'Antisemitisme is geen beschuldiging meer, maar een aanbeveling' - Theodor Holman
De gruwelijke omkeringen van deze tijd
Schrijf u in voor deze nieuwsbrief en u krijgt iedere woensdag een Blauwe Hap van Theodor Holman geserveerd.
Eigenlijk geloofden mijn tante Rie en mijn oom Karel niet dat het oorlog zou worden. Ze gingen in april 1940 nog gewoon naar De Bijenkorf, vertelden ze. Dat Zwart Front was opgericht wisten ze wel, maar zei ze niets. Ze geloofden dat minister-president De Geer ze wel uit handen van de Duitsers zou houden. Of eigenlijk dachten ze daar niet zo veel over na. Oom Karel was in dienst bij een bedrijf in de Amsterdamse haven en mijn tante Rie was in dienst bij mijn oom. Een gewoon kinderloos katholiek Amsterdamse gezin. Ze gingen naar de kerk in de Jacob Obrechtstraat.
Mijn tante Rie zei: “Niemand in de straat wist dat het oorlog zou worden.’’
“Ik wel hoor”, zei oom Karel, omdat hij zich vermoedelijk schaamde.
Mijn ouders kenden Rie en Karel, die op de Overtoom woonden, omdat tante Rie voor mijn moeder na de oorlog kleding verstelde.
Oom Karel en de lieve tante Rie schoten me te binnen omdat ik voor de zoveelste keer een anti-Israëldemonstratie over de Vijzelgracht zag gaan - nu groter dan ooit - en ik keek naar de mensen om me heen en naar degenen die niet aan de demonstratie meededen. Ik zag gewone Amsterdammers en toeristen die winkelden en op de terrassen iets aan het drinken waren, maar niemand leek de demonstratie te interesseren. Was dat goed of slecht? Ik geloof ook niet dat iemand de angst voelde die door mijn lijf trok.
Elke dag gebeurt er wel iets dat ik ongelooflijk vind. Men wil een referendum tegen Israël, men wil een boycot van de Israëlische universiteiten, men schreeuwt op de Dam dat Israël moet verdwijnen, er worden pogingen gedaan om Joodse scholen in de fik te steken, etcetera.
Voelt men in Nederland en met name Amsterdam niet dat er een steeds giftiger antisemitische atmosfeer aan het ontstaan is? Beschermen we onze Joodse burgers? Ach, in taal kan je iedereen beschermen. Elk waar woord kent een donkere achterkant als het niet is gemeend.
Misschien is de gruwelijke omkering van deze tijd wel dat de beschuldiging van antisemitisme geen beschuldiging meer is, maar een aanbeveling.
“Hij is een echte antisemiet!”
“Mooi zo!”
Onlangs zag ik op X een tweet van Remco Yizhak Cooremans met daarin de passage: “Maar sinds 7 oktober weet ik het zeker: deze stad is een giftige plek geworden voor mijn Joodse kinderen. Ik wil niet dat ze hier opgroeien. Ik wil niet eens dat ze in Nederland zijn.”
Het tegenstrijdige: naar een land gaan dat in oorlog is om hier geen haat en discriminatie mee te maken.
Waarom begrijp ik dat? Waarom begrijpen velen dit niet? Waarom weet ik dat antisemitisme een dodelijk virus is en meent een steeds grotere meerderheid dat het een zaligmakende drug is?
Ik weet het wel, maar ik wil het niet weten. Ik wil ongelijk hebben. Ik wil niet weten dat we een gemeenteraad en een parlement hebben met pure antisemieten! Ik wil niet dat we een universiteit hebben die lijkt op de universiteit in Berlijn in 1933. Ik wil niet dat deze tijd ‘rijmt’ met een foute historische periode, ik wil geen burgemeesters in oorlogstijd, ik wil nooit meer “voor Joden verboden” of een Joodse Raad, ik wil geen pogroms, ik wil geen kanaries in de kolenmijn! Verdomme!
Is de schuld die we in Amsterdam hadden na de Tweede Wereldoorlog ten opzichte van de Joden al ingelost?
Struikelden de mensen maar echt over de struikelstenen in de stad.
Schunnige Zinnetjes
Als ik Jan Paternotte een D66-journaal zie presenteren, is de ramp dat presenteren.
Boulevard: Arend Jan Boekestijn heeft nieuwe wijnglazen in z’n bril laten zetten.
Vakantiefoto: “Hier speelt mamma de hoer omdat we anders de benzine voor de terugreis niet konden betalen.”
Is dat de achterkant van de maan?” - “Nee, dat is Iran.”
Soumission: “Wij eisen dat de kinderen op school van rechts naar links leren lezen in het kader van de religieuze diversiteit.”
Soumission: “En kan de gemeente ons een antwoord geven op de vraag waarom Jezus altijd een Jood moet zijn?”
“Maar mamma, het is voor mijn carrière echt beter als ik zeg dat ik een kind van een gynaecoloog ben.”
Julia Wouters lijkt soms wel heel veel op Eva Braun.
De verloofde van Rob Jetten verveelt zich een stuk minder en heeft vandaag maar 600 foto’s op Insta gedeeld.
Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl
Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!
U kunt uw notificaties voor de verschillende auteurs, podcasts en rubrieken van Nijmans Nieuwsbriefje beheren via uw accountpagina. U kunt de missie van NN voor een nieuwe rebellie van de redelijkheid hier ondersteunen.
In ieder geval gaan de verraders van nu niet meer wegkomen met "Wir haben es nicht gewußt". Internet vergeet niet.