Verscheurd tussen Verlichting en Wraak

Kun je groter zijn door klein te reageren?

Groter zijn, groter zijn, groter zijn. Je moet groter zijn als je de morele bovenliggende partij wilt blijven. Dat is wat de eerste uren, tijdens het binnendruppelen van de eerste beelden, steeds door mijn hoofd ging als boodschap voor Israël.

Maar het binnendruppelen van beelden werd een stroom, en de stroom kleurde roder en roder. Rood van het bloed, rood van de waas van woede en verbijstering. De waas van waanzin bij de vijanden van de joodse staat, de waas van wraakzucht die slachtoffers voelen in hun reflex om zich weerbaar te tonen.

Hoe kún je de grootste zijn in een conflict waarin op een festival feestende jongeren worden opgewacht en afgeslacht, gezinnen met jonge kinderen in hun huizen worden vermoord, bejaarden bij bushaltes door het hoofd worden geschoten, huisdieren worden afgeschoten, vrouwen en oudjes worden ontvoerd en zelfs de lichamen van slachtoffers meegesleept worden naar het hol van het kwaad, om niet eens als trofeeën te worden geparadeerd, maar als vuil te worde…