Britse geest uit de fles. Wanneer volgen andere landen?

Het is onvermijdelijk

Al sinds de jaren negentig maar zeker sinds de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh maak ik me zorgen over de multiculturele samenleving in het algemeen en de islam in het bijzonder. Misschien ben ik zelfs nog bezorgder over de traag-suïcidale vastberadenheid waarmee de bestuurlijke kaste en hun voornamelijk linksprogressieve lakeien iedere discussie daarover muilkorven. Want de overdruk moet er ooit toch uit, zo laten de beelden uit Engeland zien.

Dat muilkorven gebeurt middels vanzelfsprekend gemaakte sociale verbanningen van de vertolkers van zorgen over het verlies van de verworvenheden van een vrije samenleving. En het is uiteraard niet bij het smoren van kritiek gebleven.

Pim Fortuyn werd immers letterlijk vermoord door een linkse activist, opgestookt door linkse politici en pers, en zijn nalatenschap werd zorgvuldig besmeurd als ware het xenofobe overtuigingen, louter aangehangen door extreemrechtse engerds.

Theo van Gogh werd eveneens vermoord, door een moslim, opgestookt door…