‘Amsterdam verbeeldt hoe het er in de wereld aan toegaat’ - Theodor Holman
Zo proberen we nog wat soep te maken van uitgebeende clichés
Schrijf u in voor deze nieuwsbrief en u krijgt iedere woensdag een Blauwe Hap van Theodor Holman geserveerd.
Als ouwe zeurcolumnist is het grootste gevaar dat alles een cliché wordt. Je hebt bijvoorbeeld al eens gebabbeld over de rotzooi in de stad. Hielp niet. Daarna doe je dat nog een keer. Zinloos. Ach, wat maakt het uit, je gooit er een derde keer tegenaan.
Je beschrijft hoe de maden van de dode ratten over de grond door de straat kruipen, hoe de stank van ontbinding iedereen aan een geopend massagraf doet denken, hoe de duiven, meeuwen en kraaien door hun obesitas op te hard opgepompte voetballen lijken - en de stad verandert in de plek waar het Laatste Oordeel plaatsvindt.
De maden vieren carnaval, de straat is in z’n geheel een geopende vuilniszak geworden en onze gevederde vrienden zie je tussen de half opgegeten pizza’s, de medicijndoosjes van Ozempic en de ongebruikte spuiten hartaanvallen krijgen terwijl er een halve rattenstaart uit hun bek hangt.
Amsterdam verbeeldt hoe het er in de wereld aan toegaat: in bordeel Babylon zijn de ratten de pooiers. Moet ik dit onze burgemeester kwalijk nemen? Ach, arme Femke Halsema. Zij is gebaard door een partij die is overleden en thans getrouwd is met een dode club. (PRO - zo wordt steeds duidelijker - is een vorm van necrofilie.) En de hele grachtengordel, op het ritme van de “marche funèbre,” trekkebeent in optocht met Femke mee, terwijl de keurige correcte bewoners hun bankbiljetten uitgeven aan Palestijnse vlaggen en sjaals.
Zo proberen we nog wat soep te maken van uitgebeende clichés.
Moet ik weer over de merkwaardige geestelijke oefeningen aan de rekstok van Trump schrijven? Of ga ik nog eens grappen maken over het haar van Wilders? Zal ik weer eens gaan beweren dat links denkt dat rechtdoor extreem fascistisch rechts is? Of zal ik nogmaals beweren dat het islamisme net zo’n groot gevaar is als een atoombom? Of moet ik de vuilak Poetin weer eens een literaire draai om zijn oren geven?
De wereld zelf is een cliché geworden en de originaliteit, de creativiteit en authenticiteit lijken weggebombardeerd. Op de brandende puinhopen zie je nog wat resten van een versleten hyperbool.
Lichtpuntjes? Weet ik niet, de elektriciteit is weer eens uitgevallen. We hebben trouwens te weinig elektriciteit, we hebben überhaupt te weinig energie.
“Pappa en mamma, wordt het niet eens tijd dat jullie sterven, want anders krijgen we nooit een huis,’’ zeuren de kinderen. “Vraag dat maar aan opa en oma.”
Sterven is tegenwoordig een plicht geworden omdat de politiek het heeft laten zitten. Heel raar: ik was vroeger pacifist, zag uiteindelijk in dat je een goede defensie nodig hebt om je vrijheid te garanderen, maar de tijdgeest eist zoveel levens van jonge soldaten dat ik vrees voor mijn kleinkinderen. Cliché? Sorry.
Atoombommen als afschrikking werken namelijk ook niet meer als je een doodscultus belijdt. Dat is mijn bezwaar tegen het islamisme. De huidige Nederlandse islamistische intellectuelen, die ondertussen overal zitten (wat ik op zichzelf best vind) willen mij en gelijkgestemden de hele tijd wegzetten als “racist” en “fascist”, maar mijn argument dat het niet gaat om de mensen, de moslims, maar om dat enge geloof, willen ze expres niet begrijpen. Tja. Cliché?
Ik moet ervoor blijven waarschuwen. De islam houdt niet van vrijheid. Het beperkt de vrijheid. Vrijheid houdt niet van gelijkheid. We zijn niet gelijk. Democratie houdt wèl van vrijheid. En ik ben dan ook een democraat in hart en nieren, al zal ik daardoor steeds aan de kant van de verliezers staan. Is niet erg.
Stel dat we morgen ontdekken dat de grote Nederlander Dingetje Dee die we altijd hebben bewonderd een gore antisemiet en fascist blijkt te zijn, dan heeft hij daar zelf geen last van en over een aantal jaren wordt hij trouwens weer bewierookt, want dan is fascisme weer in de mode. Onze helden worden namelijk bij toerbeurt uitgekozen door de Tijdgeest. De Tijdgeest wint altijd en heeft altijd gelijk.
De vraag is trouwens: hangen er donkere een wolk boven Nederland? Verschijnen de hakenkruizen weer in ganzenpas aan de horizon? Zijn die van de PVV en FVD? Of zijn die van JA21? En rukt het islamitisch fascistische DENK niet op? En wat is PRO precies? Is die partij niet antisemitisch? Ja toch?
Over en weer beschuldigt men elkaar van radicalisme, van racisme, van opportunisme, van fascisme, van dilettantisme, van amateurisme, van immoralisme, van moralisme: -ismes als strooigoed blijkt zand dat in de ogen terecht komt. We zijn zo verblind dat we alleen maar naar ons eigen innerlijk kunnen kijken, en mijn god, wat is het daar een kolerezooi!
Maar het islamisme vind ik het gevaarlijkst; het is een ideaal dat met wijdopen ogen een zwaard trekt, en uit wraak je kop wil afhakken. Ook dat is begrijpelijk. De intellectuele moslim wil genoegdoening voor wat hun ouders en grootouders is aangedaan. Die zijn gediscrimineerd. Wellicht. Maar om dan het islamisme te bevorderen lijkt mij niet de juiste weg.
Cliché? Kan. Het kan me steeds minder schelen.
Wat is de juiste weg wel?
Wat is het zuur dat de haat oplost? Niet mijn zuur. Niet mijn verbittering. En ook niet het zuur en de verbittering van onze intellectuele moslimbroeders. Haat los je op door iets dat wederzijds voordeel oplevert. Door handel. Door onderwijs. Door cultuur. Door democratie, door vrijheid.
Maar handel met zogenaamd zogenaamd verdachte landen mag niet van sommigen. Onderwijs moet wel het juiste diverse onderwijs zijn, vinden sommigen. Cultuur, dan moet wel de achtergestelde cultuur gesubsidieerd worden, menen sommigen. Democratie moet uiterst rechts verbieden, willen sommigen en vrijheid… vrijheid belijdt men met de mond en klinkt dan als “onvrijheid”. Dus de haat zal nog wel toenemen, vrees ik.
Cliché? Dat is dan maar zo.
Schunnige Zinnetjes
PRO is voor arbeiders die meer dan twee ton per jaar verdienen.
Reeds een uur na de introductie van PRO waren ze weer contra.
De PvdA heeft niet lang van de AOW kunnen genieten.
“En als u naar links kijkt ziet u gespeelde hysterische vreugde.”
Gehoord op straat: “Wij vinden PRO een geweldige naam”. “Ja, dat vonden ze van de Titanic ook.”
Grafschrift: ‘’Door verraad omgebracht.” - “In de oorlog gesneuveld?’’ “Nee, een PvdA-lid.”
Filosoof: Ook goede mensen die in de politiek gaan zijn slechte mensen.
Gehoord op straat: “Het ombrengen van de PvdA vind ik eigenlijk eergerelateerd geweld.”
De naam PRO is het blonde haar van Wilders.
Toen Ali B. zwoer dat bij de waarheid zou vertellen, stak hij twee vingers in een kut.
Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl
Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!
U kunt uw notificaties voor de verschillende auteurs, podcasts en rubrieken van Nijmans Nieuwsbriefje beheren via uw accountpagina. U kunt de missie van NN voor een nieuwe rebellie van de redelijkheid hier ondersteunen.





Mooi geschreven. Wat ik zo erg vind. Ik word er zo boos door. Dat geldt niet alleen t.a.v. dit onderwerp maar ook over de blindheid t.a.v. energietransitie en stikstofknoop. En wat moet ik daarmee. Ik kan er niets aan veranderen. En boosheid maakt zo zuur.
Clichés bestaan om de simpele reden dat ze kloppen.