Bedankt dat je deze reis maakt en je belevenissen met ons lezers gaat delen. Ik kijk er naar uit om meer te lezen en ben nieuwsgierig naar je bevindingen. En natuurlijk een goede en mooie reis gewenst.
Geweldig land, Bart! Met veel lieve mensen en een boeiende (soms ook complexe) geschiedenis.
Geniet van je verblijf, en een mooie tijd toegewenst! Grote kans dat veel Israëli’s het enorm waarderen dat je er bent in deze moeilijke tijd. Shalom🇮🇱
Normaal gesproken - maar wat is nog ,,normaal''? - verschijnt zo'n ongetwijfeld interessant reisverslag in een (gedrukt) periodiek. Dat is in Nederland inmiddels onmogelijk geworden, vrees ik. Leve Substack (en Revu).
Bart staat (terecht) aan de Israëlische kant maar ik hoop dat hij ook nog wat van de palestijnse kant kan laten zien, zodat wij ook nog wat kunnen ervaren.
Ik herkende onmiddellijk de grill-sessies van de Israelische douane-beambten. Ze gaan niet over 1 nacht ijs. Ik heb zelfs een keer op de terugweg naar NL bijna mijn vlucht gemist. Ik was zo stom geweest een koffertje van een Nederlandse die in Israel woont in mijn grotere koffer te doen. Ze wilde dat ik die bij aankomst in Amsterdam aan haar ouders zou geven. Er zat helemaal niks in het bewuste koffertje. Dit was in de tijd van voor de scanners als ik het me goed herinner. Toen ze bij het inchecken de koffer in de koffer ontdekten, brak de hel los. Ik werd meegenomen naar een andere ruimte en verhoord alsof ik een zware crimineel was. Iedereen waar ik geweest was in Israel werd gebeld. Afijn, eind goed al goed. Maar ik heb moeten rennen om het vliegtuig nog te halen. Pffff
Nog een fijne reis Bart en ik kijk uit naar je volgende verslag.
Ik hoop de (schrijver! niet de activist) Stephen King in je weer tegen te komen. Dat kon je in je verhalen in de overgang naar Portugal. Good for you Bart dat je dit doet, blijf veilig. Wens je veel inspiratie toe.
Nu ik de mediale zegetocht hoor/zie/lees van Shyla Sitalsingh en de ontdekking van haar NSB-opa (niks ten nadele van Sheila ; ik deel haar mening zelden maar schrijven kan ze) valt me in, dat in alle gevallen (vrijwel) onbesproken blijft hoe een royaal deel van de Nederlandse bevolking voor de Tweede Wereldoorlog al of niet verborgen de pest had aan Joden. Je kunt dat, in de naoorloogse orde (en Presser!) natuurlijk niet meer hardop zeggen, maar het kan bijna niet anders, gezien het
overlevingspercentage. Dat zou wel eens beter onderzocht mogen worden (not, natuurlijk), nu we allerlei hoogst particuliere en overigens niet minder schrijnende geschiedenissen weer volop in het daglicht zetten.
Bedankt dat je deze reis maakt en je belevenissen met ons lezers gaat delen. Ik kijk er naar uit om meer te lezen en ben nieuwsgierig naar je bevindingen. En natuurlijk een goede en mooie reis gewenst.
Goede reis! en thanks voor deze eerste reis"blog" fijn om mee te kunnen lezen!
Wens je een leerzame en hele fijne tijd in dat mooie land met die dappere mensen. Geweldig om je verslagen te lezen
Geweldig land, Bart! Met veel lieve mensen en een boeiende (soms ook complexe) geschiedenis.
Geniet van je verblijf, en een mooie tijd toegewenst! Grote kans dat veel Israëli’s het enorm waarderen dat je er bent in deze moeilijke tijd. Shalom🇮🇱
Normaal gesproken - maar wat is nog ,,normaal''? - verschijnt zo'n ongetwijfeld interessant reisverslag in een (gedrukt) periodiek. Dat is in Nederland inmiddels onmogelijk geworden, vrees ik. Leve Substack (en Revu).
Ben benieuwd naar je ervaringen Bart, misschien wordt je wat objectiever in blik naar Israël toe.
Het zijn mensen zoals jij en ik maar met een historische rugzak die vele malen groter en zwaarder is dan de Nederlandse.
Ik wens je veel plezier toe en leerzame momenten.
En ik weet dat je verhalen gebalanceerd zullen zijn, zodat ik er ook nog van kan leren.
Groetjes van Jaap
Zomaar uit nieuwsgierigheid: bent u van mening dat dhr. Nijman objectiever zou moeten zijn? Of hoe moet ik dat lezen?
Want gebalanceerd zegt u hem al te vinden.
Bart staat (terecht) aan de Israëlische kant maar ik hoop dat hij ook nog wat van de palestijnse kant kan laten zien, zodat wij ook nog wat kunnen ervaren.
Geniet van dit bijzondere land en zijn inwoners. Ben er zelf meerdere keren geweest. Dit land laat mij nooit meer los.
Ik herkende onmiddellijk de grill-sessies van de Israelische douane-beambten. Ze gaan niet over 1 nacht ijs. Ik heb zelfs een keer op de terugweg naar NL bijna mijn vlucht gemist. Ik was zo stom geweest een koffertje van een Nederlandse die in Israel woont in mijn grotere koffer te doen. Ze wilde dat ik die bij aankomst in Amsterdam aan haar ouders zou geven. Er zat helemaal niks in het bewuste koffertje. Dit was in de tijd van voor de scanners als ik het me goed herinner. Toen ze bij het inchecken de koffer in de koffer ontdekten, brak de hel los. Ik werd meegenomen naar een andere ruimte en verhoord alsof ik een zware crimineel was. Iedereen waar ik geweest was in Israel werd gebeld. Afijn, eind goed al goed. Maar ik heb moeten rennen om het vliegtuig nog te halen. Pffff
Nog een fijne reis Bart en ik kijk uit naar je volgende verslag.
P.S. Heb je al gelezen over Theodor Holman die door Het Parool bijna persona non grata is verklaard?
Ik ben heel benieuwd naar al je indrukken en gesprekken daar.
Heel benieuwd naar je verslagleggingen!
Goede reis, en geniet van het goede wat Israel te bieden heeft.
De geschiedenis van duizenden jaren zijn overal te zien.
Bereid je voor op een brok in je keel tijdens je bezoek aan het Yad Vashem.
Ik hoop de (schrijver! niet de activist) Stephen King in je weer tegen te komen. Dat kon je in je verhalen in de overgang naar Portugal. Good for you Bart dat je dit doet, blijf veilig. Wens je veel inspiratie toe.
Nu ik de mediale zegetocht hoor/zie/lees van Shyla Sitalsingh en de ontdekking van haar NSB-opa (niks ten nadele van Sheila ; ik deel haar mening zelden maar schrijven kan ze) valt me in, dat in alle gevallen (vrijwel) onbesproken blijft hoe een royaal deel van de Nederlandse bevolking voor de Tweede Wereldoorlog al of niet verborgen de pest had aan Joden. Je kunt dat, in de naoorloogse orde (en Presser!) natuurlijk niet meer hardop zeggen, maar het kan bijna niet anders, gezien het
overlevingspercentage. Dat zou wel eens beter onderzocht mogen worden (not, natuurlijk), nu we allerlei hoogst particuliere en overigens niet minder schrijnende geschiedenissen weer volop in het daglicht zetten.