee Jesse, leuk ja, haha, grappig… Ik heb hem door hoor: paling, glad, aal, populist, Wilders, haha…
Voor Klaver heb ik, net als voor Wilders en Annabel Nanninga (en nog zo een paar), altijd een zwak gehad, omdat hij een Indische oma had. Ik heb dan ook een interview met hem bewaard uit de Moesson (blad voor liefhebbers van Indië, de meesten lezen het voor de recepten). Het vraaggesprek stamt uit 2011 of 2012 - ik heb het niet gedateerd. Jesse zat in de Tweede Kamer en kwam van Dwars, de jongerenvereniging van GroenLinks.
Allemachtig wat was dat een saai gesprek.
“Ik heb (…) waarden die ongeacht de omstandigheden overeind blijven. Ik vind dat je te allen tijde je hart moeten kunnen volgen en dat er ruimte moet zijn om je te ontwikkelen. Ik zie het als mijn taak om mensen, als zij daar de kans niet toe hebben, die mogelijkheid te bieden”, zegt hij tegen Sjors Bos.
Je hart volgen…
Ruimte om je te ontwikkelen…
Dan moet je mensen die mogelijkheid bieden…
Tja. Waarden als een mager plakje kaas op een nat wit kadetje.
En zo gaat het maar door: “Het oordeel van vandaag is niet belangrijk. Het gaat om hoe de geschiedenis over je oordeelt, wanneer mensen wat je gedaan hebt in het juiste perspectief kunnen bekijken.”
En vooruit, nog één: “Humor en relativeringsvermogen zijn de sleutel tot geluk.”
Mooi zo, maar zeg dan eens iets dat humoristisch is.
Als ik Jesse moet vergelijken met een Indische rijsttafel, is Jesse de tafel. Er zit kraak noch smaak aan. Welk interview je ook met hem bekijkt of leest, het is niks. Tenzij… tenzij, zoals Lubach aantoonde, hij de speeches van Obama kopieerde.
Jesse is het hoofd van GroenLinks/PvdA. Door sommigen nu al smalend GroenLinks/GroenLinks genoemd.
Wat is GroenLinks/PvdA nu voor een partij?
Gaat het iets nieuws worden met Marjolijn Moorman en op de achtergrond Femke Halsema die staat te trappelen om uit Amsterdam weg te komen?
Vergeet het maar.
De partij, ook al krijgt ze straks een nieuwe naam, is onnodig geworden. De PvdA heeft zelf de sociaaldemocratie om zeep geholpen door de veren uit de VARA-haan te trekken en de groene agenda van GroenLinks leeft alleen nog bij Johan Vollenbroek, die praat met een oude geitenwollen sok in z’n mond en als doel heeft ons te irriteren door de aarde onbewoonbaar te verklaren - en Nederland in het bijzonder.
Schunnige Zinnetjes
Toen Jesse Klaver Utrechts drinkwater had gedronken, dacht hij dat hij fractieleider van de grootste partij was geworden.
Onder haar hoofddoek bewaart Esmah Lahlah mislukte burgemeestersposten.
Esmah Lahlah heeft nu gesolliciteerd naar een post als links uithangbord.
Groene arbeiders zijn arbeiders die misselijk zijn geworden van de groene partij van de arbeiders.
Cabaret: Lahlahlek.
Ik versta steeds: het vomeren van een kabinet.
Ach, solliciteerde Femke Halsema maar naar een burgemeesterspost.
Als je goed luistert hoor je een hockeybal in de keel van Jetten.
Mededeling: Onze gehele partij lijdt nu aan een burn-out. Daarom huilden alle NSC-leden
Theodor Holman serveert ook stukjes op SlordigLeven.nl
De “ schunnige stukjes” veroorzaken buikpijn… van het lachen.
Volgens mij heeft Jesse Klaver heel erg zitten jokken over zijn zieke moeder om zieltjes te winnen toch? Best wel berekend gedrag als je het mij vraagt, dus laat dat 'schat' maar weg..