Absoluut waar natuurlijk. En vintage Renske Leijten. Maar..eh...als het om woekerende bureaucratie,nog eens een onderzoekje, weer een toets gaat mag de Tweede Kamer
de hand in eigen boezem steken. Het ,,goede'' willen doen - hoe je het ook definieert - gaat daar nog veel te veel hand in de hand met belemmerende regeltjes, aanvullende wetten, uitstel-onderzoekjes etc.
Over het schrappen van een oude - bureaucratische - regeling voor een nieuwe (liefst simpele) oplossing hoor je weinig.
Woekerende bureaucratie werkt vaker als partij tegen de burger. Probeer maar eens als individuele burger iets voor elkaar te krijgen bij je gemeente. Tegenwerking is de modus operandi, meedenken en kijken of er een oplossing is: deze ambtenaren moet je met een lampje zoeken.
25 jaar geleden was er al ophef over 'chatrooms' waar viespeuken jonge meiden probeerden te versieren. Dus het is niet nieuw. Waarom nu pas een oplossing daarvoor? Vanwege die bureaucratie?
Uit mijn hart gegrepen Renske, dank. Management en bureaucratie is gewoon doel op zich geworden, raar maar waar. Ca 35 jaar heb ik voor een groot ministerie gewerkt "op de werkvloer" in het land. Ideeën vanuit de werkvloer - met grote steun - verzanden inderdaad praktisch altijd, ondanks de beste bedoelingen. Terwijl daartegenover veranderingen vanuit de politiek - vaak met veel propaganda - nú moeten worden ingevoerd en de werkvloer hoofdschuddend ("gaat niet werken...") maar weer gaat doen wat er opgedragen wordt. In Den Haag, Utrecht en 020 weten ze het ook gewoon beter dan de uitvoerders "wie zijn die mensen" in het land. Inmiddels een tijdloos thema. Management maakt meer kapot dan je lief is 😊
In Midden Brabant / Tilburg loopt nu een pilot voor de WMO. Zeer laat aangekondigd, iedereen nieuwe begeleiders (ik zit op de 20e nu, sinds instappen als adolescent). Totale chaos. Geen dossieroverdracht tussen uitvoerders, geen consistentie in hulpvraag, laat doorkomen initiatief contact, totaal geen borging van zorgcontinuïteit, geen pro-actieve houding inzake informatiepositie en rechten.
Alle wethouders vallen over elkaar heen in de media om te vertellen dat we geduld moeten hebben en het goed gaat komen. Er is geen client-portaal, je hebt geen idee of de begeleiders die je binnenlaat inderdaad van de organisatie zijn of uberhaubt een VOG hebben afgegeven. Er is geen intake inzake type contactpersoon waarvoor je zoekt. Budgetbeheersing vanuit de organisatie is een puinhoop. (lees; allemaal kortlopende dienstverbanden en hoog verloop).
De zorgplicht vanuit de wet is weer een lachertje. Als burger moet zelf non-stop pro-actief acteren om dingen in beweging te zetten en te houden, anders gebeurd er niks. Tussen het zorgloket, de organisatie, zorgkantoren, de gemeente, etc, etc.
Als je dan als volwassene eindelijk een intake krijgt, is het met een spel met kaartjes en stickers... echt je wilt het niet weten. Je zou er een WOO naar moeten doen, hoeveel vergaderingen dat heeft gekost. Miljoenen euro's in FTE's waarschijnlijk. De zorg-professionals vinden het verschrikkelijk en de cliënten ook. Vooral als je het al voor de 30e keer doet.
De bureaucratie zag weer dat het goed was. Gekmakend.
Zelfredzaamheid van mensen is goed maar kan ook lelijk uitpakken als mensen voor eigenrichting gaan, het gedrag van politici gaan ze kopiëren...want zeer lucratief
Hackshield is een slecht ontworpen game. Vanzelfsprekend is het thema aansprekend: kinderen helpen de boze buitenwereld te verkennen. ‘Gamification’ is dan het woord waarvan subsidiepotjes automatisch gaan rammelen. Inhoud, graphics en taalgebruik (veronderstelde leesvaardigheid) staan echter in geen enkele relatie tot elkaar. Goedkoop in elkaar gedraaide rommel. Spijtig, want het onderwerp is belangrijk genoeg. Ik ben benieuwd of ook aan die veronderstelde grote kindergebruikersgroep gevraagd is hoe ze erover oordelen.
ha Paul, kinderen zijn zeker betrokken bij de ontwikkeling en doorontwikkeling, maar dat het geen fortnight is, is ook helder. Iets met ontwikkelingsbudgetten, zeg maar. Ik weet zeker dat als jij ideeën hebt hoe het beter kan Hackshield die graag hoort!
Hi Renske, dankjewel voor je reactie. Dat het geen Fortnite is, soit. In de regel geven kinderen niet zozeer om de kwaliteit van de graphics als het idee erachter maar deugt. Daar gaat het bij Hackshield denkelijk mis; hinkend op twee gedachten en boodschap en veronderstelde beginsituatie van de gebruikers niet in evenwicht. Weet jij overigens of er voor de totstandkoming subsidies mee gemoeid zijn geweest?
Het is vanuit privaat initiatief ontwikkeld, maar er zijn wel wat organisatorische startsubsidies gebruikt geloof ik. Nu is het een stichting die publieke en private samenwerking zoekt
Inmiddels deed ik ook wat onderzoek. Twee ministeries dragen fors bij en gemeenten die het spelletje beschikbaar willen stellen aan hun leerlingen betalen een half miljoen licentiekosten. Ik vind op de site van de stichting wel summier financiële info, maar niets over een tevredenheidsonderzoek. Inmiddels is er wel anderhalve ton aan salariskosten betaald, waarvan niemand kennelijk iets weet over doelmatigheid.
Absoluut waar natuurlijk. En vintage Renske Leijten. Maar..eh...als het om woekerende bureaucratie,nog eens een onderzoekje, weer een toets gaat mag de Tweede Kamer
de hand in eigen boezem steken. Het ,,goede'' willen doen - hoe je het ook definieert - gaat daar nog veel te veel hand in de hand met belemmerende regeltjes, aanvullende wetten, uitstel-onderzoekjes etc.
Over het schrappen van een oude - bureaucratische - regeling voor een nieuwe (liefst simpele) oplossing hoor je weinig.
Woekerende bureaucratie werkt vaker als partij tegen de burger. Probeer maar eens als individuele burger iets voor elkaar te krijgen bij je gemeente. Tegenwerking is de modus operandi, meedenken en kijken of er een oplossing is: deze ambtenaren moet je met een lampje zoeken.
Nog een reden waarom mensen afhaken.
25 jaar geleden was er al ophef over 'chatrooms' waar viespeuken jonge meiden probeerden te versieren. Dus het is niet nieuw. Waarom nu pas een oplossing daarvoor? Vanwege die bureaucratie?
De toegang tot kinderen via games is natuurlijk wel exponentieel gegroeid. Fijn dat er dit nu is, toch?
Jazeker, maar het had eerder gekund, me dunkt. Op dit soort items loopt de politiek altijd achter.
de column gaat niet over politiek…
Je noemt zelf je ervaring als kamerlid als voorbeeld.
Uit mijn hart gegrepen Renske, dank. Management en bureaucratie is gewoon doel op zich geworden, raar maar waar. Ca 35 jaar heb ik voor een groot ministerie gewerkt "op de werkvloer" in het land. Ideeën vanuit de werkvloer - met grote steun - verzanden inderdaad praktisch altijd, ondanks de beste bedoelingen. Terwijl daartegenover veranderingen vanuit de politiek - vaak met veel propaganda - nú moeten worden ingevoerd en de werkvloer hoofdschuddend ("gaat niet werken...") maar weer gaat doen wat er opgedragen wordt. In Den Haag, Utrecht en 020 weten ze het ook gewoon beter dan de uitvoerders "wie zijn die mensen" in het land. Inmiddels een tijdloos thema. Management maakt meer kapot dan je lief is 😊
Als het rijk eerst nog onderzoek moet doen dan duurt het nog wel even. Als het sowieso ooit gaat lukken
In Midden Brabant / Tilburg loopt nu een pilot voor de WMO. Zeer laat aangekondigd, iedereen nieuwe begeleiders (ik zit op de 20e nu, sinds instappen als adolescent). Totale chaos. Geen dossieroverdracht tussen uitvoerders, geen consistentie in hulpvraag, laat doorkomen initiatief contact, totaal geen borging van zorgcontinuïteit, geen pro-actieve houding inzake informatiepositie en rechten.
Alle wethouders vallen over elkaar heen in de media om te vertellen dat we geduld moeten hebben en het goed gaat komen. Er is geen client-portaal, je hebt geen idee of de begeleiders die je binnenlaat inderdaad van de organisatie zijn of uberhaubt een VOG hebben afgegeven. Er is geen intake inzake type contactpersoon waarvoor je zoekt. Budgetbeheersing vanuit de organisatie is een puinhoop. (lees; allemaal kortlopende dienstverbanden en hoog verloop).
De zorgplicht vanuit de wet is weer een lachertje. Als burger moet zelf non-stop pro-actief acteren om dingen in beweging te zetten en te houden, anders gebeurd er niks. Tussen het zorgloket, de organisatie, zorgkantoren, de gemeente, etc, etc.
Als je dan als volwassene eindelijk een intake krijgt, is het met een spel met kaartjes en stickers... echt je wilt het niet weten. Je zou er een WOO naar moeten doen, hoeveel vergaderingen dat heeft gekost. Miljoenen euro's in FTE's waarschijnlijk. De zorg-professionals vinden het verschrikkelijk en de cliënten ook. Vooral als je het al voor de 30e keer doet.
De bureaucratie zag weer dat het goed was. Gekmakend.
Pilot website; https://www.metsiem.nl/hoe-werkt-siem/
Ontmoedigingsbeleid maar dan wel wijzen op de zelfredzaamheid van mensen. Tekentafel vs praktijk
Zelfredzaamheid van mensen is goed maar kan ook lelijk uitpakken als mensen voor eigenrichting gaan, het gedrag van politici gaan ze kopiëren...want zeer lucratief
Als IT-er kende ik dit initiatief nog niet. Meteen geïnstalleerd voor mijn dochter (9).
Kijk! Spread the word!
Hackshield is een slecht ontworpen game. Vanzelfsprekend is het thema aansprekend: kinderen helpen de boze buitenwereld te verkennen. ‘Gamification’ is dan het woord waarvan subsidiepotjes automatisch gaan rammelen. Inhoud, graphics en taalgebruik (veronderstelde leesvaardigheid) staan echter in geen enkele relatie tot elkaar. Goedkoop in elkaar gedraaide rommel. Spijtig, want het onderwerp is belangrijk genoeg. Ik ben benieuwd of ook aan die veronderstelde grote kindergebruikersgroep gevraagd is hoe ze erover oordelen.
ha Paul, kinderen zijn zeker betrokken bij de ontwikkeling en doorontwikkeling, maar dat het geen fortnight is, is ook helder. Iets met ontwikkelingsbudgetten, zeg maar. Ik weet zeker dat als jij ideeën hebt hoe het beter kan Hackshield die graag hoort!
Hi Renske, dankjewel voor je reactie. Dat het geen Fortnite is, soit. In de regel geven kinderen niet zozeer om de kwaliteit van de graphics als het idee erachter maar deugt. Daar gaat het bij Hackshield denkelijk mis; hinkend op twee gedachten en boodschap en veronderstelde beginsituatie van de gebruikers niet in evenwicht. Weet jij overigens of er voor de totstandkoming subsidies mee gemoeid zijn geweest?
Het is vanuit privaat initiatief ontwikkeld, maar er zijn wel wat organisatorische startsubsidies gebruikt geloof ik. Nu is het een stichting die publieke en private samenwerking zoekt
Inmiddels deed ik ook wat onderzoek. Twee ministeries dragen fors bij en gemeenten die het spelletje beschikbaar willen stellen aan hun leerlingen betalen een half miljoen licentiekosten. Ik vind op de site van de stichting wel summier financiële info, maar niets over een tevredenheidsonderzoek. Inmiddels is er wel anderhalve ton aan salariskosten betaald, waarvan niemand kennelijk iets weet over doelmatigheid.
“You’ll never understand bureaucracies until you understand that for bureaucrats, procedure is everything and outcomes are nothing.” — Thomas Sowell