Hoe zal het Iraanse volk zich nu voelen?

Hoe voelt een volk zich dat is verraden?

Ik herinner me dat je vroeger om de zoveel tijd op een plein in Teheran zo’n honderdduizend of meer leden van de Revolutionaire Garde zag. Vooraan zat een tulbandman op een ongemakkelijke troon - het zal een ayatollah zijn geweest, maar ik weet niet meer welke want ik hou dat niet goed bij - en de menigte, die zich tot totale hysterie opwerkte, scandeerde continu ‘Dood aan Amerika! Dood aan Israël!’

Ondertussen doodden ze hun eigen mensen, want die waren ruim in voorraad.

Maar nu vermoed ik dat een deel van het volk dat hoop koesterde en zich terecht door Amerika verraden voelt, eveneens zal roepen dat “Amerika” dood moet.

Verraad maakt je machteloos en dan kan je twee dingen doen: dat je je koest houdt. of dat je je bek opentrekt. Ik raad aan je koest te houden. Wie kiest voor het heldendom probeert uiteindelijk nog iets zinvols van zijn suïcide te maken. Wie held wil zijn, moet ooit diep wanhopig zijn geweest.

Hoe vermoord je eigenlijk een land? Ik zou het niet direct weten. Daarom vind ik zo’n leus altijd iets kinderachtigs hebben. Alsof je de atlas opent en hee, Amerika is weg. En kijk, Israël ook! Verdomd, die zijn in 2026 door Iran een kopje kleiner gemaakt. Aan de andere kant kan zo’n leus alleen maar betekenen: ‘wij, de Revolutionaire Garde van Iran, keuren het goed als de atoombom tegen Amerika en Israël wordt ingezet, want anders krijg je zulke landen niet weg’. Die leus moet ooit waarheid worden.

Israël beseft dat. Maar Amerika niet. Amerika gelooft in “deterrence”, afschrikking.

(Lezers, ik betreed nu een gebied waar ik weinig van weet, namelijk defensiepolitiek. Maar ik ga een poging wagen.)

Eens kijken wat de NAVO hierover te vertellen heeft: “At its core, deterrence is the ability to alter an actor’s cost-benefit calculus so they decide against taking an undesired action. It succeeds only when the opponent clearly understands that the costs of acting outweigh any potential gains.”

Belangrijk is die laatste zin… that the costs of acting outweigh any potential gains.

Keer op keer wordt duidelijk (en het wordt steeds duidelijker) dat waar de islam regeert, de dood het grootste offer is dat ze kunnen brengen. Dat is pas winst! De vraag is natuurlijk waarom ze dan niet massaal zelfmoord plegen. Dat komt omdat Allah meent dat ze hier op aarde nog wat te doen hebben - namelijk Israël van de kaart vegen, ons allemaal bekeren, Amerika vernietigen, etc. Niet goedschiks, dan kwaadschiks.

Dus de ayatollahs worden niet afgeschrikt. Ze kiezen geen eieren voor hun geld, maar zien de totale vernietiging van zichzelf als ondergeschikt indien dat eveneens de totale vernietiging van Israël en Amerika teweeg kan brengen. “Maar in de straat van Hormuz kiezen ze toch wel voor een wapenstilstand?” Nou, die wordt keer op keer expres geschonden en over die nucleaire deal weten we nog niets.

Het ultieme offer, de dood, is door de hele geschiedenis heen een wapen geweest en wordt krachtiger, meedogenlozer als het religieus wordt geïnspireerd. Bij gebruik zal de Allerhoogste zielsveel van je houden en zal Hij je alles schenken wat je wil. Tja, als je gelooft dat een simpele moord op een ongelovige je al 72 maagden kan schenken, dan kan de vernietiging van een heel land elke wens van je in vervulling doen gaan.

(Maar wat wens je dan?)

De martelaar, de sjahied, is een reclametruc die het zwartste wit moet laten lijken. Nergens is het leven zo waardeloos als bij de fanatieke islam; alles wat ze dierbaar is, schenken ze aan de dood.

Deterrence raakt, zo zien we tegenwoordig, zijn zinvolle betekenis kwijt.

Ook Poetin denkt tegenwoordig over het atoomwapen na.

En ik denk dat Trump ook niet twee keer zal nadenken om het atoomwapen in te zetten als dat zou moeten.

Ook dat begrijp ik. Momenteel zijn de grote leiders ongeveer even oud. Net zo oud als ik.

Mijn lievelingswens zou zijn om weer pacifist te worden, zoals ik vroeger was. Maar steeds regelmatiger fantaseer ik over een pistool waarmee ik bepaalde mensen kan vermoorden. De jongen die hier in de straat de 83-jarige zeer lieve mevrouw S. heeft aangevallen en beroofd. De vrouw die de poten van haar hond heeft vastgebonden en hem daarna in de Prinsengracht heeft gegooid. De jongens die twee jaar lang hun klasgenootje hebben gepest waarna hij zelfmoord pleegde.

De politie pakt me en ik krijg, weet ik veel, tien jaar gevangenisstraf. Wat maakt het uit, over drie, vier jaar ben ik vermoedelijk dood of zo seniel dat ik niet eens weet wie ik ben en waar ik leef. En zo ontwaakt in mij de fascist die ik verafschuw. Het gaat vanzelf. Dat ik me nog weet te beheersen komt door de dunne laag beschaving die ik nog bezit, al zit die onder het brokkelige craquelé.

Dat gevoel wat ik ken, hebben die leiders ook, maar dan met minder beschaving.

De dood, vernietiging, lijden, raakt ze niet meer; vanaf je vijftigste sterf je namelijk al bij stukjes en beetjes. Je weet dat er eigenlijk geen oplossingen zijn. Je wilt de boel schoon achterlaten…

Ik wou dat ik het Iraanse volk dat die ayatollahs weg willen hebben een mooie nucleaire bom kon geven. Vertel maar niet verder.

Schunnige Zinnetjes

• Dus door die afslank-injectie raak je vergiftigd waardoor je geen zin meer in eten krijgt. Kan je dan niet beter een half uurtje naar Rob Jetten kijken.

• Het verschil tussen die afslank-injectienaald en mijn vriendin is totaal weggevallen.

• Door die afslank-injecties is mijn vrouw een verdunde oplossing van zichzelf geworden.

• Als er wordt gelachen tijdens bepaalde talkshows hoop ik altijd dat er één of twee letterlijk stikken van de lach.

• In het Stedelijk Museum krijgen witte mannen tegenwoordig de zwarte piet.

• Eerlijk is eerlijk: Affelay heeft niet de harten van de Nederlanders gestolen.

• Identiteit: Als Nederlander voel ik mij in Amsterdam heel vaak een bedreigde jongen uit het Midden-Oosten.

• Identiteit: Als voetballer van het Nederlands elftal voel ik me Duitser.

• Als straf moesten de Nedelandse voetballers in de kleedkamer naar een opname van “Orgel Joke” luisteren.

Delen

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Is Israël verneukt door Trump?

Ik vraag me weleens af of dat de wraak van Trump is, omdat hij zich door Netanyahu had laten overhalen om mee te vechten tegen Iran.

Zou dat dan niet erg kinderachtig zijn?

Ja, dus waarschijnlijk heb ik gelijk. Ik vind het zelf wat goedkoop om te schrijven, maar internationale politiek gaat over machtigen die zich identificeren met gorilla’s en chimpansees.

Ooit interviewde ik de bekende primatoloog Frans de Waal die hierover een geleerd boek had geschreven (“Chimpanseepolitiek”, 1999). De Waal toonde aan dat chimpansees allianties aangaan, elkaar verraden en vervolgens weer alles afkussen als het te gevaarlijk wordt - of elkaar tot de dood de hersens inslaan. Sinds die tijd zie ik alleen maar apen in deze dierentuin die wereld heet. Dat is vervelend maar ik kan niet anders.

Tevens leerde ik van mijn oude leraar Geschiedenis dat je eigenlijk nooit mensen met dieren mag vergelijken. Hij liet plaatjes in de klas rondgaan uit de Tweede Wereldoorlog waarop je een Jood zag afgebeeld als een rat.

(Ik kan dit nu wel schijnheilig vertellen, maar ik herinner me donders goed dat Jimmy van S., toen hij dit plaatje zag, uitriep: “Is dit een tekening van mijnheer K.?”, waar wij allemaal heel erg om moesten lachen omdat de gelijkenis (bril, grote neus, onbetrouwbare blik) enigszins treffend was. Onze leraar werd zo kwaad dat hij ons uitgebreid en tamelijk beeldend over de Auschwitz vertelde, over kinderen die werden vergast, over liquidaties, over het uitrukken van tanden, nagels en tongen, over schemerlampen en zeep, u weet waar ik het over heb. Tot sommigen gingen huilen. Het was een les voor het leven.)

Waarom heeft Trump zich door Netanyahu laten overtuigen?

Bibi is natuurlijk de echte alpha van de twee. Soldaat geweest, een reputatie wat vrouwen betreft en in feite slimmer en diplomatieker dan Trump. Ik geloof wel dat Trump naar niemand luistert, maar juist wel naar Bibi. Die kan een klein landje met relatief weinig inwoners werkelijk zo groot doen zijn dat het de wereldpolitiek beïnvloedt, terwijl Trump het moet hebben van grootspraak zonder consequenties. Bibi heeft gevochten en kan nog vechten, Trump dreigt als tweede natuur. Allemaal leuk om dat in de dierentuin te mogen bestuderen.

Maar hoe zit het nou met de beta-apen? (Ik vind het, nogmaals, heel goedkoop, om in de apenvergelijkingen te blijven, maar ik hoef Boekestijn en De Wijk niet te horen; voor de analyses kan ik gewoon naar Artis.)

We zagen bètachimp J.D. Vance die moest onderhandelen met een bètachimp van de Revolutionaire Garde.

Even vragen wat apenvrienden te zeggen hebben in de Apenheul, het Clingendael van Nederland.

“Wij chimps van een lagere orde zijn altijd in de weer met het verbeteren van onze positie. Je ziet dat ook aan Vance en Rubio. Vance wil met Iran onderhandelen, omdat hij denkt dat hij daarmee bij Zilverrug Trump een betere positie krijgt. Chimp Rubio gaat zijn eigen weg. Die vlooit de Zilverrug alleen maar. Net als de Republikeinse chimp Lindsay Graham, die tegen de deal is, maar ook een dubbelzinnige uitleg geven kan. Ach, het is allemaal zo eenvoudig.”

Aldus Sjimmie.

“Maar hoe zit het nu met Vance en die Iraniërs?’’

“Nou”, zei Chimp Raymond Mens (geen familie, maar ze lijken wel op elkaar vind ik. Misschien hele verre familie). “Dat zijn alfa’s en bèta’s van een totaal andere stam,” zei Mens, “en dan krijg je het gevecht om de macht. Dat wordt meestal gewonnen door de sterkste of de oudste. Uiteindelijk gaat het om respect dat er moet zijn, of afgedwongen moet worden.”

“Dank je wel, aapje Raymond Mens”, zei ik, want ja, het leek me een uitstekende analyse. (Dat kunnen die Mens-aapjes goed, hoor.)

Trouwens, in de dierentuin waar ik was, was in vergelijking met de rest van de omgeving een heel klein afgesloten gebiedje, een soort tuintje, waar ik tamelijk intelligente chimps zag.

“Hoe denken jullie hierover?”, vroeg ik aan chimp Hannah. (Een vrouwtje. Ik hoorde destijds van Francois de Waal dat vrouwelijke chimps best alfa’s kunnen zijn.)

Hannah haalde haar schouders op en zei: “Niemand houdt van ons, hoe ze ons ook willen vlooien. Dus wij zijn allemaal alfa-apen hier. Daar wordt men boos over. Maar naar welke dierentuin wij ook gaan, ook daar worden we met de nek aangekeken.”

“Maar Hannah, wat denk je van die deal tussen Amerika en Iran?”

“Wordt niks. Of iets waterigs. Misschien iets voor de goede sier. Het houdt niet lang stand.”

“Nog één ding, Hannah. Heeft Israël Trump verneukt?”

“Wie zich graag laat, verneuken moet je verneuken,” zei ze.

Delen

Schunnige Zinnetjes

• Sinds ik net zo veel aspirine slik als Trump vloeit er bloed.

• Bij de NPO: “Dames en heren: we spreken niet meer over ‘de genocide van Israël’, maar over ‘de genocides van Israël’. Meervoud dus. Dit op verzoek van de VN, want alleen maar ‘genocide’ werkt niet.”

• Archeologen in 3026: “Vermoedelijk zijn dit de resten van een nooit afgebouwde balzaal.’”

• Amsterdamse ratten eisen excuses van de burgemeester omdat er te weinig vuil in de straten wordt achtergelaten.

• Laatst dacht ik dat ik met mijn vrouw naar bed ging, maar het was een fles zonnebrandcrème.

• In Iran zijn ze overgegaan tot het ophangen van mensen die lijken op Trump, J.D. Vance en Netanyahu.

• De mens is wreed omdat hij zijn eigen angsten wil bezweren, maar hij schrikt van zijn eigen geweld.

• Zouden die asielzoekers met hun hand op de koran durven zweren dat ze homoseksueel zijn?

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Nieuw op Nijmans Nieuwsbriefje? Schrijf uzelf - gratis - in en mis niks:

Abonneer nu

Historicus, journalist, Amerika-romanticus en vriend van de show Geerten Waling schreef een boek over het Nederlandse fundament onder de Amerikaanse Droom, getiteld Amerika, dat zijn wij (mijn recensie hier, ongezien aanschaffen daar). Dat boek vloog in no time naar een tweede druk.

Theodor en ik vroegen Geerten om zijn licht te schijnen op de stralende stad op de heuvel die de Verenigde Staten zijn, en praten in deze Radio Blauwe Hap onder meer de keizerlijke pretenties van Donald Trump en het democratische touwtrekken vanaf beide zijden van het sociale spectrum in de VS.

We bespreken ook de politieke taalpolitie die het Nederlandse debat domineert, de vernietigende krachten van DEI en de tegenbeweging die het oproept. En we DUIDEN, als de duiders die we zijn, de populariteit van democratie in het algemeen, en wat er voor nodig is om onszelf en de westerse verdiensten een beetje luider te vieren.

Geerten was eerder al eens live te gast:

MP3 voor Lex

Hoe het tenslotte met Nijmans Nieuwsbriefje en Mijnheer de Hoofdredacteur gaat, en of dat ook nog 250 jaar kan bestaan, leest in deze overpeinzing van het laatste lustrum voor de vijftig.

Ha die Bartholomeus,

In 1967 hoorde ik het woord ‘ontiegelijk’ voor het eerst. We kampeerden in Frankrijk en een Nederlands meisje vond alles ontiegelijk leuk, ontiegelijk mooi, ontiegelijk lekker en ontiegelijk gezellig.

Op internet vind ik: Ontiegelijk: 1) Buitengewoon 2) Bijzonder 3) Onnoemelijk 4) Reuze 5) Reusachtig 6) Enorm 7) Allemachtig 8) Geweldig 9) Geweldig veel 10) Zeer.

Klopt wel.

In die vakantie werd alles voor mij “ontiegelijk”. Ik raakte ontiegelijk verliefd, ik dronk daarom ontiegelijk veel rode wijn en rookte ontiegelijk veel Gaulloises Brunes. (Heerlijk was dat. Bestaat niet meer, helaas - ik geloof dat ze in die tabak stukjes asfalt en varkensmest deden.) Ontiegelijk verdween uit mijn vocabulaire, het veranderde in “super” en daarna in “vet.” Ik zal wel wat woorden hebben overgeslagen.

We hebben steeds andere superlatieven nodig, want met name superlatieven zijn net papieren schoenen, je trekt ze aan, je loopt een blokje om en je hebt alweer nieuwe nodig.

In mijn ontiegelijk-tijd was ik trouwens ontiegelijk links.

Maar tegenwoordig ben ik niet geëvolueerd tot gewoon rechts. En zelfs ben ik niet extreem rechts, en ook niet radicaal rechts, maar ik ben omgetoverd tot racistisch- en fascistisch rechts. Houzee! Ik bedoel: hoera!

Ik snap de bedoeling: je moet worden beledigd en tegelijkertijd wil men anderen laten weten dat je totaal niet deugt.

“Hier is Theodor. Het fascistisch rechtse Hitlermannetje.’’

Vind ik dit erg? Natuurlijk vind ik dit erg. Mijn moeder in de hemel hoort en leest dat ook en die maakt zich al zulke zorgen.

Nu mag je mij van alles beschuldigen, maar ik zie een overeenkomst met de idiote “genocide”-beschuldiging over Israël.

Heeft Israël gaskamers? Rijden er treinen met zomaar opgepakte Palestijnen, die samen met hun kinderen ergens in de ovens van Tel Aviv vergast worden? Worden er Palestijnen op de universiteiten in Israël geweigerd? Zijn er volstrekt foute Joodse rechters? Wordt er Palestijnse kunst door de Israëli’s geconfiskeerd? Is de democratie afgeschaft? Ik kan zo wel doorgaan met het opsommen van de verschillen tussen Israël en Hitler-Duitsland.

Waarom ga je Israël expres genocide verwijten terwijl dagelijks de bewijzen zich opstapelen dat daar geen sprake van is. Het kan geen oprechte begaanheid meer zijn met het Palestijnse volk, het kan ook geen genuanceerd historisch besef wezen. Het kan evenmin zo zijn dat het een geëngageerd opkomen is voor een moslimminderheid, want de Joden zijn momenteel een minderheid.

Een bedreigde minderheid zelfs. Een minderheid die wordt opgejaagd. Sommige Joden voelen zich genoodzaakt ons land te ontvluchten, zoals Sigmund Freud, Friedrich Hayek, Karl Popper, Billy Wilder, Otto Preminger, Arnold Schönberg, Stefan Zweig, Joseph Roth, Elias Canetti en nog vele anderen destijds uit Oostenrijk moesten vluchten.

Weg was alle cultuur in Wenen.

Weg zal geweldige cultuur hier in Nederland zijn als de Joden dit land verlaten. Men pest, treitert en discrimineert de Joden omdat men domweg een hekel aan ze heeft. Het is puur antisemitisme en al dat zogenaamde mededogen met het Palestijnse volk is schijn. Het is welbewuste naïviteit.

“Maar is het niet schandelijk wat het Israëlische leger doet?”

“Niet schandaliger dan wat Hamas doet.”

Je kan het duizend keer zeggen: oorlog is het aan beide kanten plegen van oorlogsmisdaden. Er bestaat niet zoiets als die kleuterdreun: “Wij voeren heel eerlijk oorlog, juf. Hullie niet.”

Bedenk iets onmenselijks, een leger in oorlog doet het. Sadistische fantasieën zijn grenzeloos. En wat nu als het ene leger sterker is dan het andere? Dat sterke leger wint dan. Wat is sterker? Als je beter kan oorlogvoeren, als je slimmer, intelligenter bent.

En uiteraard moeten bedreigde Nederlandse Joden vluchten. Dat is verstandig. En waar vluchten ze dan heen? Naar Israël. Is dat echt verstandig? Jazeker. Ofschoon Israël nog dagelijks wordt bestookt met raketten, voelt men zich daar veiliger.

“Zeg, al die Joden die dan naar Israël vertrekken, is dat geen vorm van zionisme?”

Even kijken wat de Anne Frank Stichting zegt over het zionisme:

“Het zionisme kwam voort uit de overtuiging dat het Joodse volk, vanwege eeuwenlange vervolging, alleen veilig zou zijn en zijn culturele identiteit kon behouden als het zelfbeschikking had in een eigen staat.”

Eeuwenlange vervolging, inderdaad.

En dan maak je in Amsterdam dus die Jodenjacht mee. Wegwezen - zou ik ook doen.

Maar zionisme is toch fascistisch? Dat is toch racistisch? Dat is toch extreemrechts? Dat is toch radicaalrechts? Ontiegelijk rechts bedoel ik?

Tja, in mijn ontiegelijk-tijd, vonden we dat allemaal. Dat was mode. De RAF was mode, de CPN was mode, de PSP was mode. (Weet u dat ik nog heb meegezongen met dat vreselijke liedje Zeven dagen lang van Bots, dat wij zagen als een communistisch strijdlied? We vonden dat een ontiegelijk goed nummer. Je kreeg er demonstratiezin van.)

De beslissingen van de Amsterdamse gemeenteraad zijn bedreigend voor Joden. Wat er op de Amsterdamse universiteiten gebeurt, is bedreigend voor Joden. Wat op straat gebeurt, is bedreigend voor Joden. En ik blijf het herhalen: wat ze op radio en televisie horen en zien, is bedreigend voor ze.

Op Texel - u leest het goed - op Texel werd in de Weverstraat in Den Burg de winkel van een tachtigjarige evangelist besmeurd met hakenkruizen en een davidster.

Ontiegelijk armoedig. Ontiegelijk pijnlijk. Ontiegelijk schandalig.

Dat besmeuren van de winkelruit van een tachtigjarige evangelist is fascistisch. Het rijmt met de Kristallnacht in 1938. Dat constant bedreigen van Joden is fascistisch racistisch. Het spijt mij, maar ook ik ben bang geworden voor wat ik om me heen zie en hoor. Ik zie verwende kinderen uit Amsterdam-Zuid op een flotilla-vlot, samen met sympathisanten van Hamas. En ook sommige Joodse intellectuelen als Grunberg en directeur Oxfam Novib Michiel Servaes (ik weet eigenlijk niet of dat intellectuelen zijn, ze afficheren zichzelf geloof ik wel zo) uiten voor Joden bedreigende teksten. Zelfs sommige leden van het net opgerichte PRO stonden, zoals journalist Carel Brendel aantoonde, ooit met Hamasleiders op het podium. En dan heb ik het nog niet eens over Forum voor Democratie, waar leden lid van zijn die de Holocaust “relativeren”.

Ik kan zo wel doorgaan. Moet ik dan aan Joodse vrienden het advies geven: blijf maar in Nederland, mispoche? Dat zou wreed zijn. Aan de andere kant wil ik niet dat Joden vertrekken. Amsterdam zonder Joden is Islamabad met alleen maar Islamieten.

Delen

Schunnige Zinnetjes

• “Wat fikt daar?” - “Dat is Amsterdam omdat ze het WK hebben gewonnen.”

• “Wat fikt daar?” - “Dat is Nederland omdat we het WK hebben verloren.”

• “Wat fikt daar?” - “Dat is Amsterdam omdat Marokko het WK heeft gewonnen”

• “Wat fikt daar?” - “Dat is Amsterdam omdat Marokko het WK heeft verloren.”

• “Wat fikt daar?” - “Dat is de rest van Europa, omdat… zomaar.”

• Cultuurverschil: Als je verkrachten neuken gaat noemen.

• De beste advocaten hebben tegenwoordig straf nodig.

• Wat krijg je als een tbs-kliniek openstelt? Een AZC.

• Tegen de hoofdpijn slikken aspirines vaak Trump.

• Ik heb me laten vaccineren tegen de corona-verhoren.

• Iedere keer als Marion Koopmans in beeld komt, beginnen hier de djembés vanzelf te trommelen.

• Mao de Graaf.

• Heeft Hans van Mierlo nu ook al Dilan versierd?

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!

De raad zal deze week instemmen met een voorstel van D66, GroenLinks (of hoe ze zichzelf ook noemen) en DENK om de Joden nog verder in het verdomhoekje te drukken.

Het stadsbestuur zal formeel uitspreken dat ‘banden met organisaties die bijdragen aan oorlogsmisdaden of misdaden tegen de menselijkheid onwenselijk zijn.’ In wezen wordt antisemitisch BDS-activisme in Amsterdam gewoon wet, waarmee Palestijnse terreur de facto beloond zal worden en Mokum minder leefbaar wordt voor "duh zionistuh”.

Van ‘meer ambtelijke controle’ (HALLO! AUFMACHEN!) op ‘inkoopketens’ die handel drijven met Israëlische bedrijven in Judea en Samaria tot het ‘verkennen van steun aan wederopbouwprojecten in Palestijnse gebieden’ (de stad op palen gaat helpen met tunnels graven?), zal Amsterdam alles doen om dit latente antisemitisme ‘actief te communiceren richting bedrijven, culturele instellingen, sportorganisaties en onderwijsinstellingen.’

Ja Theodor, die Amsterdamse vrijheid is geleefd, en opgebruikt - wat rest zijn de stinkende hopen vullis. Dat is niet jouw schuld maar het is inderdaad absurd.

Bronnen & verwijzingen

Zie AT5 of DKDWNBNZN voor het progressieve dertienpuntenplan, dat door D66, PRO en DENK wordt overgenomen uit de antisemitische actiepunten van het ‘Amsterdam Palestina Referendum’ (APR), een vuig samenraapsel van pro-Palestijnse en Hamas-steunende kliekjes:

Gelukkig er ook nog Sam Harris, in eigen tekst of bij Haviv Rettig Gur. Maar hoe zeer de Joden ook de media & de wereld zouden beheersen, volgens Andrew Fox verliest Israël de propagandaoorlog - en daarmee z’n internationale legitimiteit.

Sam Harris

Why I Won’t Debate Critics of Israel

Many readers and podcast listeners have been dismayed by my enduring support for Israel and now urge me to debate someone—really anyone—drawn from a growing cast of scholars, grifters, and moral lunatics who have made that beleaguered country their professional or psychiatric obsession. The…

Read more

a month ago · 6646 likes · 1179 comments · Sam Harris

Haviv Rettig Gur

120: Sam Harris on tribalism, religion, and what actually saves us

To support our work, please consider joining our Substack (https://havivgur.substack.com/ ), or Buy Me a Coffee (https://buymeacoffee.com/havivrettiggur …

Listen now

a month ago · 127 likes · 4 comments · Haviv Rettig Gur

Andrew Fox

Israel’s greatest threat isn’t Hamas, Hezbollah or Iran

With tedious regularity, I am accused of being a paid Israeli shill. It is what people reach for when they do not want to engage with what I have actually said. It is easier to imagine a transaction than an argument, easier to believe there must be a cheque somewhere than to accept that a person might look seriously at Israel, Gaza, Hamas, the West Bank…

Read more

25 days ago · 2 likes · Andrew Fox

Deze Radio Blauwe Hap gaat ook over de corona-verhoren, Amerika en het (gebrek aan) Nederlandse nationale trots en weerbaarheid:

MP3 voor Lex

Haal meer uit Bart Nijman in de Substack App

Beschikbaar voor iOS en Android

Download de App

Ha Bart,

Op de Italiaanse televisie hiero was een man die erg leek op Aboutaleb, in islamitische klederdracht, en ik had geen idee waar hij het over had, maar hij was professor in het een of ander aan een universiteit in Rome.

Een geleerde.

Toen de camera wat uitzoomde droeg hij ook zo’n Palestijnse sjaal om zijn nek. En ik hoorde dat hij sprak over Israël dus ik zapte snel door.

Het ging mij om iets anders.

Ik bedacht op dat moment namelijk dat er in Nederland zo weinig functionarissen zijn die afstand nemen van hun islamitische geloof.

Ik heb je weleens verteld dat ik in de jaren zeventig van de vorige eeuw kort verkeerde in een groepje vrienden (en vriendinnen!) van de Socialistische Jeugd. Een groot gedeelte van hen was ex-katholiek of ex-gereformeerd en als ik aan ze terugdenk vermoed ik dat ze het geloof van hun ouders hadden verruild voor het geloof der kameraden (zoals Karel van het Reve het noemde).

Ze geloofden niet meer in God omdat Die volgens hen niet bestond en Marx had wel bestaan. Het was het begin van de ontkerkelijking. Over het algemeen waren ze blij te zijn bevrijd. Mijn vriend Anton zei het destijds zo: “Ik geloof niet meer in God, en ik ben één keer in de veertien dagen katholiek. Dat is als ik naar Eindhoven ga om mijn was naar mijn moeder te brengen.”

Hij bedoelde dat hij dan voor zijn moeder deed alsof hij nog katholiek was. Dat begreep ik. Moeders zijn gauw overstuur. Hypocrisie is dan een uitstekend smeermiddel, maar dan wel alleen voor je moeder. Hypocrisie eet namelijk uiteindelijk je moraal op. De oude religie werd folklore. Soms een stel rituelen die hun eigenlijke betekenis had verloren.

Wat mij nu opvalt is dat je maar heel weinig islamieten hebt die van hun geloof afstand nemen.

Nu hoeft dat ook niet, maar het komt mij voor dat er steeds meer orthodoxe islamieten opduiken.

Read more

Ha Bartholomeus,

Ik heb een paar antwoorden op vragen die je me niet hebt gesteld. Dat lijkt me altijd handig.

Eigenlijk wilde ik over die idiote burgemeester van ons schrijven die zich weer in een geëngageerd kunstwerk had gekleed, maar wijlen mijn goede vriend Van Gogh verbood mij altijd om grappen te maken over kunstwerken met de opmerking: “Over mijn oom Vincent werden ook altijd grappen gemaakt door de domste domoren.”

Ik zwijg dus over ons Femke die ondertussen over straat paradeert in een jurk van een paar honderd vlaggen van landen waar de LHBTQI+-gemeenschap onderdrukt wordt.

Wat zal Iran van deze kunst vinden? Ik zal het zeggen: als Femke in deze feestelijke jurk gisteren in Teheran over straat had gelopen, zou ze vandaag zijn opgehangen. Op die jurk herkende ik trouwens de Palestijnse vlag. (Die zie je namelijk tegenwoordig overal in Amsterdam. Die hangen aan de gevels en daar wordt in marsen mee gevendelzwaaid op een manier die Leni Riefenstahl tot grote hoogte zou inspireren).

In de tussentijd maakt Femke zich druk over het volk van die vlag die homo’s en Joden haat en ze liquideert of aan de galg laat bungelen. Ze herdacht met de Palestijnen de “Nakba.’’ want oh oh, dat was zo’n “verdrietige dag” voor de Palestijnen…

Maar goed, die jurk was een kunstwerk, daar zeg ik dus niets over, maar degeen die hem droeg, kleedde zich daarmee in hypocrisie en walgelijke dubbelhartigheid.

Geen wonder dat steeds meer Joden Amsterdam willen verlaten. Misschien weet jij dat Bart: waarom is antisemitisme toch zo’n populair “isme,” zo’n aantrekkelijke ideologie waarvan steeds meer menselijke gedrochten gaan likkebaarden?

Ik heb vroeger enkele radioprogramma’s gemaakt over Adolf Eichmann, de man die precies wist hoe je Joden naar de kampen moest deporteren. Tijdens zijn proces in Jeruzalem in 1961 wilde men weten waarom hij toch zo’n antisemiet was. Hij zei: “Ik moest gehoorzamen. Het was mijn plicht.” Hij wilde daarmee suggereren dat hij een eenvoudig menneke was, die mee moest doen van de boven hem geplaatsten. Hij hoopte dat die zogenaamde eenvoud hem zou beschermen. Zo van: ik ben niet de bedenker van dit alles, ik deed gewoon wat mij was opgedragen. Achteraf bleek hij gelogen te hebben en was hij wel zeker een fanatieke antisemiet.

Hetzelfde zie ik een enigszins vergelijkbare beweging bij de Moderne Antisemiet. Die menen dat het hun plicht is om tegen Israel en de Joden te zijn. Waarom? Omdat ze dat horen van hun docenten, omdat ze dat horen van bekende televisiepresentatoren, omdat ze dat elke dag horen op de radio, omdat ze dat lezen in alle invloedrijke kranten van Nederland waar andere geluiden domweg worden weggesneden, omdat ze dat horen van politici die in de Tweede Kamer zitten, omdat ze het horen van burgemeesters, omdat ze dat kunnen opmaken uit de woorden van de premier van Nederland. Maar waarom zijn dàt dan antisemieten? Ook uit plicht?

Ach, de meesten plagiëren hun mening van elkaar. Men heeft ontdekt dat een racistische slip of the tongue (“Die rotjoden…zionisten bedoel ik…Israëliërs…”) opeens weerklank vindt; je kunt je ermee verheffen, je maakt er vrienden mee, je vindt er de warmte en bescherming van de groep. Je wint er stemmers mee. En men zegt dat je ‘goed’ bent.

En wie wil er niet goed zijn?

De Joden zijn in dit verhaal slecht. Je wilt toch geen Jood zijn?

Maar waarom heeft men dan ten diepste een hekel aan Joden?

Ikzelf ga dat te zijner tijd aan God vragen, al denk ik dat ik het antwoord wel weet en dat je kunt samenvatten in één woord: jaloezie.

Verdomme, laten we eens een keer eerlijk zijn. Wat heeft dat stomme Islamitische geloof nou opgeleverd? De orthodoxe Joden zijn ook niet mijn vrienden, maar dat is een intern conflict binnen de Israëlische bevolking. Maar waarom zou je al je talent en geld steken in tunnels bouwen om Israël te verslaan? Waarom een oorlog uitlokken in de zekerheid dat je die gaat verliezen?

Ik weet het wel: de Palestijnen doen net of de dood geen betekenis voor ze heeft. Ze vieren de doodscultus. Mag. Maar besef dan wel dat je jezelf ten onrechte tot slachtoffer maakt. Als je krijgt wat je uiteindelijk wilt - de dood - verdien je de term slachtoffer niet.

Hamasstrijders zijn geen slachtoffers, het zijn gruwelijke, haatdragende daders onder het mom van slachtoffer. Maar vele Nederlanders willen ze als slachtoffers zien. Omdat ze, in vergelijking met de Joden in Israël, de Palestijnen zielig vinden. Hoe neerbuigend is dat! Zielig is een ongepast woord geworden als je dat van bloeddorstige Palestijnen vindt.

(Generaliseer ik te veel? Dan moet je het zeggen, hoor. Ik denk nogal eenvoudig).

Is het zielig dat je welbewust de dood zoekt nadat je Israël hebt aangevallen in het besef dat Israël keihard zal terugslaan? Ja… dat heeft inderdaad iets zieligs. Zeker tegenover de eigen bevolking. Maar dat is niet wat het groeiende leger van antisemieten vindt.

De grote invloedrijke denkers van de vorige eeuw waren Marx, Freud en Einstein. Drie Joden met een gigantische invloed op het gebied van de economie, de psychologie en de wetenschap. Ik geloof dat het Harry Mulisch was die betoogde dat door het wettische karakter van het Jodendom, de constante bestudering van de Tora en de Tenach, de mystiek van het geloof door hen werd gerelativeerd.

De economie kende wetmatigheden waardoor je de geschiedenis, volgens Marx, kon analyseren door de klassentegenstellingen op te merken; de menselijke geest kende eveneens wetten waardoor het onbewuste geopenbaard werd, en de wetten van de natuurkunde die Einstein opstelde, gaven een ander inzicht in tijd en ruimte. Wat had de islam ons daarover te bieden?

Je weet dat ik AI of ChatGPT graag vergelijk met God. (Is Sam Altman van Chat ook niet van Joodse afkomst?). Wat doe je bij AI? Je moet vragen stellen. Prompts. Dat is precies wat interviewer Ischa Meijer mij vertelde over het Jodendom.

Ik vroeg aan Ischa: “Wat typeert het Jodendom?” Het was een dag voor of na sederavond en hij zei: “Vragen stellen.” “Waarom?’’ vroeg ik. “Omdat we niet weten waar we zijn, waar we naar toe moeten en wie we zijn.”

En onmiddellijk daarop meteen: “En wie ben jij?” (Over die vraag denk ik trouwens nog steeds na.)

Het lijkt mij duidelijk: Joden stellen vragen; Islamieten stellen eisen.

Share

Schunnige Zinnetjes

….zijn vandaag achtergebleven in Italië, want Theodor heeft eigenlijk vakantie.

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!

Subscribe now

Subscribe now

Begeleidend bij dit schrijven en het gesprek in de podcast, hebben we vandaag een fragmentje van Keyvan Shahbazi bij WNL, een vileine post op LinkedIn van Dolf Jansen en Jamal Ouariclownbassie (“collega”-columnisten van Ephi bij Trouw), een trailer van Doem-Docu des Doods, The AI Doc (Or How I Became A Apocaloptimist) en een bindende luistertip om Tristan Harris bij Sam Harris aan te horen. En nu gaan we hummus eten.

Sam Harris

Escaping an Anti-Human Future (Ep. 469)

Sam Harris speaks with Tristan Harris about the dangers of AI and the race to build it. They discuss the new documentary The AI Doc: Or How I Became an Apocaloptimist, the lessons of The Social Dilemma, the arms race dynamics between AI labs, the “intelligence curse” and its implications for human political power, the psychology of tech CEOs indifferent…

Listen now

3 months ago · 356 likes · 52 comments · Sam Harris

MP3 voor Lex

Get more from Bart Nijman in the Substack app

Available for iOS and Android

Get the app

Schrijf u in voor deze nieuwsbrief en u krijgt iedere woensdag een Blauwe Hap van Theodor Holman geserveerd.

Subscribe now

Er zijn altijd een paar zekerheden in het leven.

Je kunt ongehinderd Israël betichten van genocide en je kunt altijd beweren dat Trump niet goed bij zijn hoofd is.

Bewijzen?

Wat betreft Israël stapelen de bewijzen zich op dat het geen genocide was, wat zij in Gaza aan het uitvoeren waren, maar dat ligt met Trump en zijn gestoordheid wat ingewikkelder.

Toegegeven: Hij bezigt harde taal en als hij iemand aan wie hij een hekel heeft voor lul kan zetten, zal hij het niet laten. Dat hij Biden constant aanvalt, snap ik niet. Inderdaad: nergens voor nodig. Het is misschien niet “presidentieel” wat hij doet, al draagt hij er een keurig maatpak bij, maar waar staat geschreven wat presidentieel is?

Ik zou zeggen: al wat de president doet, is presidentieel. Dus wil hij schelden? Dan is het presidentieel om te schelden. Wil hij lanterfanten, dan is het presidentieel om te lanterfanten.

Waar ik om moet lachen, is dat bijvoorbeeld Arend Jan Boekestijn en Rob de Wijk in hun podcast elke dag betogen dat Trump van Lotje getikt is. En waarom? Nou, omdat hij dus Maduro gevangen heeft genomen omdat die werd verdacht van drugsterrorisme. Drugs is een gigantisch probleem in Amerika en ben je van Lotje getikt als je daaraan iets aan doen, omdat je merkt hoe je jeugd daar aan onderdoor gaat? Ik vind dat meevallen.

Was het onverstandig? Wellicht. Maar niet zo onverstandig dat ik Trump als totaal gestoord zou willen classificeren. Wat heeft hij dan, volgens de opiniemakers, voor gestoords gedaan?

Hij heeft Israël geholpen te strijden tegen Iran. Iran, een fascistische en theocratische staat, wiens grote doel is om Israël desnoods met atoombommen van de kaart te vegen. Is het dom dat Trump dat gevaar ziet en maatregelen neemt? Valt me ook wel mee. Als het hem lukt om Iran te laten afzien van het verrijkt uranium, vind ik zijn strijd verre van idioot. En als het hem niet lukt? Ja, dan heeft hij in ieder geval Iran ernstig verzwakt. Is dat een blijk van verregaande dementie? Ik meen van niet.

Onlangs - zaterdag 9 mei 2026 - hadden Boekestijn en De Wijk in hun podcast een corrupte psychiater uitgenodigd. Corrupt omdat de psychiater - zijn naam is Jules Tielens - Trump zelf niet had gezien, maar op verzoek van B. en de W. ging beweren (ach, hoe origineel) dat Trump… een narcist is.

Een narcist!

En gevaarlijk natuurlijk! En dom ook. En onvoorstelbaar enzovoort enzovoort.

Origineel is het niet. In 2017 verscheen al in Amerika The Dangerous Case of Donald Trump: 27 Psychiatrists and Mental Health Experts Assess a President, geschreven door Bandy X Lee.

En wat zeiden die psychiaters? Nou, dat Trump een narcist was, geen empathie kende, gevoelig was voor bewondering, etc. etc. We kennen het liedje. De earwurm die voor 99,8 procent van alle wereldleiders opgaat.

Het boek werd door serieuze critici, die zelfs tegen Trump waren, gekraakt omdat ze vonden dat er een ethische lijn was overschreven, namelijk de Goldwater Rule.

(“The Goldwater Rule, established by the American Psychiatric Association (APA)in 1973, states it is unethical for psychiatrists to offer a professional opinion on a public figure’s mental health without a personal examination and authorization. It prohibits diagnosing public figures from afar to protect professional integrity.”)

Maar psychater Jules Tielens wil graag gehoord worden, wenst dus nog liever in de publiciteit te zijn, houdt van bewondering (hij heeft uiteraard een eigen podcast) en mag zich graag hard uitdrukken. (“Trump is gevaarlijk gestoord.”)

Kortom: psychiatrisch gelul dus.

Maar is Trump nou zo gestoord?

In 2011 (updated in 2016) verscheen niet The art of the deal van hem dat iedereen citeert, maar een heel ander boek: Time to get tough. (Make America Great Again). Hoofdstuk na hoofdstuk legt hij uit wat hij met Amerika wil doen - en voor een groot gedeelte heeft gedaan!

“Hij heeft het vast niet zelf geschreven?”, hoorde ik iemand zeggen, “Het is vast een uitgewerkt bandje.”

Je hoeft maar een paar regels te lezen of je hoort Trump praten. En waar hij kan, heeft hij zijn betoog van noten voorzien.

We moeten de olie pakken, we moeten China taxeren om banen hier te houden, lagere belastingen opleggen, stoppen met illegale immigratie… Alles onderbouwd met een grote hoeveelheid noten en rapporten.

Indrukwekkend, zeg ik als narcistisch columnist.

In 2016 schreef hij achterop zijn boek iets aan Obama: “Mr President, you might think the border deaths, narco terrorists, and waves of violent illegal criminals into America are a joke, but the people who live along the border and the communities under siege do not.”

Tough? Hij houdt zijn woord, al pakt het soms verkeerd uit.

Ik vind hem zo gek nog niet.

Share

Schunnige Zinnetjes

…schieten er deze week bij. Maar er is nog een podcast vol schunnigheden en anders leest u De Trip van Ferdinand Hania maar. Theodor serveert overigens ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl:

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!

Subscribe now

Share

Waarom moet je altijd verklaren dat je geen racist bent als je een azc-protest wilt bijwonen? Waarom proberen media, politici en zelfs staatssecretarissen alle migratiekritiek dan wel zo te framen? Werkt het voor of tegen een strenger asielbeleid als Lidewij de Vos naar Loosdrecht gaat om met mensen te praten? Hoe lang nog tot het licht letterlijk uit gaat omdat de stroom op is? Mogen we nog wat hoop houden, of is cynisme het laatste redmiddel?

Wat Ephimenco betreft, lees bij Arthur van Amerongen hoe Trouw hun eigen columnist een Holmannetje lijkt te flikken. Waar het de hoop betreft, luister onderstaand naar het jonge moslim-meisje (naar eigen zeggen Marokkaans) over hoe de hoofddoek niet religieus is, maar een repressie-middel van het islamitische patriarchaat. Om tegen de wil van Theodor toch opgewekt af te sluiten: ook nog een een stukje Zapservice naar Shawn Farash (X), misschien wel de beste Trump-imitator out there.

MP3 voor Lex

Vind Radio Blauwe Hap op deze frequenties

We zenden uit op Spotify, in Apple Podcasts en met beeld via YouTube. Of open deze RSS Feed in je favo podcast-app. Vooral op YouTube zouden we graag meer subscribers op het kanaal willen hebben. Kleine moeite en het kost niks, dus abonneer op het kanaal!

Even een stukje dagboek van een vriend:

“Wat heb ik een leuke dag gehad.

Eerst verbrandde ik een vlag. Dat gaf al veel bevrediging.

Daarna was er een pop - ik kon niet precies zien wie het precies moest voorstellen (ik denk Trump) maar de eigenaar was één van ons - en die hebben we eerst geslagen (die pop dus hè, niet de eigenaar) en daarna hebben we die ook in brand gestoken. Erg lekker.

Maria had oude schoenen (ook kinderschoenen!) verzameld en die hebben we toen naar een portret gegooid wat één van ons had opgehangen. Daarna hebben we dat portret van de muur gegooid en zijn we erop gaan stampen. Pfff, dat luchtte op zeg. O ja, nu vergeet ik nog te melden dat we dat portret uiteindelijk in de fik hebben gestoken. Fantastisch! Het vuur der gerechtigheid! Straks gaan we een herdenkingsmonument bekladden!”

Ach ja…

Ik snap het wel. Zo’n vlag staat voor een land dat weg moet. Dan verbrand je zo’n stuk stof. Dat is goedkoper dan dat land zelf veroveren. Je levert een zeer geringe inspanning - je houdt een vlammetje bij een stukje textiel - en je kunt de illusie hebben dat je een oorlog al hebt gewonnen.

Dat geldt ook voor het bekladden van een monument en daar schrijf je dan een tekst op: “Fuck Israël.” Of: “Genocide!”

Zo’n vlag en zo’n herdenkingsmonument zijn symbolen.

Symbolen zijn handig, hoor je wel eens. Ik twijfel daar aan. Aan een vlag kun je weliswaar meteen zien tot welke stam je behoort, maar je weet tegelijkertijd wie je vijand is. Tegenwoordig zie ik met grote regelmaat grote groepen jongelui met Palestijnse vlaggen zwaaien en antisemitische leuzen schreeuwen. Ik denk dan meteen aan de grote nazi-bijeenkomsten met duizenden nazivlaggen die Leni Riefenstahl in Triumph des Willens (1935) toonde. Die gedachte stelt me enigszins gerust, want de nazi’s die gek waren op vlagvertoon en symbolen, verloren uiteindelijk de oorlog. Enigszins…

Er werden wel zes miljoen Joden vergast, maar uitgeroeid, wat wel de bedoeling was, lukte niet. Zal nooit lukken. In vergelijking met Israël zie je hier trouwens heel weinig demonstraties met Israëlische vlaggen, terwijl daar best reden voor zou zijn, want Joden worden, volgens de laatste onderzoeken, meer en meer gediscrimineerd. Nu hoor ik ook wel dat als je met een Joodse vlag zou lopen je het gevaar loopt in elkaar geslagen te worden. Dat lijkt mij juist, want dat onderschrijft de nazi-ideologie van de Palestijnen die Israël van de kaart wil vegen.

Vlagverbranding en monumentenbekladding is altijd een teken van onmacht. Het polemische gehalte is gering. En omdat de omgeving erdoor wordt verstoord, ontwikkel je meer irritatie dan dat je mensen overhaalt tot jouw standpunten. Je hoort niemand zeggen: “Nu ik die tekst in bloedrode letters op het monument op de Dam heb gezien ben ik ervan overtuigd geraakt dat Israël genocide pleegt.”

Al die symboolvernietigingen, vlagverbranding, monument bekladding, etcetera - hebben trouwens iets kinderachtigs.

Tot het moment… dat mensen een symbool worden. De Twin Towers waren het symbool van westers kapitalisme en de redenering van Al Qaida luidde destijds: “Wij willen het Amerikaanse kapitalisme steunt vernietigen en dus pakken wij de Twin Towers.” Dat daarbij 2753 lieden opkwamen, deerde hen niet. Die mensen in die Twin Towers waren voor Al Qaida ook symbool van het kapitalisme.

Dat er gewone burgers stierven, deerde Al Qaida niet, want ze voerden immers een oorlog tegen Amerika en in een oorlog sterven gewone burgers. Tevens calculeerden ze hun eigen verlies in. Bin Laden zei zelf dat hij Amerika “een lesje” wilde leren. Maar welk lesje? Het kapitalisme werd een ideologie die alleen maar omvangrijker werd.

Na 7 oktober werd duidelijk dat Hamas iets wilde doen met zijn fascistische ideologie en dus vielen ze Israël aan. De Twin Towers was nu een festival met vooral jeugd. En weer hetzelfde. Hamas verloor, zoals Nazi-Duitsland verloor, zoals Hamas verloor. Als mensen symbolen worden, zie je de mens niet meer.

Nogmaals: je ziet Joden eigenlijk nooit Palestijnse vlaggen verbranden. Je hoort nooit van Joden die zomaar, op een zonnige dag in Londen, wat Palestijnen doodsteken. Nimmer heb ik gemerkt dat een Palestijnse filmregisseur zomaar in Amsterdam op straat wordt vermoord. Zelfs het NOS Journaal heb ik nooit horen melden dat een Joodse man eigenlijk geestelijk verward was en daarom zomaar begon te liquideren. Die Joodse man bestaat namelijk niet.

Waar een monument wordt beklad, wil men vernietigen waar dat monument voor staat. Waar een Palestijnse vlag wappert, staat hij altijd op een modderschuit.

Share

Schunnige Zinnetjes

• Je vraagt je soms af hoe lang het nog duurt voordat FvD een Palestijnse organisatie is.

• Nadat ze een stuk monument hadden verkracht, werden ze verwelkomd in hun clubhuis.

• Op bevrijdingsdag sta ik altijd stil bij de zaken waarvan Nederland bevrijd moet worden. Na twee uur sta ik nog stil.

• “Wanneer worden die mensen eindelijk wakker?” - “Als ze dood zijn.”

• Virussen op boot: “Mogen wij ook eens vakantie hebben?”

• Je kunt zeggen van die bedreiger van Amalia en Alexia wat je wil, maar hij had wel smaak.

• Nieuws: Een nieuwe ijstijd heeft de klok een uur vooruit gezet. Opwarming aarde daardoor uitgesteld.

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!

Subscribe now

En wat gaan we er tegen doen?

Niks? Dan wordt het erger.

Gaan we er wel wat tegen doen? (Lespakketten voor scholieren, televisieprogramma’s over hoe erg het is, etc.) Dan wordt het helemaal verschrikkelijk.

Antisemitisme - de Joden deugen niet - is namelijk een conservatieve, gemakzuchtige ideologie die alles kan verklaren wat niet deugt.

De hoge benzineprijzen? Dan komt eigenlijk door de Joden. De oorlog tussen Verenigde Staten en Iran? Ja, dat komt door de Joden in Israël. En de oorlog tussen Rusland en Zelensky dan, daar komt toch geen Jood aan te pas? Fout! Zelensky is een Jood en als hij niet zo koppig was, dan leefden we nu in vrede.

Antisemitisme is de ideologie van de duivel. Ik denk aan Johannes 8:44.

“Gij hebt de duivel tot vader en wilt de begeerten van uw vader doen. Die was een mensenmoorder van den beginne en staat niet in de waarheid, want er is in hem geen waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij naar zijn aard, want hij is een leugenaar en de vader der leugen.”

Was getekend: Jezus Christus.

Harde woorden? Nogal. En niet van de minste.

Het voert te ver om te vertellen waarom Jezus dit over sommige Joden zei, feit is dat hij, als Jood, het ook toen al niet eens was met - zou je nu zeggen - het beleid van Netanyahu en Ben Gvir, om er eens twee te noemen. Maar zoals Jezus het door Johannes liet optekenen, is het net Peter de Kretenzer die zegt dat alle Kretenzer leugenaars zijn. Daarmee schiep hij verwarring over de vraag of hij nu gelijk had of niet. Dit terzijde.

Zoals ik schreef: antisemitisme is gemakzuchtig omdat het een homeopathische ideologie is: voor wie denkt dat het werkt, werkt het, maar wie het wil toetsen, komt bedrogen uit.

Is het verbazend dat het antisemitisme nu toeneemt?

Gemakzucht is altijd een diep putje waar het smerige politieke water meteen naar toe stroomt. En er wordt momenteel veel smerige politiek bedreven.

Jezus Christus, wat heb ik een hekel aan Kati Piri en die Douwe Bob, en de hele fractie van DENK en het FvD! Om er maar een paar te noemen.

Gemakzucht: de Tweede Kamer stemde vorige week over een wetsvoorstel van Kati Piri, een vrouw met een weerzinwekkende hekel aan Joden, om het associatieakkoord tussen Europa en Israël op te schorten en een deel daarvan zelfs helemaal te schrappen. Dat akkoord, zo lees ik, is vooral belangrijk voor de handel tussen Israël en de EU. En wie denkt u dat voor waren? SP, Pro, D66, DENK, PvdD, CDA en FvD.

Had ik u al verteld dat gemakzucht een gif is?

Bij dezen!

En wat moet ik bitter lachen als ik lees:

“Joden vormen minder dan 0,3% van de Nederlandse bevolking, maar antisemitisme vertegenwoordigt een onevenredig groot deel (26%) van de door het OM geregistreerde discriminatiefeiten. De stijging wordt veelal gekoppeld aan internationale spanningen, waaronder de situatie in het Midden-Oosten”.

Ja hoor, mot in het Midden-Oosten: schuld van Joden, dus antisemitisme. Gemakzucht dient de politieke beschouwer. De Boekestijntjes en de De Wijkjes.

Worden de Joden van alle kanten bedreigd? Eigen schuld. Ze horen daar niet te zijn. Maar Hamas heeft Israël toch aangevallen? Dat was geen aanval, dat was het verdrijven van de Joden. Etcetera etcetera.

Wat denkt u, lezer?

Zou het mogelijk zijn om ook maar één lid van DENK anders te laten denken? Denkt u dat het mogelijk is om ook maar één Palestijn te doen inzien dat hij het is die genocidale aspiraties heeft? Hij wordt in zijn manier van redeneren en in zijn conclusies nota bene gesteund door gezaghebbende leden van de publieke omroep, door gezaghebbende functionarissen aan de universiteiten, door invloedrijke journalisten bij de grootste kranten, door kruimelige columnisten bij de weekbladen.

Maar kunnen we dan helemaal niets doen?

Nee, wij niet. We moeten wachten tot het weer eb wordt in de zee van het antisemitisme waar de vloed nog niet op z’n hoogtepunt is. We moeten hopen dat het niet erger wordt, maar hoop is een hap lucht waarmee je de duivel niet bestrijdt.

Hoewel: je mag ook hopen dat Israël zich goed bewapent, zijn grenzen stevig verdedigt en zo een veilig land wordt voor hen die bedreigd worden.

Share

Schunnige Zinnetjes

• Eerlijk gezegd begin ik nu ook te geloven dat God Trump beschermt.

• Hoofdredacteur: ‘Correspondenten waar zijn jullie?’ - ‘Onder tafel, mijnheer de hoofdredacteur.’

• Links: ‘Vroeger waren het de gekken die normalen wilden neerschieten. Tegenwoordig zijn het de normalen die de gekken willen doden.’

• Rechts: ‘De kogel kwam van woke, daar kunnen ze niet schieten.’

• Vraag: Waren die Amerikaanse journalisten bij het correspondentendiner bang of teleurgesteld?

• Trump heeft gelijk met die balzaal. Als mensen dansen, kun je ze minder goed raken.

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!

De USS George H.W. Bush heeft zich als derde carrier strike group bij de USS Abraham Lincoln en USS Gerald R. Ford gevoegd. De drie drijvende oud-presidenten en hun arsenaal wachten daar de orders van president Trump af. Worden de bombardementen hervat, nu onderhandelingen steeds vastlopen of worden afgeblazen? Ook Israël geeft in de tussentijd niet op en strijdt door.

Keyvan blijft optimistisch over een goede afloop voor het Perzische volk maar ook realistisch over de ontwikkelingen. Media en politiek bekommeren zich immers weinig om het lot van het Iraanse volk, vanwege hun overtuiging dat Amerika en Israël eigenlijk erger zijn. Daarvoor weten ‘de linkse media alle idioten binnen de Iraanse diaspora aan het woord te laten’, verzucht Keyvan. En: ‘Alle politici in rode overhemden die voor de mensenrechten waren, waar zijn die mensen?’

Aldus krijgen de opportunist Arend Jan Boekestijn (Keyvan: ‘Die denkt dat Iran een soort Oost-Duitsland is’) en Rob de Wijk (die denkt dat een kernwapen voor Iran ‘stabiliserend kan werken’) het voor de kiezen, evenals de regelmatig bij NPO & DPG opgevoerde ‘Iran-deskundige’ Peyman Jafari, in werkelijkheid een marxistisch-jihadistische charlatan met een verleden vol antisemitische demonstraties.

We bespreken ook de scherpe woorden van Pahlavi jegens de Europese media (zie onderstaande video), plus zijn plannen en voorstellen om een nieuwe Perzische grondwet op te stellen die van het land een seculiere staat moet maken nadat het regime verjaagd is. Afshin Ellian maakt onderdeel uit van de groep die zich daarover buigt. Keyvan blijft ervan overtuigd dat de afloop goed zal zijn, maar: 'Het wordt enorm bloederig en het wordt erger voordat het beter wordt’.

MP3 voor Lex

Reza Pahlavi spreekt Europese media toe

Eerdere gesprekken & gerelateerde artikelen

DieuwsNieuws

'Iran-pakket’ is verkapte duurzaamheidsdrammerij

Het is wel duidelijk dat de feestneuzen van het CDA en de duurzaamheidsdominees van D66 weer in het kabinet zitten: gisteren werd bekend dat het ‘Iran-pakket’ wordt betaald door een accijnsverhoging op alcohol om de energietransitie te versnellen. Never waste a good crisis…

Read more

2 months ago · 76 likes · 5 comments · Dieuwertje Kuijpers

Share

Refer a friend

Bernie Sanders - een linkse politicus in Amerika - vindt het heel erg dat Elon Musk 270 miljoen dollar heeft uitgegeven om Trump herkozen te krijgen.

Ik vind dat wel leuk, eigenlijk.

“Mam, wat kost het om de president van de Verenigde Staten te worden?”

“Op dit moment 270 miljoen dollar, schat. Maar dan moet je ook X hebben. En je dient eveneens wat vrienden te bezitten die wat kranten en televisieomroepen voor je in kunnen zetten.”

Bernie Sanders denkt dat Musk en andere tech-miljardairs Trump steunen om zelf nog rijker te worden.

Ik geloof dat niet.

Wie bloedrijk is en politieke invloed koopt, wil meestal dat hij zijn ideeën sneller kan uitvoeren. Het soort ideeën waarmee hij rijk geworden is. Musk bijvoorbeeld wil naar Mars. Daar heeft hij veel geld voor nodig. Hij denkt dat hij sneller naar Mars kan als Trump de boel bestuurt.

Die andere tech-kameraden willen vast overal in de wereld van die walgelijke distributie-dozen neerzetten en zo ons landschap verpesten, maar als dat hun wens is, dan doen ze dat om u en mij sneller te voorzien van fijne, snel kapotgaande producten. Wat die rijke stinkerds willen is dus vrijheid. Zij kopen vrijheid, zou je kunnen zeggen. Hoe je het ook wendt of keert, wij, domme boerenlullen, hebben Musk en consorten rijk gemaakt. Ze hoeven geen geld meer voor zichzelf.

Ondermijnen zij, zoals Sanders beweert, de democratie?

Geen van deze rijke stinkerds heeft gezegd: “Hef de verkiezingen op. Ontsla alle rechters. Verscheur het wetboek. Ontbind het parlement.” Het zou me niets verbazen als ze dat wel willen, maar ze zien ook wel in dat je niks hebt aan een soort Rusland. De Rus is te arm om hun producten aan te schaffen.

Dat je politieke invloed kunt kopen, laat in feite zien dat die invloed een product is. Nog niet te koop bij Temu en zeer duur. Maar een gewoon product. Nu zegt zo’n Bernie Sanders: “Democratische invloed zou je eigenlijk niet moeten kunnen kopen. Want dan krijgt de rijkste, die ook nog eens kranten en omroepen heeft en daarmee nepnieuws kan verspreiden, altijd zijn zin.”

Dat is nog maar de vraag.

Het is niet zo dat alle miljardairs één visie, of één ideaal hebben en al hun geld op één man zetten. Juist in een democratie wil de tegenpartij ook winnen. Er zijn in Amerika beroemde miljardairs als George Soros en Bloomberg die de Democraten steunen. En er zijn er vele die beide politieke partijen steunen, wat geen slechte strategie is. Waar staat dat je niet van twee walletjes mag eten?

Trouwens, eigenlijk denk ik dat Musk de 270 miljoen dollar die hij aan Trump heeft geschonken, weggegooid geld vindt. Op het moment dat ik dit schrijf, zit Trump enigszins met een oorlog te knoeien. En oorlog willen die tech-miljardairs niet.

Iedereen die bloedrijk is kan je vertellen dat zijn werk het beste gedijt bij rust. Dan verdient hij het meest. En dan heb je wat aan het product invloed. Zelfs Trump zou je dat kunnen uitleggen. Ik durf zelfs de stelling aan dat Elon zich ernstig heeft vergist in Trump.

Musk is namelijk een idealist, Trump niet. Elon heeft misschien een slechte moraal, maar hij heeft er wel een. Trump niet. Elon droomt, Trump heeft nachtmerries. Trump wil een historische figuur worden, een koning of een keizer, en dat mislukt steeds. Elon wil uiteindelijk geen onderscheid meer tussen zijn ketamine-hallucinaties en de werkelijkheid.

Het uitoefenen van politieke invloed is dan niet meer dan een knipoog. Zal ik u eens wat vertellen? Als Bernie Sanders 270 miljoen dollar krijgt en de steun van BlueSky en wat linkse kranten plus de steun van wat omroepen om president te worden, dan weet ik zeker dat hij dolblij is met al die centen.

Share

Schunnige Zinnetjes

• Dat Maxima niets met Epstein heeft gehad, stelt me ergens teleur.

• “Lieve Gerard Joling. Wij, van masochistenvereniging Slamaar willen heel graag een middag bier tegen u aan gooien. Komt u?”

• Transactioneel: Trump wil in de Straat van Hormuz een mausoleum voor hem zelf bouwen.

• PRO DNA had ik pas leuk gevonden.

• Trump: “Jullie vergelijken mij constant met sommige Romeinse keizers, maar zij willen vergeleken worden met mij!”

• Trump eist dat “The Art of the Deal” als boek wordt opgenomen in de Bijbel, na het boek Openbaringen.

• “Is dat jullie nieuwe caravan?” - “Nee, dat is een benzinepomp.”

• Hollandse oplossing: “Duw je auto. Scheelt benzine.”

• Heb ik goed begrepen dat in het ziekenhuis Matthijs van God op zijn knieën moest?

• “Hai, ik ben de buttplug van Lale en ik kan de uitgang niet meer vinden.”

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!

Subscribe now

Share

We bieden een opleiding in paranoia, vol wantrouwen in informatie maar niets over Dennis Schouten en Lale Gül en wel wel een anekdote over Smuk, een Surinamer en een banaan. En anders pakt u maar een boek, bijvoorbeeld De Trip van Ferdinand Hania, geschreven door ene Theodor Holman (Ezo Wolf, 23,95 euro), met daarin ‘nu eens schrijnend en dan weer tragikomisch tijdsbeeld van jong zijn in de jaren zeventig en tachtig’.

Over dat boek merkte Rob Fransman op dat geen enkel zichzelf serieus nemend medium er een recensie over heeft geschreven: “Toch vreemd. Kranten geven iedere modieuze huppeltrut moeiteloos een hele pagina. ‘Belangrijk boek,’ schrijven ze dan, ‘de auteur legt haarfijn uit hoe het slavernijverleden heeft geleid tot haar heroïneverslaving.’ Of iets dergelijks. Maar over Holmans roman: geen woord. Zelfs geen slechte recensie.” Maar strekt dat júist niet tot aanbeveling, tegenwoordig?

Rest mij verder slechts om iedereen die een woord, tweet of mailtje van troost stuurde over Smuk, daarvoor te bedanken. Het delen van persoonlijke beslommeringen en sentimenten gaat meestal met enige terughoudendheid gepaard, maar wordt altijd weer met zachtheid onthaald. En dat is dan toch erg fijn.

MP3 voor Lex

Paar woordjes aan huishoudelijkheden

Hoewel getracht wordt de reguliere dienstverlening op NN enigszins op gang te houden, kan het rooster wat gaten vertonen want soms moet je de tijd even stil zetten, of zelf de zandloper bijvullen.

Op 1 april heb ik anderhalf uur telefonisch onderhoud gehad met een jurist van ANP. De korte versie is dat mijn dossier van halfbakken claims gesloten is, maar het gesprek en de houding van ANP bevatte meer dan genoeg aanknopingspunten voor een vervolgverhaal. Dat loopt niet weg: het volledige telefoongesprek is door mij opgenomen, dus het transcript is feitelijk en volledig.

Daarnaast heb ik een kleine 100 (!) e-mails met zo’n 20.000 woorden (!!) ontvangen over uw GeenPeil-herinneringen, die ik de aandacht wil geven die het verdient. Ook dat vergt wat tijd, sortering en zorgvuldigheid. En energie, die even ontbreekt. Het frappante is: op de dag dat we Smuk moesten laten inslapen, zouden we eigenlijk in Tel Aviv zijn geland voor tien dagen ‘werkvakantie’. De oorlog voorkwam dat we naar Israël konden vliegen, en zo bleek dat toch met een zekere zegen gepaard te gaan.

Hoe zal ik het probleem (is het echt een probleem) eens aanvliegen? (Aanvliegen - heerlijk modieus taalgebruik.)

Nogmaals: het zou voor iedereen in mijn omgeving beter zijn als ik me niet meer met de politiek bemoei. En daarmee bedoelt iedereen: schrijf niet positief over Israël of over Trump, want je vervreemdt je van iedereen die je na staat. Daarbij kom je aan de verkeerde kant van de geschiedenis terecht. Weet je wel dat Trump dezelfde taal uitslaat als Hitler? Kortom: dat je geen erkenning krijgt als auteur heb je aan jezelf te danken.

Klopt. Erkenning is modieuze waardering binnen een subgroep - toch wil ik die waardering. Ik zie dat als een te beïnvloeden lot uit de loterij.

En dus blijf ik Luther herhalen: Hier sta ik, ik kan niet anders.

Ben ik moedwillig tegendraads? Dan is tegendraadsheid de beste manier om een scherpe moraal te krijgen. Ben ik gewoon rechts? Dan is dat een visie die door levenservaring tot stand is gekomen. Ben ik voor Israël, dan komt dat omdat ik het altijd opneem voor de underdog. Moet ik dan niet voor Hamas zijn? Ik ben tegen terroristen. Vind ik het niet schandalig dat Amerika een “unlawful war” tegen Iran is begonnen en dat Trump het internationaal recht met voeten heeft getreden? Nee, dat vind ik niet schandalig.

Op het moment dat ik dit lees, staat er op Teletekst: “Iran heeft in 2025 zeker 1639 mensen ter dood gebracht. Dat zeggen meerdere mensenrechtenorganisaties in een gezamenlijk jaarverslag. Het aantal executies is het hoogste sinds 2008, toen de organisaties begonnen met het bijhouden van de cijfers. In 2024 waren er nog 975 executies. De mensenrechtenorganisaties denken dat, als het regime de oorlog met de VS en Israël overleeft, er nog veel meer mensen ter dood zullen worden gebracht, ‘als instrument van onderdrukking’. Er worden nog altijd honderden mensen vastgehouden, vooral betogers die werden opgepakt bij de protesten tegen het regime. Zeker zeven zijn er opgehangen.’’

Dat is fascisme, dat is de taal van Hitler. En toch heb ik het gevoel dat men Trump meer haat dan dat regime in Iran.

Ik vind het schitterend dat Israël en Amerika het fascistische Iran, dat een kernbom wil bezitten, op de knieën wil krijgen. Maakt Iran een kernbom dan zullen ze zeker Israël vernietigen. Dat moet van dat stompzinnige geloof van ze! Hun geloof dat de dood verheerlijkt. Bloedgevaarlijk! Maar nee hoor. Waar zeuren wij over? “Is het wel fatsoenlijk van Trump dat hij een fascistisch regime weg wil hebben?’’

Het is om gek van te worden.

Hee - terwijl ik dit schrijf, verneem ik dat Sonja Barend is overleden.

Ach…

“Zullen we een kopje koffie drinken?” vroeg ik aan Sonja ergens in, ik denk, 1995.

Ze twijfelde. We stonden voor De Joffers.

Even later zaten we achterin het cafe. Sonja Barend en ik. We kenden elkaar - ik was een keer te gast geweest - en we vonden elkaar vermoedelijk “best aardig”, maar tussen ons stond Theo van Gogh tegen wie ze, samen met anderen, een proces was begonnen. Voor de details verwijs ik u naar het internet en De Bolle Gogh, de voortreffelijke biografie van Jaap Cohen. (Ik ben nu op een plek waar ik dat boek niet heb.)

We spraken af dat we met elkaar zouden praten, dat het geen interview was en dat ik het gesprek niet zou gebruiken in mijn columns.

Sonja vond Theo een antisemiet. Daar was ze niet van af te brengen.

Read more

Eigenlijk geloofden mijn tante Rie en mijn oom Karel niet dat het oorlog zou worden. Ze gingen in april 1940 nog gewoon naar De Bijenkorf, vertelden ze. Dat Zwart Front was opgericht wisten ze wel, maar zei ze niets. Ze geloofden dat minister-president De Geer ze wel uit handen van de Duitsers zou houden. Of eigenlijk dachten ze daar niet zo veel over na. Oom Karel was in dienst bij een bedrijf in de Amsterdamse haven en mijn tante Rie was in dienst bij mijn oom. Een gewoon kinderloos katholiek Amsterdamse gezin. Ze gingen naar de kerk in de Jacob Obrechtstraat.

Mijn tante Rie zei: “Niemand in de straat wist dat het oorlog zou worden.’’

“Ik wel hoor”, zei oom Karel, omdat hij zich vermoedelijk schaamde.

Mijn ouders kenden Rie en Karel, die op de Overtoom woonden, omdat tante Rie voor mijn moeder na de oorlog kleding verstelde.

Oom Karel en de lieve tante Rie schoten me te binnen omdat ik voor de zoveelste keer een anti-Israëldemonstratie over de Vijzelgracht zag gaan - nu groter dan ooit - en ik keek naar de mensen om me heen en naar degenen die niet aan de demonstratie meededen. Ik zag gewone Amsterdammers en toeristen die winkelden en op de terrassen iets aan het drinken waren, maar niemand leek de demonstratie te interesseren. Was dat goed of slecht? Ik geloof ook niet dat iemand de angst voelde die door mijn lijf trok.

Elke dag gebeurt er wel iets dat ik ongelooflijk vind. Men wil een referendum tegen Israël, men wil een boycot van de Israëlische universiteiten, men schreeuwt op de Dam dat Israël moet verdwijnen, er worden pogingen gedaan om Joodse scholen in de fik te steken, etcetera.

Voelt men in Nederland en met name Amsterdam niet dat er een steeds giftiger antisemitische atmosfeer aan het ontstaan is? Beschermen we onze Joodse burgers? Ach, in taal kan je iedereen beschermen. Elk waar woord kent een donkere achterkant als het niet is gemeend.

Misschien is de gruwelijke omkering van deze tijd wel dat de beschuldiging van antisemitisme geen beschuldiging meer is, maar een aanbeveling.

“Hij is een echte antisemiet!”

“Mooi zo!”

Onlangs zag ik op X een tweet van Remco Yizhak Cooremans met daarin de passage: “Maar sinds 7 oktober weet ik het zeker: deze stad is een giftige plek geworden voor mijn Joodse kinderen. Ik wil niet dat ze hier opgroeien. Ik wil niet eens dat ze in Nederland zijn.”

Het tegenstrijdige: naar een land gaan dat in oorlog is om hier geen haat en discriminatie mee te maken.

Waarom begrijp ik dat? Waarom begrijpen velen dit niet? Waarom weet ik dat antisemitisme een dodelijk virus is en meent een steeds grotere meerderheid dat het een zaligmakende drug is?

Ik weet het wel, maar ik wil het niet weten. Ik wil ongelijk hebben. Ik wil niet weten dat we een gemeenteraad en een parlement hebben met pure antisemieten! Ik wil niet dat we een universiteit hebben die lijkt op de universiteit in Berlijn in 1933. Ik wil niet dat deze tijd ‘rijmt’ met een foute historische periode, ik wil geen burgemeesters in oorlogstijd, ik wil nooit meer “voor Joden verboden” of een Joodse Raad, ik wil geen pogroms, ik wil geen kanaries in de kolenmijn! Verdomme!

Is de schuld die we in Amsterdam hadden na de Tweede Wereldoorlog ten opzichte van de Joden al ingelost?

Struikelden de mensen maar echt over de struikelstenen in de stad.

Share

Schunnige Zinnetjes

• Als ik Jan Paternotte een D66-journaal zie presenteren, is de ramp dat presenteren.

• Boulevard: Arend Jan Boekestijn heeft nieuwe wijnglazen in z’n bril laten zetten.

• Vakantiefoto: “Hier speelt mamma de hoer omdat we anders de benzine voor de terugreis niet konden betalen.”

• Is dat de achterkant van de maan?” - “Nee, dat is Iran.”

• Soumission: “Wij eisen dat de kinderen op school van rechts naar links leren lezen in het kader van de religieuze diversiteit.”

• Soumission: “En kan de gemeente ons een antwoord geven op de vraag waarom Jezus altijd een Jood moet zijn?”

• “Maar mamma, het is voor mijn carrière echt beter als ik zeg dat ik een kind van een gynaecoloog ben.”

• Julia Wouters lijkt soms wel heel veel op Eva Braun.

• De verloofde van Rob Jetten verveelt zich een stuk minder en heeft vandaag maar 600 foto’s op Insta gedeeld.

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!

Subscribe now

Tien jaar later staan we allemaal nog veel lijnrechter tegenover elkaar, zijn de media nog verder verziekte moralisten geworden en runnen politici & bestuurders het land alsof het een TikTok-challenge is. Kinderen kunnen steeds slechter lezen lezen, moslims staan het hele Paasweekend in Amsterdam en Rotterdam hun Mauthausen Passion te scanderen tegen Israël en de Joden (beelden te zien bij Owen O’Brien in de tijdlijn), huizen worden niet gebouwd, de sociaaldemocratie is dood en de lokale democratie trekt vandaag de dag bijkans net zo weinig stemmers als dat uitzonderlijke, eenmalige en door burgers van allerlei gezindten gezamenlijk afgedwongen inspraakmoment van tien jaar geleden.

Gelukkig kunnen we Trump, Bibi, X en ‘het populisme’ de schuld geven. Dat verzacht de onvermijdelijke val, tijdens het abseilen van een high trust society naar een bodem ergens rond de Balkan-norm. Waar Jan Paternotte het D66-“Journaal” voorleest.

MP3 voor Lex

Komt nog: uw herinningen aan GeenPeil

In iets opgewekter nieuws heb ik een dikke zeventig mails met GeenPeil-herinneringen, ervaringen, nostalgie en ook wat kritische bedenkingen ontvangen. Ik heb nog geen kans gehad alles te lezen, maar wil er een mooi ‘plakboek’ van maken. Gun me wat tijd, wabt agenda & planning zijn wat ontregeld momenteel. Er is al wel een mooi essay van Constanteyn Roelofs, een reflectie van vriend en GeenPeil-kameraad Alptekin Akdogan en mijn eigen ‘fijne’ herinnering aan hoe media nu nog steeds net zo moedwillig oneerlijk zijn over het referendum als media in 2016 waren ten aanzien van een democratisch burgerinitiatief.

Get more from Bart Nijman in the Substack app

Available for iOS and Android

Get the app

Als ouwe zeurcolumnist is het grootste gevaar dat alles een cliché wordt. Je hebt bijvoorbeeld al eens gebabbeld over de rotzooi in de stad. Hielp niet. Daarna doe je dat nog een keer. Zinloos. Ach, wat maakt het uit, je gooit er een derde keer tegenaan.

Je beschrijft hoe de maden van de dode ratten over de grond door de straat kruipen, hoe de stank van ontbinding iedereen aan een geopend massagraf doet denken, hoe de duiven, meeuwen en kraaien door hun obesitas op te hard opgepompte voetballen lijken - en de stad verandert in de plek waar het Laatste Oordeel plaatsvindt.

De maden vieren carnaval, de straat is in z’n geheel een geopende vuilniszak geworden en onze gevederde vrienden zie je tussen de half opgegeten pizza’s, de medicijndoosjes van Ozempic en de ongebruikte spuiten hartaanvallen krijgen terwijl er een halve rattenstaart uit hun bek hangt.

Amsterdam verbeeldt hoe het er in de wereld aan toegaat: in bordeel Babylon zijn de ratten de pooiers. Moet ik dit onze burgemeester kwalijk nemen? Ach, arme Femke Halsema. Zij is gebaard door een partij die is overleden en thans getrouwd is met een dode club. (PRO - zo wordt steeds duidelijker - is een vorm van necrofilie.) En de hele grachtengordel, op het ritme van de “marche funèbre,” trekkebeent in optocht met Femke mee, terwijl de keurige correcte bewoners hun bankbiljetten uitgeven aan Palestijnse vlaggen en sjaals.

Zo proberen we nog wat soep te maken van uitgebeende clichés.

Moet ik weer over de merkwaardige geestelijke oefeningen aan de rekstok van Trump schrijven? Of ga ik nog eens grappen maken over het haar van Wilders? Zal ik weer eens gaan beweren dat links denkt dat rechtdoor extreem fascistisch rechts is? Of zal ik nogmaals beweren dat het islamisme net zo’n groot gevaar is als een atoombom? Of moet ik de vuilak Poetin weer eens een literaire draai om zijn oren geven?

De wereld zelf is een cliché geworden en de originaliteit, de creativiteit en authenticiteit lijken weggebombardeerd. Op de brandende puinhopen zie je nog wat resten van een versleten hyperbool.

Lichtpuntjes? Weet ik niet, de elektriciteit is weer eens uitgevallen. We hebben trouwens te weinig elektriciteit, we hebben überhaupt te weinig energie.

“Pappa en mamma, wordt het niet eens tijd dat jullie sterven, want anders krijgen we nooit een huis,’’ zeuren de kinderen. “Vraag dat maar aan opa en oma.”

Sterven is tegenwoordig een plicht geworden omdat de politiek het heeft laten zitten. Heel raar: ik was vroeger pacifist, zag uiteindelijk in dat je een goede defensie nodig hebt om je vrijheid te garanderen, maar de tijdgeest eist zoveel levens van jonge soldaten dat ik vrees voor mijn kleinkinderen. Cliché? Sorry.

Atoombommen als afschrikking werken namelijk ook niet meer als je een doodscultus belijdt. Dat is mijn bezwaar tegen het islamisme. De huidige Nederlandse islamistische intellectuelen, die ondertussen overal zitten (wat ik op zichzelf best vind) willen mij en gelijkgestemden de hele tijd wegzetten als “racist” en “fascist”, maar mijn argument dat het niet gaat om de mensen, de moslims, maar om dat enge geloof, willen ze expres niet begrijpen. Tja. Cliché?

Ik moet ervoor blijven waarschuwen. De islam houdt niet van vrijheid. Het beperkt de vrijheid. Vrijheid houdt niet van gelijkheid. We zijn niet gelijk. Democratie houdt wèl van vrijheid. En ik ben dan ook een democraat in hart en nieren, al zal ik daardoor steeds aan de kant van de verliezers staan. Is niet erg.

Stel dat we morgen ontdekken dat de grote Nederlander Dingetje Dee die we altijd hebben bewonderd een gore antisemiet en fascist blijkt te zijn, dan heeft hij daar zelf geen last van en over een aantal jaren wordt hij trouwens weer bewierookt, want dan is fascisme weer in de mode. Onze helden worden namelijk bij toerbeurt uitgekozen door de Tijdgeest. De Tijdgeest wint altijd en heeft altijd gelijk.

De vraag is trouwens: hangen er donkere een wolk boven Nederland? Verschijnen de hakenkruizen weer in ganzenpas aan de horizon? Zijn die van de PVV en FVD? Of zijn die van JA21? En rukt het islamitisch fascistische DENK niet op? En wat is PRO precies? Is die partij niet antisemitisch? Ja toch?

Over en weer beschuldigt men elkaar van radicalisme, van racisme, van opportunisme, van fascisme, van dilettantisme, van amateurisme, van immoralisme, van moralisme: -ismes als strooigoed blijkt zand dat in de ogen terecht komt. We zijn zo verblind dat we alleen maar naar ons eigen innerlijk kunnen kijken, en mijn god, wat is het daar een kolerezooi!

Maar het islamisme vind ik het gevaarlijkst; het is een ideaal dat met wijdopen ogen een zwaard trekt, en uit wraak je kop wil afhakken. Ook dat is begrijpelijk. De intellectuele moslim wil genoegdoening voor wat hun ouders en grootouders is aangedaan. Die zijn gediscrimineerd. Wellicht. Maar om dan het islamisme te bevorderen lijkt mij niet de juiste weg.

Cliché? Kan. Het kan me steeds minder schelen.

Wat is de juiste weg wel?

Wat is het zuur dat de haat oplost? Niet mijn zuur. Niet mijn verbittering. En ook niet het zuur en de verbittering van onze intellectuele moslimbroeders. Haat los je op door iets dat wederzijds voordeel oplevert. Door handel. Door onderwijs. Door cultuur. Door democratie, door vrijheid.

Maar handel met zogenaamd zogenaamd verdachte landen mag niet van sommigen. Onderwijs moet wel het juiste diverse onderwijs zijn, vinden sommigen. Cultuur, dan moet wel de achtergestelde cultuur gesubsidieerd worden, menen sommigen. Democratie moet uiterst rechts verbieden, willen sommigen en vrijheid… vrijheid belijdt men met de mond en klinkt dan als “onvrijheid”. Dus de haat zal nog wel toenemen, vrees ik.

Cliché? Dat is dan maar zo.

Share

Schunnige Zinnetjes

• PRO is voor arbeiders die meer dan twee ton per jaar verdienen.

• Reeds een uur na de introductie van PRO waren ze weer contra.

• De PvdA heeft niet lang van de AOW kunnen genieten.

• “En als u naar links kijkt ziet u gespeelde hysterische vreugde.”

• Gehoord op straat: “Wij vinden PRO een geweldige naam”. “Ja, dat vonden ze van de Titanic ook.”

• Grafschrift: ‘’Door verraad omgebracht.” - “In de oorlog gesneuveld?’’ “Nee, een PvdA-lid.”

• Filosoof: Ook goede mensen die in de politiek gaan zijn slechte mensen.

• Gehoord op straat: “Het ombrengen van de PvdA vind ik eigenlijk eergerelateerd geweld.”

• De naam PRO is het blonde haar van Wilders.

• Toen Ali B. zwoer dat bij de waarheid zou vertellen, stak hij twee vingers in een kut.

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Tweewekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de minst vooringenomen podcast van Nederland. Luistertip!

Subscribe now

Ha Bart - even een briefje.

Wat jij niet weet, maar ik wel omdat ik geheime kennis bezit, is dat Nederland, op verzoek van God, geboren is uit een vrouw die het had gedaan met een kobold die uit een van de achterbuurten van Mars kwam.

Nederland is daarom klein, laf en hypocriet.

Dat we af en toe iets slims doen of iets intelligents uitvinden, komt doordat we ook de genen bezitten van die vrouw, die in het universum bekendstaat als Tante Ans.

Hypocriet: Jesse Klaver bijvoorbeeld, die liegt dat GroenLinks-PvdA de gemeenteraadsverkiezingen heeft gewonnen en Israël continu beschuldigt van genocide. Of Rob Jetten, die meeliep met de Rode Lijn-demonstratie (met de leus “Genocide in Gaza”) en nu hij minister-president is gezellig gaat eten met Trump, die hij een “veroordeelde crimineel” heeft genoemd. Of de politie die gaat iftarren terwijl ze overmorgen weer door de iftari beschoten gaan worden.

Hypocrisie en lafheid: voor zover het niet in de Nederlandse koboldgenen zit, is het ook aangeleerd gedrag waarop men trots is.

Ik weet ook wel dat men “ons” (weldenkende functionarissen ter rechterzijde van het politieke spectrum) nogal dom vindt. Jij en ik zijn domrechts. Nu ben ik die term zelf in de oerbron nooit tegengekomen, want ik lees geen katholieke en gereformeerde kranten meer (tenzij ze een goede recensie over mijn boek plaatsen), dus weet ik niet precies waar men het over heeft. Maar als ik die term lees en begrijp dat ze mij bedoelen, vervult me dat altijd met enige trots, zonder dat ik precies kan uitleggen waarom.

Het is een term in de trant van “de eigenlijke wereldkampioen”. Of “zilver met een goud randje”. Begrijp je wat ik bedoel? Ik zou me bijvoorbeeld heel erg thuisvoelen bij een partij die Dom Rechts zou heten. Beter dan Progressief Links of Links Progressief of Intelligent Links, of GroenLinks.

“Wat heb jij gestemd?”

“Ik heb Dom Rechts gestemd…”

“Pardon… zei je Dom… Rechts?”

“Inderdaad!”

“Mag ik vragen… waarom?”

“Zeker wel… Nu alles in de wereld is omgedraaid en links de ene onmenselijke en slechte beslissing na de andere neemt, kunnen we veilig de conclusie trekken dat de connotatie van ‘dom’ ook is veranderd en omgedraaid.”

Soms denk ik dat links ons helemaal niet wil regeren, maar ons wil bepraten. Ze willen niet iets doen — ze willen geen maatregelen nemen, niet echt optreden, geen initiatieven ontplooien, maar ons bepraten dat ze het goede doen. De inzet van zulke gesprekken is meestal een moreel vraagstuk.

Ik heb gemerkt dat de beste strategie tegen intelligent, progressief links is om constant “Nou en?” te antwoorden.

“Het is een schande zoals jullie asielzoekers behandelen.”

“Nou en?”

“Zien jullie zelf niet hoe schandalig dat is?”

“Nou en?”

“En die walgelijke genocide van Israël, die steunen jullie?”

“Nou en?”

“Jullie zijn domrechts.”

“Nou en?”

Noem mij maar domrechts, dat is een term met enige humor.

Ondertussen kijken we naar Het Schip De Wanhoop (een term van Komrij), dat zomaar zinkt zonder op een ijsschots te zijn gelopen. Of die ijsschots heet islamisme, aan het roer staat een Zita Pels en op het dek staat Sander Schimmelpenninck de Internationale van Dom Rechts te zingen.

Share

Schunnige Zinnetjes

• Als Ali B wordt vrijgesproken, heeft-ie ook nog eens het strafrecht verkracht.

• Als je een ideaal uitkleedt, zal je merken dat de kern bestaat uit hypocrisie.

• Hypocrisie ziet er vaak uit als een mens. Altijd eigenlijk.

• Ik heb gisteren een tweedehands auto in m’n tank gedaan.

• God tegen Allah: “Maar Ik heb Trump…”

• Uit berekeningen blijkt dat Nederland voor zijn defensie ongeveer achttien miljoen militairen nodig heeft.

• Online besteld: “Doet u mij maar een viagra- en een abortuspil.”

• Alzheimer is een mentale reactie op een kuttijd.

• Rob Jetten: “Thank you for that hat, mister president. I always loved cowboys.”

• Pas als mensen niet meer neuken, is het met het kapitalisme afgelopen.

Theodor serveert ook columns en literaire stukjes op SlordigLeven.nl

Theodor Holman

Literair warhoofd houdt van slordig leven

Wekelijks maken Theodor Holman en Bart Nijman samen Radio Blauwe Hap, misschien wel de meest domrechtse podcast van Nederland. Luistertip!

Subscribe now