Geachte lezer, lezeres, of hoe u zichzelf ook maar in de spiegel van het leven beschouwt,

De Portugal Post is inmiddels bijna een jaar in ruste maar nog altijd zien we gestaag wat subscribers binnen druppelen. Daar heeft u in de eerste plaats zelf niet veel aan en bovendien - en daarom toch even dit kattenbelletje - wij als auteurs (Auteurs? L’Auteurs? Les Autres?) ook niet.

Als u ons met uw subscriptie met een schuldgevoel tracht op te zadelen over ons gebrek aan Portugese Post-productie, dan lukt dat heel aardig, want tussen deze afkondiging in mei en de laatste dagen van het jaar liep de teller met honderden inschrijvingen op. Maar laten we wel wezen: wederzijds schieten we hier allen weinig tot niets mee op.

Vandaar en daarom deze eenmalige korte oprisping van de PP, overigens zonder bijzondere tijdingen uit Portugal. Het regent regelmatig een dag heel hard en niet zelden horizontaal wegens een stevige wind, vervolgens droogt de zon het ‘s anderendaags weer op en aldus herhalen de dagen zich tot weken, die we hier een winter noemen maar in Holland nauwelijks herfst zouden mogen heten.

Aldus meer ter zake en tevens in het volle bewustzijn van een vermoedelijk forse overlap in het administratieve Venn-diagram van de nieuwsbrieven van Arthur, Bart en deze Portugal Post, hebben wij een late kerstwens of een vroeg verzoek voor in het nieuwe jaar:

Laat deze Substack lekker voor wat het is en meldt u zich vooral aan (al dan niet betaald) op Nijmans Nieuwsbriefje van Bart of de Substack van Arthur. Daar zit tenminste leven in, parelt het zweet ons uit de pen, en soms een drupje uit de fles.

Mogen we u aldaar onthalen? Met liefde en plezier!

Met de warmste wensen voor het nieuwe jaar,
Arthur & Bart

Nijmans Nieuwsbriefje

Het publieke debat is een wild feestje maar je moet wel in je eigen stille hoekje in een zakje kunnen blazen.

By Bart Nijman

Arthur’s Substack

Arthur van Amerongen (1959) woont in de Algarve en schrijft daar wekelijks zijn geruchtmakende columns voor GeenStijl en HP/De Tijd, en de Portugal Post op Substack

By Arthur van Amerongen

p.s. Wilt u volledig uitschrijven, dan kunt u dat doen op uw accountpagina. Of beveel bovenstaande nieuwsbrieven eens aan een ander aan:

Refer a friend

Geachte lezer van de Portugal Post,

Het is u wellicht, maar misschien niet eens, opgevallen dat er tijden geen Portugal Post meer geschreven is. Arthur & Bart hebben de handjes, toetsenborden, pennen en glazen vol aan hun eigen boek- en schrijfwinkeltjes, en al wat verder ter tafel komt (waaronder olijven, gegrilde vis en soms een glas brandy na).

Omdat de PP er daarom bij inschiet, hebben we de betaalde abonnementen voor onbepaalde tijd gepauzeerd. Nieuwe paid subscriptions kunnen niet worden aangegaan. Op de accounts van bestaande abonnementhouders wordt niet langer afgeboekt. Dat zijn er maar een handjevol, waarvoor we deze lezers bijzonder erkentelijk zijn. Iedere cent telt in het schrijversbestaan.

Mochten we de PP ooit weer een slinger geven, dan zetten we met plezier de meter weer aan. Tot die tijd moedigen we u van harte aan om te abonneren (al dan niet betaald) op Nijmans Nieuwsbriefje van Bart of de Substack van Arthur.

Bedankt voor het lezen, delen & ondersteunen, en tot in de Portugese pruimentijd!

Arthur & Bart

Nijmans Nieuwsbriefje

Het publieke debat is een wild feestje maar je moet wel in je eigen stille hoekje in een zakje kunnen blazen.

By Bart Nijman

Arthur’s Substack

Arthur van Amerongen (1959) woont in de Algarve en schrijft daar wekelijks zijn geruchtmakende columns voor GeenStijl en HP/De Tijd, en de Portugal Post op Substack

By Arthur van Amerongen

p.s. Wilt u volledig annuleren of uitschrijven, kunt u dat doen op uw accountpagina!

Bart:

Olá vizinho! Tudo bem? Gecondoleerd nog met het verlies van je vriend Paul Damen, die ik een of twee keer bij jou thuis ontmoet heb en die nog een tamelijk warme witz gedraaid heeft op de stoep van zijn vrienden, collega’s en nabestaanden, zo las ik in het Nieuw Israëlitisch Weekblad. Weet jij meer?

Het is even geleden dat we hier converseerden, het zijn drukke tijden met die nieuwe “fascistische” Amerikaanse president en die jodenjachten in Amsterdam en whatnot. Zelf moet ik qua gezondheid ook nog steeds een beetje op m’n tempo en taakverdeling letten.

Maar gelukkig heerst hier nogal altijd wel de rust die Nederland niet meer lijkt te kunnen vinden. De incidenten volgen elkaar daar in steeds hoger tempo op, lijkt het wel. Ook worden de piketpaaltjes steeds verder verzet: de nieuwe gebiedsuitbreiding van een donkergrijs gedoogbeleid betreft thans de aloude Jodenjacht, of pogrom zo u wil al mag dat van mevrouw Halsema liever niet zo heten.

Het werpt de vrees vooruit: welke escalatie mogen we hierna in kaart gaan brengen?

Het is ongetwijfeld een combinatie van online opiniebubbel, het feit dat ikzelf een uitreiziger uit het stadskalifaat Amsterdam ben, en steeds hoger oplopende gemoederen in een land waar mensen steeds vaker langs elkaar heen praten, in de talen van steeds verder uiteenlopende wereldbeelden (heb je Masi Hutak gehoord, om maar een willekeurig maar zeker geen uitzonderlijk voorbeeld te noemen?), maar er staan steeds vaker mensen aan mijn twitterstoepje om te vragen hoe het met het weer, de huizenmarkt en de dreiging van de Vijfde Colonne gesteld in ons patrie de coeur, Portugal - of waar je überhaupt heen zou moeten. Hier wat voorbeeldjes:

Nou komen dit soort tweetjes wel vaker voorbij en nogmaals: het zal heus ook de retoriek van de verzuchting zijn, tegen iemand die al elders dan Nederland woont. Maar ik begin dergelijke teksten ook elders tegen te komen, en zelfs vanuit Portugal begint de deplorabele staat van niet zozeer Nederland, maar het bredere Westen een onderwerp te worden. Neem dit zinnetje uit de nieuwsbrief van Nick Robinson, een Zuid-Afrikaan die sinds 2000 in de Algarve woont en onder de noemer Algarve Addicts allerlei hand- en spandiensten levert:

“Is everyone from the USA and the UK flocking to Portugal? It certainly feels like it after recent events on both countries.”

Hij maakte er een filmpje bij, meer in algemene termen over de groei van de migrantengemeenschap.

En via de aanbevelingen kwam ik ook deze tegen, die iets specifieker op de economische plussen en minnen ingaat. Leuk om te sturen aan mensen die zaniken dat wij expats huizen van de Portugezen jatten, want de cijfers laten vooral zien dat wij netto bijdragen aan de economie van dit fijne land. Dat in tegenstelling tot bijvoorbeeld de nieuwkomers in Nederland van buiten Europa die, zoals het CBS zo schandalig en xenofoob opgeteld heeft, in groten getale rechtstreeks de bijstand in rollen (en daar vaak nooit meer uitkomen). Ik zou het als hardwerkende Nederlander opvatten als een goeie reden om de eigen netto-bijdrage lekker in een warm, rustig én behoeftig land te gaan uitgeven. Laat Schoof de geldpers maar aanzetten als ie de verzorgingsstaat overeind wil houden voor handophoudend Buiteneuropië.

We zetten trouwens de cijfers over migratie in en naar Portugal zelf ook al eens onder elkaar, in deze editie van de Portugal Post van 9 juni jongstleden:

Ook zag ik op de Engelstalige website Algarve Daily News, een combi van lokale berichten en reclamezuil voor evenementen, vakanties en makelaars, dat inmiddels letterlijk geadverteerd wordt met de veilige en stabiele Portugese ondergrond, in een advertorial van een huizenventer. Een paar citaten, waar ik de reclame tussenuit geknipt heb:

“In a world that feels increasingly unpredictable, it’s no surprise that those looking to relocate or invest in property seek places known for their safety, stability, and community values.

Portugal consistently ranks among the safest countries in the world, holding top spots on the Global Peace Index for several years running. Crime rates here are significantly lower than in most other European countries, with the Algarve region benefiting from particularly low crime figures, about 20% lower than the European Union average according to Safe Communities Portugal.

For those thinking of relocating with family, the Algarve is an ideal option thanks to its safe, family-friendly neighbourhoods and wide array of services geared towards family life. The area has plenty of international schools, reputable healthcare facilities, and community events that promote a welcoming atmosphere, which is why it has become increasingly popular among expats from around the world. Residents frequently remark on the friendliness and inclusivity they experience in local communities”

Enfin, zo gaat het nog wel even door - het hele stukje is hier te lezen. De listings van deze makelaar zijn aan de deftige kant, de beginnende huizenjager kan zich beter op idealista.pt oriënteren, het Portugese Funda. Maar geheel los van die praktische aanvliegroute, wilde ik jou vragen: jij woont hier al een poos langer dan a minha mulher e eu, ontvang jij ook een toenemend aantal vertrekkerswensen in je DM’s en mentions van onze vaderlandse landgenoten?

Subscribe now

Arthur:

Ha die buurman! Toen ik 13 jaar geleden van Zuid-Amerika naar Portugal migreerde en in de Volkskrant wekelijks over mijn avonturen in de nieuwe Heimat schreef, kreeg ik best veel jaloerse reacties uit Nederland en die betroffen vooral het lekkere weer en de 3600 uren zon per jaar in onze Algarve.

In mijn columns schreef ik natuurlijk nooit over het weer want zo banaal ben ik nou ook weer niet. Wel plaatste ik ieder jaar tussen oktober en april op social media met zeer grote regelmaat kiekjes van mij op zonovergoten terrassen met veel Wein Weib und Gesang, louter en alleen om de mensen in het treurige moederland stinkend jaloers te maken. Ik ben zeker niet banaal maar er schuilt een enorme proleet in mij en die moet af en toe ontketend worden.

Een andere reden waarom Nederlanders een jaar of 15 geleden naar Portugal vertrokken, dus los van het weer en de aantrekkingskracht van de koperen ploert, was de goedkope drank en tabak en de complete middaglunch die je overal voor 5 euro kon genieten. Er was toentertijd nog geen sprake van “politieke vluchtelingen”, ook al was het in mijn beleving rond 2010 al een teringbende in het treurige moederland als gevolg van de puinhopen van Paars en het eerste Kabinet van meneer Rutte. Wel kreeg ik aangaande het thema landverhuizing - om terug te komen op jouw laatste en vooral prangende vraag - heel veel DM’s op Twitter en verzoekjes in de babbeldoos op Facebook.

Ik ben de aardigheid zelve en in den beginne beantwoordde ik de vragen van de potentiele migranten. De meesten waren volidioten en notoire aandachtstrekkers, van het niveau van het Facebookwandje van de NCA. Je kent dat wel, van die tiepjes die dan vragen: ik wil in augustus een weekje naar Tavira, wat voor weer is het dan? Ik heb eens geantwoord: nou, beste Truus, rond die tijd van het jaar zijn er sneeuwstormen in Tavira, dus je kan beter wegblijven.

Moet je nagaan, broer: die mensen zitten op FB en weten dus in principe hoe ze een computer aan moeten zetten en hoe een toetsenbord werkt (al moet je net als bij de aapjes in de laboratoria van TNO banaantjes op de toetsen leggen als beloning), maar ze zijn potverdomme te beroerd om even het weerbericht van Tavira te checken op het internet. Het is dus ordinaire aandachtstrekkerij omdat ze verder niks te melden hebben.

Veel mensen vroegen mij gewoon zonder omwegen: “Ik wil naar Portugal verhuizen, hoe werkt dat?”.

Jezus, Jozef en Maria: heb je even?

Aardig als ik ben, schreef ik dan of ze een voorkeur voor het zuiden hadden, voor het midden of het noorden van Portugal (waar het meer regent dan in Schotland en Ierland samen). Nou, dan gingen Henk en Truus eerst maar de kaart van ons land bestuderen want ze wisten niet eens waar Noord-Portugal lag.

In Olhão kostte een huisje in het centrum destijds 50.000 euro, en nu ruim 2 ton, om even aan te geven wat de gevolgen zijn van de invasie van Nederlanders, Fransen, Engelsen, Duitsers en Belgen.

Waren het destijds de klimaatvluchtelingen die mij benaderden met vragen over de migratie naar Portugal, mettertijd werden het steeds meer de politiek-economische vluchtelingen waar jij hierboven naar verwees. Nederland is natuurlijk teringduur geworden en het krankzinnige beleid van de diverse regeringen-Rutte heeft het land in mijn ogen onleefbaar gemaakt.

Omdat Olhão uit zijn voegen barst door de tsunami van expats uit Noord-Europa, vertel ik iedereen nu dat ze beter naar Zuid-Spanje, Kaapverdië of Paraguay kunnen vertrekken.

Andalusië is zeker een kwart goedkoper dan de Algarve. En dan heb ik het niet alleen over gas en benzine en levensmiddelen bij de Mercadona, maar ook over het huren van een appartement in Ayamonte of in bijvoorbeeld “best kept secret” Huelva. Mijn goede vriend Will Köhlen, vriend van de show, is lyrisch over Huelva en de rondleiding door de stad die hij heeft bedacht, is hier te vinden.

Het voordeel van Kaapverdië is dat het er altijd mooi weer is, dat je er gewoon Rotterdams kunt spreken en dat het Afrika voor beginners is, Africa Light als het ware. Het belangrijkste voordeel - voor diehard anarcho-liberalen althans die het fraaie motto Ni Dieu ni Maître omhelzen- is dat het niet bij de EU hoort.

Kijk eens wat een schitterend huis je al hebt voor 2 tonnetjes, in een Breaking Badesque setting!

Paraguay is leuk voor antivaxers en heeft veel zon en de drank en de sigaretten zijn er spotgoedkoop, en - naar ik me heb laten vertellen - de kommersjele sekswerkers (hij/zij/hullie) ook. Wel een stukje vliegen, met een overstap in Brazilië en Argentinië .

We kijken even naar de beelden uit zonnig Paraguay!

Om terug te komen op jouw pregnante vraag over het toenemend aantal vertrekkerswensen vanuit het tragische en trieste moederland: de Algarve is vol, lieve mensen. Blijf weg. Het is inmiddels al zo erg gesteld met de invasie van noord-Europese bejaarden en digitale nomaden, dat ik overweeg de partij Leefbaar Olhão op te richten. Ik zoek nog een propagandaleiter. Weet jij iemand?

Bart:

Zo, kijk aan - dat is een bak nuttige informatie tussen de grollen over Facebook-Gerda’s. Ik wil toch nog wel even met een vroom gezicht benadrukken dat die oplopende huizenprijzen vooral komen door, zoals overal in West-Europa, een tekort aan (betaalbare) nieuwbouw, niet zozeer door de instroom van Franse, Hollandse en Scandinavische migranten. En ook dat het overgrote gedeelte van die migranten uit Brazilië komt. Een derde van de Algarve bestaat uit Brasileiros, want die krijgen hier min of meer automatisch een verblijfsvergunning. Alleen in steden als Lissabon en Porto zijn het de - voornamelijk Noord-Amerikaanse - gelukszoekers die de prijzen opdrijven, en de oorspronkelijke Lisboetas naar de nationale Almeres, Hoofddorpen en Purmerends verjagen. En mede om die reden groeit het politieke momentum van de nationale Leefbaar Portugal al overal: Chega. Al zijn die dus vooral in de Algarve relatief het grootst geworden bij de laatste verkiezingen. Het zal toch niets met onze eigen onderbuikjes te maken hebben zeker…?

Tot slot, omdat je mijn openingsvraag over Paul Damen over het hoofd zag, zal ik hieronder nog even linken naar je eigen IM over de markante Brabo en zijn schelmenstreken.

Até breve, pai!

Arthur’s Substack

In herinnering: Paul Damen. זכרונו לברכה

Oivee, het is onbegonnen werk een doorwrochte en waardige הֶסְפֵּד (elegie) over Paulus Henricus Maria Damen te schrijven. Het doet mij denken aan die witz over die huilende clown. Iemand vraagt hem: waarom huilt u zo? Zegt de clown: mijn olifant is dood en ik moet zijn graf delven…

Read more

a year ago · 39 likes · 8 comments · Arthur van Amerongen

Share

Het is groot feest in het zuiden van Portugal dit hele weekend (de festiviteiten vingen ruim voor het weekend al aan) want Arthur van Amerongen wordt op 4 november 65 jaar. Niemand, hijzelf incluis, hield rekening met die mogelijkheid en daarom vieren we dat thans alsof het de laatste verjaardag is.

Zonder daarover schamper of cynisch te willen wezen, want doe het hem met zijn levensstijl maar eens na! Daarom is ter ere van Tuurtje een eigen glossy samengesteld, om zowel zijn literaire grootsheid als totale veronachtzaming van het leven te kunnen bundelen in een toch tamelijk glorieus geworden levensverhaal, zoals verteld door vrienden, familieleden, interviewers en passanten in zijn roerige bestaan.

Het mooiste is: de volledige opbrengst van het blad is voor de hondjes in het nabij zijn Villa Vischlugt gesitueerde asiel. Bestel de TUUR bij uitgeverij Ezo Wolf voor 15 euro.

En/of doe een aanvullende bijdrage in de verjaardagspot via deze link of met de knop:

Arthur 65 Asielspaarpot

Voor een voorproefje van de TU…

Read more

Buurman, ik open met goed nieuws want ik heb eindelijk een adresje gevonden in Olhão waar ik zonder tegenstribbeling mijn handen en voeten kan laten verzorgen. In Rio de Janeiro en Paraguay - waar ik net als in Portugal ook bijna het hele jaar op Birkenstocks of andersoortige Jezus-sandalen liep - ging ik op gezette tijden naar de voetenmanicure (dat is Amsterdamse humor, die geinponems zeggen ook wel eens handenpedicure).

Read more

Arthur:

ha die Bart! Een van de redenen waarom ik mij zo thuis voel in de sotavento van de Algarve - het oostelijk deel - heeft te maken met de architectuur en het klimaat van Olhão en Faro. Daar kom ik zo op terug, aan de hand van een prettig gesprek dat ik voerde met Will Köhlen, Nederlands architect in ruste, inwoner van Olhão en bekend van zijn prachtige wandelingen door verschillende steden in de Algarve.

Read more

Tuurtje heeft iets met treinreizen en aangezien hij bijna de gratisreisleeftijd aantikt, hoopt hij natuurlijk extra voordeel te pakken van het onrendabelenvervoer. Bart was altijd al wat argwanender en vindt treintjes vooral fijn als speelgoed.

Koop treinkaartjes voor de jongens

Arthur:

Nou, buurman, dat was geweldig nieuws voor het legioen Nederlanders dat dolgraag voor een habbekrats door Portugal treint met zelfgesmeerde bammies, roze koeken en een thermoskan met slappe filterkoffie, en met name voor beschaafde, hoogopgeleide Volkskrant-lezers die dolgraag het gedachtegoed van de gesjeesde klimaatpaus Frans Timmermans uitdragen:  

Luís Montenegro, de premier van Portugal, riep recentelijk tijdens een feestje van zijn partij (de SPD) dat er een revolutionaire groene treinpass zou komen. Voor 20 eurootjes per maand kon iedereen per ingang van 1 september het ganse land per trein bereizen.

Ik schrijf “kon” want de pas is er niet en zal er vermoedelijk ook nooit komen. Praatjes voor de vaak, zoals we wel vaker zien bij poli…

Read more

Portugal had een tien keer zo groot aandeel in de slavenhandel als Nederland, maar in dit land lijkt het slavernijleed toch tien keer kleiner. Waar is onze Sylvana?

Bart:

Buurman, vorige week schreven we dat de zomer voorbij is en terstond zien we de eerste aankondigingen van het najaar. Zo is in de Volkskrant te lezen dat de opwarming van de aarde toch wat langer op zich laat wachten, zijn op Twitter de eerste pepernoten al weer gesignaleerd en werden we deelgenoot van het heugelijke nieuws dat Sylvana Simons haar memoires gaat schrijven.

Als dat geen vroege aankondiging van het feestdagenseizoen is! De Arbeiderspers heeft de reactiemogelijkheid onder de aankondiging uitgezet, zo groot was het enthousiasme dat ze verwachtten in de comments.

Read more

In Nederland zijn de zomervakanties voorbij, het toeristenseizoen loopt ook in Portugal op z’n einde. Arthur inventariseert de schade aan z’n strand, Bart probeert toch nog een staartje vakantiegevoel te proeven.

Subscribe now

Arthur:

Nou, buurman, onze zomer is nog lang niet voorbij hoor, al houdt hij voor de Portugezen vakantie-technisch gezien eind augustus op. Het strandje voor mijn deur is nu nog elke dag afgeladen met zonaanbidders (niet bepaald de bon chic, bon genre des lands) maar na zondag 1 september heb ik het weer voor mij zelf.  

Dit is mijn dertiende zomer in Portugal en ieder jaar weer voltrekken zich precies dezelfde rituelen - je zou bijna spreken van een Pavloviaanse conditionering - en dat maakt het land heerlijk voorspelbaar. Die voorspelbaarheid heeft natuurlijk met het weer te maken en alleen de bosbranden zijn een onberekenbare factor in de vakantietijd. Al valt het tot dusverre nog bijzonder mee, als ik zo naar fogos.pt kijk.

De weekbladen Sábado en Visão komen ieder jaar weer …

Read more

Arthur plant een persreis naar Azoren voor onderzoek naar de lokale handelswaar, Bart mijmert over een eerder bezoek aan Madeira en droomt over dappere sportprestaties in een land zonder geleiderails voor het leven

Arthur:

Buurman, ik heb mijn bucketlist van het volle leven afgevinkt, op 1 dingetje na: de Azoren. Na Madeira hoef ik niet vanwege dat afschrikwekkende standbeeld van Ronaldo en het liedje van de onvergetelijke Ted de Braak: ‘n Glaasje Madera m’dear? 

Anyways: tot eind september kan je vanaf Faro direct naar Ponta Delgada op het eiland São Miguel vliegen, een afstand van een slordige 1600 kilometer. De prijs van een vliegticket varieert van een paar tientjes tot 150 euro. Er waren altijd al directe vluchten vanaf Lissabon en Porto, en met Ryanair is het vanaf de luchthavens in die steden nog steeds mogelijk om voor 15 euro een enkel te scoren, maar dan moet je eerst nog 3 uur gaan treinen vanaf Faro en dat is omslachtig.

Waarom de Azoren? 

Menig lezer zal nu denken: van Amerong…

Read more

Hectische week in de Engelse zusterstaat van Portugal! Wist u dat beide landen de oudste bilaterale alliantie ter wereld hebben? The Treaty of Windsor (foto) bestaat onafgebroken sinds 1386 en is het oudste diplomatieke verdrag ter wereld. Maar in Portugal is het momenteel rustiger dan in Engeland…

Subscribe now

Bart:

Ha Tuurman! Wat een week zeg. Terwijl de Britse meute zich in groten getale dieprood laat bakken aan de Algarvaanse stranden en bij de zwembaden van hun resorts, verandert hun Albion in het multiculturele Atlantis. Het is maar goed dat de politie hun website heeft afgeschermd voor bezoek vanuit het buitenland - kunnen ze tenminste in rust van hun vakantie genieten. Zal wel een schok zijn als ze weer terugkomen - al die boze witmensen en gemaskerde moslims woedend tegenover elkaar op de rotondes van provinciestadjes.

Read more

Arthur heeft Uber ontdekt en verbaast zich over de lage prijs van het moderne gemak. Dat was in taxioorlog voerend Mokum wel anders. Bart herinnert zich zijn eigen tijd als taxichauffeur, in het beduidend minder onstuimige West-Brabant.

Subscribe now

Arthur:

Buurman, we moeten het eens over het taxiwezen hebben in de Algarve, en met name die in ons aller Olhão. Toen ik hier twaalf jaar geleden landde, was er nog geen Uber. De standplaats van de taxi’s was en is op de Avenida da Republica 72, midden in het stadje dus. Ik moet zeggen dat de chauffeurs beste kerels zijn: altijd keurig gekleed, soms jasje-dasje, en ze lullen je niet de oren van de kop met racistische taal zoals de mannenbroeders van Taxicentrale Amsterdam (TCA) dat vroeger gewoon waren.

In de jaren tachtig nam ik nog regelmatig een taxi in Mokum, en die taxistas van de TCA hadden dan altijd stickers liggen van de Yab Yum of andere hoerenkasten. Als ze klanten afleverden bij het bordeel, vingen ze zo een beloning voor paar meier. Ze kanker…

Read more

OPHEF EN GEDOE! Is het kunst of kan het drag? Is dat een bobbel in je jurk of ben je blij om ons te zien? De volgende Franse Revolutie, die niet door Fransen zal worden begonnen, blijft nog even uit maar de vorige is door de christenen ook nog helemaal niet verwerkt. Daar bij die molen, die rode molen...

Subscribe now

Bart:

Tuurtje, zaterdagmorgen werd ik plots wakker in een gisterenjaar! Overal boze christenen! ‘Christians’ en ‘Christendom’ waren trending op het ophefmolentje van Musk, samen met ‘Islam’ en ‘Mohammed’, dus ik dacht natuurlijk meteen: oh hemeltje de laatste kruistocht is begonnen, de heilige eindstrijd is nakende!

Ik wilde al wijwater gaan instralen, knoflook omhangen en de keramische kikker bij de poort een goede poetsbeurt en een kusje geven, allemaal uit pure radeloosheid over Wat Eigenlijk Precies Te Doen Op De Dag Des Oordeels? Ik heb namelijk geen NOS Noodpakket in huis dus ik ben in geval van apocalyps werkelijk aan de goden overgeleverd. Een hoogst ongemakkelijk gevoel!

Read more

Het is duidelijk warm in Nederland want een doodnormale foto van drie mensen aan een lunchtafel leidde tot kluchtige taferelen op het doorgaans zo gemoedelijke vredesplatform van levende papagrap Elon Musk. Tuurtje geniet er van, Bart is wat minder geduldig.

In de Portugal Post mopperen Tuur en Bart wekelijks over het leven en daar mag u gratis van meegenieten. Hoewel betaald abonneren natuurlijk ook altijd mag!

Arthur:

Ha buurman, wat was het gezellig he, onze lunch met Wierd Duk en Caroline van der Plas! Wierd maakte een schattig kiekje dat ik terstond online smeet en de reacties op Twitter waren overweldigend. Wie wil dat nou niet, een natte lunch met vrolijke mensen met een mening  in een geweldig visrestaurant in het haventje van Olhão? Er waren natuurlijk ook een paar zure reacties, zoals deze:

Read more

Bart is op de terugweg uit Nederland en sputtert nog wat na over de hoge prijzen voor festivalpils en stadsbiefstukken terwijl Arthur met een bezem achter de wildpoepers op zijn praia jaagt.

Subscribe now

Bart:

Nou buurman, what a difference a week makes. Aldus zit ik op Schiphol te wachten op de terugvlucht na wat misschien wel de meest ontspannen week in Nederland sinds corona was.

Waar ik me vorige week nog met enige humeurigheid schrap zette voor een zeiknat festival tussen vervelende mensen, werd het een fris maar opgewekt weekend met uitstekende muziek, gezond eten en een recordhoeveelheid drank, als in: minder bier dan ooit. Ik heb me zelden zo netjes gedragen tijdens een weekendje buitenspelen.

De vrees voor Palestijns vlagvertoon was helaas wel terecht, al was het er gelukkig maar eentje. Uiteraard liep ook op Down the Rabbit Hole een dom blank ongewassen ruftjong rond, die zichzelf op het FESTIVAL heel stoer vond met de vlag van een volk dat op 7 oktober een FESTIVAL binnendrong en honderden …

Read more

Bart: Buurman, het zit me niet mee. Du moment dat warmere winden het aanzwellende geluid van krekels meedragen om de zomer in te luiden, moest ik zonodig weer in een Transavia-kist klauteren om mezelf naar drassig Nederland te laten deporteren. 

Meer dan ooit zag ik uit naar een trage, lome zomer in een land waar het weer relentless minds zoals het mijne weet te dwingen tot een toontje lager en een tandje zachter. Twee maanden in de luwte van het leven de dagen doorbrengen met ijskoude maar alcoholvrije gin-tonics (katers zijn de hel bij grote hitte), speurend door huis en tuin naar de spaarzame plekken waar de schaarse wind de meeste verkoeling brengt. 

In de zomers hier kun je geen handen op een warme laptop leggen zonder kortsluiting door zweet te riskeren en dat is een prima excuus om wat kortere werkdagen te maken in een jaar dat ik - onder enige druk van m’n vrouw - tot semi-sabbatical heb benoemd.

Maar nu zit ik in een vliegtuig richting dreigende weerberichten voor een aantal hel…

Read more

De Algarve kent vele geneugten maar of het toerisme er daar ook eentje van is, daarover verschillen de heertjes enigszins van mening. Tuur is als lokale NIMBY van de praia blij als ze hun campers, koters en ANWB-kleding weer inpakken, Bart beschouwt het als een levendige bevestiging van wonen op een permanente vakantieplek.

Portugal Post is a reader-supported publication. To receive new posts and support my work, consider becoming a free or paid subscriber.

Arthur:

Buurman, wij zijn permanent op vakantie in onze Algarve. Besef je dat wel eens?

Ik was recentelijk in Nederland en iedereen daar klaagde over het weer. Het had onafgebroken geregend sinds vorig jaar september en dat doet wat met een mens. En iedereen verzuchtte tegen mij: “jij boft maar daar, in de Algarve. Met jullie 3800 zonuren per jaar!”

Read more

Beide heertjes hebben hondenzorgen, maar gelukkig voor Arthur stond er een nieuwe boekpresentatie tegenover en kon Bart zich uitleven in de heuvels rond Silves op zijn eigen verjaardag.

Subscribe now

Arthur:

En nog van harte gefeliciteerd, buurman! Ik ben net weer terug van een literaire tournee door het tragische moederland en mijn verslag van die reis door de hel kan je hier nalezen.

Ik moest meteen na aankomst door naar de dierenkliniek want Tita is flink aan het kwakkelen. Het beessie is bijna 15 en de artritis lijkt erger te worden. Ze kan nog maar moeilijk op haar oude pootjes staan, en ‘s nachts begint ze regelmatig enorm te hijgen en te puffen en wordt ze bijzonder onrustig. Ze gaat regelmatig de tuin in om te poepen maar dat lukt ook niet meer zo goed.

Read more

Het Europees Kampioenschap is begonnen en Portugal behoort tot de favorieten, weet Arthur. Bart weet vooral van niks, en wil dat graag zo houden.

Subscribe now

Arthur:

Buurman, bij mijn weten hou je niet van voetbal maar het zal je toch niet ontgaan zijn dat er de komende vijf weken een en ander plaats vindt in Duitsland. Ons Portugal behoort tot de titelfavorieten, in tegenstelling tot ons bonte collectief dat vooral opvalt door tattoes en witte haarbandjes. Nooit zal ik het magische jaar 2016 vergeten, toen wij Europees kampioen werden. Ik schreef daarover het volgende in mijn dagboek. Leest en huivert, jonge vriend!

“En verdomd, ik zat te janken. Net als op 21 juni 1988 toen wij Duitsland versloegen in Hamburg. Goed, toentertijd kwam de ontlading door de levensgevaarlijke drugs & de sloten alcohol die avond, en natuurlijk vanwege de afrekening met de Tweede Wereldoorlog die als een klamme deken mijn jeugd op de Veluwe had verstikt (samen met de Heere Jezus en zijn pa maar dat is even off topic). De…

Read more

In de week van de Europese Fopverkiezingen gaat het natuurlijk weer veel over Duh Populistuh, migratie, de ongezond obese omvang van Frenske en natuurlijk de vraag hoe de zon weer kan gaan schijnen in een Europa van Ons Allemaal. Dat noopte tot een nadere blik op de Portugese vreemdelingenpolitiek.

Subscribe now

Bart:

‘Je bent net op tijd binnen’, zei iemand op Twitter tegen me deze week, met een linkje naar het nieuwsbericht dat Portugal de nationale migratiemores gaat aanscherpen. Premier Luis Montenegro heeft verklaard dat nieuwkomers voortaan eerst een baan moeten hebben voordat ze Portugal in mogen en residentie kunnen krijgen. Tot heden is dat nog andersom en kun je een verblijfsvergunning kopen door een jaar sociale verzekeringspremies te betalen.

Nou gaat die nieuwe regel sowieso niet op voor ons als EU-onderdanen, maar er stonden wat meer zinnetjes in het bericht die mijn aandacht trokken. Zo schrijft Reuters heel terloops:

‘The plan illustrates the rightward shift in politics in much of Europ…

Read more